Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
V CNP 105/09 KI-generiert

Supreme Court dismisses late legality challenge as inadmissible due to missed appeal deadline.

Geschäftsnummer V CNP 105/09
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Polen (PL)
Ausgang Abgewiesen (Dismissed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Supreme Court dismissed the plaintiff's appeal against a final judgment for failure to comply with the law. The plaintiff filed the challenge years after the judgment became effective, missing the statutory two-year deadline and failing to prove an exceptional circumstance. The court ruled the appeal inadmissible because the plaintiff had the objective opportunity to use standard appellate remedies but chose not to.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Art. 4246 § 1 k.p.c.; Art. 4248 § 2 k.p.c.: A challenge for failure to comply with the law against a final judgment is inadmissible if filed outside the statutory time limit without proof of an exceptional circumstance.

Schlagwörter

KI-generiert
challenge for failure to comply with law statutory time limit exceptional circumstance missed appeal deadline inadmissible appeal

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
Art. 4246 § 1 k.p.c.
wymagania określonego w art. 4246 § 1 k.p.c., a także w art.
Art. 4248 § 2 k.p.c.
4246 § 1 k.p.c., a także w art. 4248 § 2 k.p.c. art.
Art. 4241 § 2 k.p.c.
Zgodnie z art. 4241 § 2 k.p.c., w sytuacji gdy strona nie skorzystała
Art. 369 § 2 k.p.c.
uprawomocnił się z upływem terminu określonego w art. 369 § 2 w związku z art.
Art. 363 § 1 k.p.c.
369 § 2 w związku z art. 363 §
Art. 98 k.p.c.
O kosztach postępowania skargowego orzeczono zgodnie z art. 98 k.p.c. i 108 §
Art. 108 § 1 k.p.c.
art. 4246 § 1 k.p.c
wymagania określonego w art. 4246 § 1 k.p.c., a także w art.
art. 4248 § 2 k.p.c
4246 § 1 k.p.c., a także w art. 4248 § 2 k.p.c.
art. 363 § 1 k.p.c
369 § 2 w związku z art. 363 §

Zitierte Rechtsprechung

KI-generiert

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

Sygn. akt V CNP 105/09

POSTANOWIENIE

Dnia 27 kwietnia 2010 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Lech Walentynowicz

w sprawie ze skargi B. B.

o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego

wyroku Sądu Wojewódzkiego w W. z siedzibą w Ś.

z dnia 1 kwietnia 1998 r., sygn. akt I C 660/96 (I S 3/09)

w sprawie z powództwa Skarbu Państwa - Zakładu Ubezpieczeń Społecznych - Oddziału w W.

przeciwko B. B. i H. O.

o zapłatę,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 27 kwietnia 2010 r.,

1.)

odrzuca skargę;

2.)

zasądza od B. B. na rzecz Zakładu Ubezpieczeń Społecznych - Oddział w W.

kwotę 1800, zł (jeden tysiąc osiemset) tytułem kosztów postępowania

skargowego.

Uzasadnienie

Wyrok Sądu Wojewódzkiego w W. z dnia 1 kwietnia 1998 r. pozwany B. B.

zakwestionował

skargą

o

stwierdzenie

orzeczenia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

niezgodności

z prawem

prawomocnego

Wniesiona skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego

orzeczenia jest niedopuszczalna z wielu przyczyn. W szczególności nie spełnia

wymagania określonego w art. 4246 § 1 k.p.c., a także w art. 4248 § 2 k.p.c. art.

Przepis art. 4246 § 1 k.p.c. stanowi, że skargę o stwierdzenie niezgodności

z prawem prawomocnego orzeczenia wnosi się do sądu, który wydał zaskarżone

orzeczenie, w terminie dwóch lat od dnia jego uprawomocnienia się. Kwestionowany

skargą wyrok z dnia 1 kwietnia 1998 r. nie został skutecznie zaskarżony apelacją i

uprawomocnił się z upływem terminu określonego w art. 369 § 2 w związku z art. 363 §

1 k.p.c. Skarżący wniósł skargę dnia 16 listopada 2009 r., a więc po upływie terminu

określonego w art. 4246 § 1 k.p.c.

Zgodnie z art. 4241 § 2 k.p.c., w sytuacji gdy strona nie skorzystała

z przysługujących jej środków prawnych, dopuszczalność skargi o stwierdzenie

niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia uzależniona jest od istnienia

wyjątkowego wypadku polegającego na występowaniu niezgodności z prawem

o kwalifikowanym charakterze, wynikającej z naruszenia podstawowych zasad porządku

prawnego lub konstytucyjnych wolności albo praw człowieka i obywatela.

W orzecznictwie Sądu Najwyższego wyjaśniono, że za wypadek wyjątkowy, o

którym mowa w rozumieniu art. 4241 § 2 k.p.c., można uznać - przykładowo nieskorzystanie przez stronę z przysługującego jej środka zaskarżenia z powodu

ciężkiej choroby, katastrofy, klęski żywiołowej lub błędnej informacji udzielonej przez

pracownika sądu (postanowienie z dnia 2 lutego 2006 r., I CNP 4/06, OSNC

2006/6/113). Skarżący nie wykazał, że jakikolwiek wyjątkowy wypadek występuje w jego

sprawie.

W przedmiotowej sprawie była możliwość zaskarżenia orzeczenia Sądu

Wojewódzkiego, istniała zatem możliwość jego uchylenia lub zmiany. Skarżący nie

skorzystał z tej możliwości, a postanowieniem z dnia 27 stycznia 2000 r. Sąd Apelacyjny

oddalił jego zażalenie na postanowienie oddalające wniosek pozwanego przywrócenie

terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku. W istocie skarżący zastępuje

skargą o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia środki

odwoławcze przysługujące od wyroku na zasadach ogólnych.

Jeżeli strona miała obiektywną możliwość skorzystania z instancji odwoławczej i z

tej możliwości nie skorzystała z przyczyn leżących po jej stronie, to skarga jest

niedopuszczalna (art. 4248 § 2 k.p.c.). Następuje to zarówno przy świadomej rezygnacji

z wniesienia środka odwoławczego, jak i przy zawinionej przez stronę niemożności

skorzystania z takiego środka (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 23 stycznia

2008 r., V CNP 187/07; OSNC-ZD 2008/4/107).

Z powyższych względów skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 424 8 § 1

k.p.c.

O kosztach postępowania skargowego orzeczono zgodnie z art. 98 k.p.c. i 108 §

1 k.p.c.