Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
V CNP 26/16 KI-generiert

Supreme Court dismisses constitutional complaint for lack of serious legal error in final property judgment.

Geschäftsnummer V CNP 26/16
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Polen (PL)
Ausgang Abgewiesen (Dismissed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Supreme Court refused to accept a complaint filed by T. K. seeking to declare a final property judgment inconsistent with the law. The plaintiff argued that the lower court erred in interpreting civil code provisions regarding a retaining wall, but the Supreme Court found no serious legal error. Consequently, the court determined the complaint was obviously unfounded and dismissed it without substantive review.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Art. 4241 § 1 k.p.c.; Art. 4249 k.p.c.: A complaint for inconsistency with the law is admissible only if a final judgment causes damage due to a grossly erroneous interpretation or application of law; otherwise, it is obviously unfounded and rejected.

Schlagwörter

KI-generiert
inconsistency with law final judgment gross legal error property dispute constitutional complaint obviously unfounded civil procedure code

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
art. 4241 § 1 k.p.c.
Zgodnie z art. 4241 § 1 k.p.c.
art. 222 § 2 k.c.
zarzuciła wyrokowi Sądu Okręgowego niezgodność z art. 222 § 2 i art.
art. 439 k.c.
222 § 2 i art. 439 k.c. oraz art.
art. 176 ust. 1 Konstytucji
art. 45 Konstytucji
art. 4249 k.p.c.
wyrok Sądu Najwyższego z dnia 16 stycznia 2009 r., III CNP 42/08, oraz postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 16 marca 2009 r., I CNP 121/08).Według art. 4249 k.p.c., Sąd Najwyższy odmawia przyjęcia skargi do rozpoznania, jeżeli jest ona oczywiście bezzasadna.
art. 4241 § 1 k.p.c
Zgodnie z art. 4241 § 1 k.p.c.
art. 439 k.c
art. 4249 k.p.c
wyrok Sądu Najwyższego z dnia 16 stycznia 2009 r., III CNP 42/08, oraz postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 16 marca 2009 r., I CNP 121/08).Według art. 4249 k.p.c., Sąd Najwyższy odmawia przyjęcia skargi do rozpoznania, jeżeli jest ona oczywiście bezzasadna.

Zitierte Rechtsprechung

KI-generiert
wyrok Sądu Najwyższego z dnia 5 września 2008 r., I CNP 27/08
wyrok Sądu Najwyższego z dnia 16 stycznia 2009 r., III CNP 42/08
wyrok Sądu Najwyższego z dnia 16 stycznia 2009 r., III CNP 42/08, oraz postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 16 marca 2009 r., I CNP 121/08).Według art.
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 16 marca 2009 r., I CNP 121/08
wyrok Sądu Najwyższego z dnia 16 stycznia 2009 r., III CNP 42/08, oraz postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 16 marca 2009 r., I CNP 121/08).Według art.
I CNP 27/08
Supreme Court dismisses appeal against civil court ruling on execution title invalidity due to pre-judgment performance.
III CNP 42/08
Supreme Court dismissed appeal against final judgment for state compensation due to lack of obvious illegality.
I CNP 121/08
Supreme Court dismissed appeal as lower court's interpretation of co-ownership profit sharing was not a gross error.

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

Sygn. akt V CNP 26/16 POSTANOWIENIE Dnia 9 listopada 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Kazimierz Zawada w sprawie ze skargi T. K.o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w W.‎z dnia 27 marca 2015 r., sygn. akt II Ca […],‎w sprawie z powództwa T. K.‎przeciwko L. W.‎o nakazanie,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 9 listopada 2016 r., odmawia przyjęcia skargi do rozpoznania.

UZASADNIENIE

Zgodnie z art. 4241 § 1 k.p.c. można żądać stwierdzenia niezgodności z prawem prawomocnego wyroku sądu drugiej instancji kończącego postępowanie w sprawie, jeżeli przez jego wydanie stronie została wyrządzona szkoda, a zmiana lub uchylenie tego wyroku w drodze przysługujących stronie środków prawnych nie było i nie jest możliwe.T. K. wniosła skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego z dnia 27 marca 2015 r., którym Sąd Okręgowy zmienił wyrok Sądu Rejonowego z dnia 31 lipca 2012 r. i oddalił powództwo T.K. przeciwko L.W. o ochronę własności nieruchomości. Żądanie powódki obejmowało wybudowanie muru oporowego o określonym przebiegu i określonych parametrach. W skardze T. K. zarzuciła wyrokowi Sądu Okręgowego niezgodność z art. 222 § 2 i art. 439 k.c. oraz art. 176 ust. 1 i art. 45 Konstytucji.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zarówno w piśmiennictwie, jak i judykaturze (por. np. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 5 września 2008 r., I CNP 27/08), przyjmuje się, że uzasadniająca odpowiedzialność odszkodowawczą niezgodność prawomocnego wyroku z prawem ma charakter kwalifikowany i zachodzi tylko wtedy, gdy wyrok został wydany na skutek rażąco błędnej wykładni prawa lub rażąco niewłaściwego zastosowania prawa, tj. uchybień odnoszących się do regulacji prawnych istotnych i nieuzasadniających odmiennych ocen. W szczególności nie stanowi takiego uchybienia opowiedzenie się przez sąd za jedną z możliwych interpretacji przepisów prawa.

Przeciwny pogląd zagrażałby takim wartościom, jak stabilność obrotu prawnego, swoboda sądu w ocenie materiału dowodowego i stosowaniu prawa (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 16 stycznia 2009 r., III CNP 42/08, oraz postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 16 marca 2009 r., I CNP 121/08).Według art. 4249 k.p.c., Sąd Najwyższy odmawia przyjęcia skargi do rozpoznania, jeżeli jest ona oczywiście bezzasadna. Skargę uważa się za oczywiście bezzasadną, gdy z jej treści, bez głębszej analizy wynika, że nie może być uwzględniona.

Skarga T. K. nie zawiera argumentów, które pozwalałyby - wstępnie oceniając - zasadnie wnioskować, iż objęty skargą wyrok jest dotknięty kwalifikowaną sprzecznością z prawem w przedstawionym wyżej znaczeniu.Mając to na względzie, Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi T. K. do rozpoznania. awjw