Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
V CNP 167/06 KI-generiert

Supreme Court dismisses appeal as inadmissible because enforceability clause order does not end main proceedings.

Geschäftsnummer V CNP 167/06
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Polen (PL)
Ausgang Abgewiesen (Dismissed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Supreme Court dismissed M. J.'s appeal against the lower court's rejection of a request for an enforceability clause. The appellant argued that the lower court misinterpreted the Civil Procedure Code regarding the scope of reviewable final orders. The court ruled that an order granting an enforceability clause is merely auxiliary and does not terminate the main proceedings, thus failing the statutory requirement for a final decision.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Art. 4241 § 1 k.p.c.; Art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.: An order granting an enforceability clause is not a final order ending the main proceedings and therefore cannot be challenged via a final decision appeal.

Schlagwörter

KI-generiert
enforceability clause final decision appeal auxiliary proceedings inadmissible appeal Civil Procedure Code

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
Art. 4241 § 1 k.p.c.
Zgodnie z art. 4241 § 1 k.p.c. skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem
Art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.
uprawdopodobnienia wyrządzenia szkody (art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.), co oznacza
Art. 4248 § 1 k.p.c.
W konsekwencji należało skargę odrzucić (art. 4248 § 1 k.p.c.).
art. 370 k.p.c
naruszenie prawa materialnego w postaci art. 370 k.p.c.
art. 397 § 3 k.p.c
w związku z art. 397 § 3
art. 4241 § 1 k.p.c
Zgodnie z art. 4241 § 1 k.p.c.
art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c
uprawdopodobnienia wyrządzenia szkody (art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.), co oznacza
art. 4241 § 2 k.p.c
określonych w art. 4241 § 2 k.p.c., także od prawomocnego orzeczenia sądu
art. 4241 k.p.c
z art. 4241 k.p.c. (zob. orzeczenie Sądu Najwyższego z 11 sierpnia 2005 r., III CNP
art. 4248 § 1 k.p.c
W konsekwencji należało skargę odrzucić (art. 4248 § 1 k.p.c.).

Zitierte Rechtsprechung

KI-generiert

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

Sygn. akt V CNP 167/06

POSTANOWIENIE

Dnia 19 stycznia 2007 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Lech Walentynowicz

w sprawie ze skargi M. J.

o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego

postanowienia Sądu Okręgowego w K.

z dnia 10 sierpnia 2006 r., w sprawie z wniosku M. J.

przeciwko dłużnikom T. K., A. K.

i M. I.

o nadanie klauzuli wykonalności,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 19 stycznia 2007 r.,

odrzuca skargę.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 10 sierpnia 2006 r. Sąd Okręgowy w K. oddalił

zażalenie M. J. od postanowienia Sądu Rejonowego w T. z dnia 27 grudnia 2005 r.

w sprawie o nadanie klauzuli wykonalności.

Postanowienie Sądu Okręgowego wnioskodawca M. J. zaskarżył skargą o

stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, zarzucając

naruszenie prawa materialnego w postaci art. 370 k.p.c. w związku z art. 397 § 3

k.p.c. - poprzez chybioną wykładnię.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 4241 § 1 k.p.c. skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem

prawomocnego orzeczenia przysługuje wtedy, gdy przez wydanie prawomocnego

orzeczenia niezgodnego z prawem stronie została wyrządzona szkoda. Z tego

względu wśród tzw. konstrukcyjnych wymagań skargi przewidziano obowiązek

uprawdopodobnienia wyrządzenia szkody (art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.), co oznacza

złożenie przez skarżącego w skardze oświadczenia, że szkoda wystąpiła - ze

wskazaniem jej rodzaju i rozmiaru - oraz uwiarygodnienie tego oświadczenia.

Skarżący nie wypełnił wskazanego wymagania. Na marginesie należy dodać, że

Sąd l instancji uwzględnił w całości wniosek wnioskodawcy.

Skarga wniesiona przez M. J. jest niedopuszczalna także z innych przyczyn.

W myśl art. 4241 § 1 k.p.c. skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem

prawomocnego orzeczenia przysługuje od prawomocnego orzeczenia sądu drugiej

instancji kończącego postępowanie w sprawie, a w wyjątkowych wypadkach,

określonych w art. 4241 § 2 k.p.c., także od prawomocnego orzeczenia sądu

pierwszej instancji.

W orzecznictwie Sądu Najwyższego oraz doktrynie dominuje stanowisko,

zgodnie z którym postanowieniami kończącymi postępowanie w sprawie są

postanowienia zamykające drogę do wydania orzeczenia sądu danej instancji,

rozstrzygającego istotę sprawy w procesie (wyrokiem) lub w postępowaniu

nieprocesowym (postanowieniem), a ponadto postanowienia, które kończą sprawę

jako pewną całość poddaną pod osąd, a więc dotyczące całości sprawy, a będące

ostatnimi

orzeczeniami

wydanymi

w

postępowaniu.

Podsumowując,

postanowieniami kończącymi postępowanie w sprawie są te postanowienia, których

uprawomocnienie się trwale zamyka drogę do rozstrzygnięcia sprawy co do istoty

przez sąd danej instancji.

Nadanie klauzuli wykonalności następuje w postępowaniu pomocniczym,

toczącym się poza ramami sprawy głównej i tylko w celu jej uzupełnienia.

Należy zatem przyjąć, iż postanowienie w tym przedmiocie nie jest orzeczeniem

kończącym postępowanie w sprawie, dlatego nie może być zaskarżone skargą

z art. 4241 k.p.c. (zob. orzeczenie Sądu Najwyższego z 11 sierpnia 2005 r., III CNP

4/05, OSNC 2006, nr 1,poz. 16).

W konsekwencji należało skargę odrzucić (art. 4248 § 1 k.p.c.).

db