Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
V CNP 168/06 KI-generiert

Supreme Court dismisses appeal for non-compliance with law due to factual findings and evidence evaluation errors.

Geschäftsnummer V CNP 168/06
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Polen (PL)
Ausgang Abgewiesen (Dismissed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Supreme Court dismissed the plaintiffs' appeal against the lower court's final judgment regarding a debt payment dispute. The plaintiffs argued that the lower court violated procedural rules by ignoring evidence and misapplying the law on interest rates. The court ruled that such complaints regarding factual findings and evidence assessment are inadmissible because the Supreme Court acts as a court of law, not fact.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Art. 4244 ust. 2 k.p.c.; Art. 183 ust. 1 Konstytucji: Complaints concerning the ascertainment of facts or evaluation of evidence are inadmissible as they fall exclusively within the domain of ordinary courts.

Schlagwörter

KI-generiert
inadmissible appeal evaluation of evidence court of law factual findings supervisory jurisdiction

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
Art. 4244 ust. 2 k.p.c.
Przepis art. 4244 zdanie drugie k.p.c.
Art. 183 ust. 1 Konstytucji
powszechnych w zakresie orzekania (art. 183 ust. 1 Konstytucji).
Art. 627 k.c.
koncepcji dotyczącej stanu faktycznego; naruszenie przepisu art. 627 k.c. poprzez
art. 627 k.c
koncepcji dotyczącej stanu faktycznego; naruszenie przepisu art. 627 k.c.
art. 183 ust. 1 Konstytucji
powszechnych w zakresie orzekania (art. 183 ust. 1 Konstytucji).
art. 4248 § 1 k.p.c
Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 4248 § 1 k.p.c.).

Zitierte Rechtsprechung

KI-generiert

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

Sygn. akt V CNP 168/06

POSTANOWIENIE

Dnia 19 stycznia 2007 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Lech Walentynowicz

w sprawie ze skargi M. M. i D. M.

o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego

wyroku Sądu Okręgowego w G.

z dnia 25 sierpnia 2005 r., w sprawie z powództwa H. L.

przeciwko M. M. i D. M.

o zapłatę,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 19 stycznia 2007 r.,

odrzuca skargę.

Uzasadnienie

Prawomocnym wyrokiem z dnia 25 sierpnia 2005 r. Sąd Okręgowy w G.

oddalił apelację pozwanych od wyroku Sądu Rejonowego w T. z dnia 8 listopada

2004 r. w sprawie o zapłatę. Zmienił natomiast zaskarżony wyrok w zakresie

wysokości odsetek ustawowych.

Pozwani M. M. i D. M. wnieśli o stwierdzenie niezgodności z prawem

wskazanego wyżej wyroku Sądu Okręgowego. Zarzucili zaskarżonemu wyrokowi

„obrazę

przepisów

prawa

procesowego

poprzez

pominięcie

dowodów

świadczących na niekorzyść powoda; poczynienie ustaleń stanu faktycznego w

oparciu o wybiórczo potraktowany materiał dowodowy; naruszenie zasady

swobodnej oceny dowodów poprzez ich dostosowanie do przyjętej przez Sąd

koncepcji dotyczącej stanu faktycznego; naruszenie przepisu art. 627 k.c. poprzez

zasądzenie od pozwanego M. M. kwoty nienależnej powodowi nawet przy

poczynionych przez Sąd ustaleniach".

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Przepis art. 4244 zdanie drugie k.p.c. wyraźnie stanowi, że podstawą skargi

nie mogą być zarzuty dotyczące ustalenia faktów lub oceny dowodów. Wynika to

z charakteru postępowania przed Sądem Najwyższym oraz z funkcji tego Sądu

ukonstytuowanego jako sąd prawa, sprawujący nadzór nad działalnością sądów

powszechnych w zakresie orzekania (art. 183 ust. 1 Konstytucji). Ocena dowodów

pozostaje zatem wyłączną domeną sądów orzekających i nie może być

kontrolowana przez Sąd Najwyższy.

Zarzuty wskazane przez skarżących (w tym zarzut „obrazy przepisów prawa

procesowego" bez wskazania chociażby konkretnych artykułów) są w istocie

związane z problematyką ustaleń faktycznych i korzystaniem z określonych

środków dowodowych. Także wskazanie przez skarżących na naruszenie art. 627

k.c. nie czyni w żadnym razie zadość wymaganiu oparciu skargi na naruszeniu

prawa materialnego.

Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia

ograniczona tylko do zarzutów dotyczących ustalenia faktów lub oceny dowodów

jest niedopuszczalna jako nieoparta na ustawowej podstawie (por. postanowienia

Sądu Najwyższego z dnia 23 września 2005 r., III CSK 13/05, OSNC 2006, nr 4,

poz. 76; z dnia 9 maja 2005 r., V CNP 2/05, niepubl.; z dnia 28 marca 2006 r.,

V CNP 55/06, niepubl.).

Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 4248 § 1 k.p.c.).

jc