Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
SNO 7/03 KI-generiert

Disciplinary appeal dismissed as late; service to legal entity starts timer upon delivery to office staff.

Geschäftsnummer SNO 7/03
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Polen (PL)
Ausgang Abgewiesen (Dismissed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Supreme Court dismissed a disciplinary appeal filed by a Collegium of a District Court for being submitted after the statutory deadline. The Collegium argued that the appeal period should only begin on the date of their meeting, when the decision was formally processed, rather than the date of service. The court ruled that under the Criminal Procedure Code, service to a legal entity is valid when delivered to an employee at the office, immediately triggering the time limit regardless of subsequent internal meetings.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Art. 128 ust. 1 u.s.p.; Art. 134 § 3 k.p.k.; Art. 430 § 1 k.p.k.; Art. 437 § 1 k.p.k.: Service of documents to a legal entity is deemed effective upon delivery to an employee at the recipient's office, thereby immediately commencing the period for filing an appeal.

Schlagwörter

KI-generiert
disciplinary procedure service of process legal entity statutory deadline criminal procedure code appeal period office staff delivery

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
Art. 128 ust. 1 u.s.p.
Zgodnie z treścią art. 128 u.s.p.
Art. 134 § 3 k.p.k.
przepis art. 134 § 3 k.p.k., który stanowi, że w takiej sytuacji doręczenia
Art. 430 § 1 k.p.k.
terminie, a zatem na mocy art. 430 § 1 k.p.k. należało orzec jak w sentencji.
Art. 437 § 1 k.p.k.
W tym stanie na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. w związku z art.
art. 134 § 3 k.p.k
przepis art. 134 § 3 k.p.k., który stanowi, że w takiej sytuacji doręczenia
art. 430 § 1 k.p.k
terminie, a zatem na mocy art. 430 § 1 k.p.k.
art. 437 § 1 k.p.k
W tym stanie na podstawie art. 437 § 1 k.p.k.

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

POSTANOWIENIE Z DNIA 11 MARCA 2003 R.

SNO 7/03

Zgodnie z treścią art. 128 u.s.p. w sprawach nie uregulowanych w

rozdziale normującym odpowiedzialność dyscyplinarną sędziów stosuje się

odpowiednio przepisy kodeksu postępowania karnego. Sposób doręczania

pism przeznaczonych dla adresata nie będącego osobą fizyczną normuje

przepis art. 134 § 3 k.p.k., który stanowi, że w takiej sytuacji doręczenia

dokonuje się do rąk osoby zatrudnionej w biurze adresata.

Przewodniczący: sędzia SN Ewa Strużyna.

Sędziowie

SN:

Filomena

Barczewska

(sprawozdawca),

Roman

Kuczyński.

Sąd Najwyższy – Sąd Dyscyplinarny w Warszawie z udziałem sędziego –

Zastępcy Rzecznika Dyscyplinarnego, po rozpoznaniu zażalenia Kolegium Sądu

Okręgowego na postanowienie Sądu Apelacyjnego – Sądu Dyscyplinarnego z

dnia 7 stycznia 2003 r. w przedmiocie pozostawienia bez rozpoznania zażalenia

Kolegium Sądu Okręgowego

p o s t a n o w i ł:

utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 2 grudnia 2002 r. Zastępca Rzecznika

Dyscyplinarnego

Sądu

Okręgowego

odmówił

wszczęcia

postępowania

dyscyplinarnego w odniesieniu do sędziego Sądu Rejonowego z powodu nie

popełnienia przewinienia służbowego z art. 107 § 1 u.s.p.

Zażalenie Kolegium Sądu Okręgowego na powyższe postanowienie Sąd

Apelacyjny – Sąd Dyscyplinarny postanowieniem z dnia 7 stycznia 2003 r.

pozostawił bez rozpoznania. Sąd ten ustalił, iż zaskarżone postanowienie z dnia

2 grudnia 2002 r. zostało doręczone Kolegium, jak i Prezesowi Sądu

Okręgowego w dniu 6 grudnia 2002 r. i od tej daty rozpoczął bieg 7-dniowy

termin do złożenia środka odwoławczego. Zażalenie zostało wniesione po

terminie, a zatem na mocy art. 430 § 1 k.p.k. należało orzec jak w sentencji.

W zażaleniu na powyższe postanowienie Kolegium Sądu Okręgowego

reprezentowane przez Przewodniczącego Kolegium, wniosło o jego uchylenie

zarzucając

błąd

rozstrzygnięcia.

w

ustaleniach

Zdaniem

faktycznych

skarżącego

przyjętych

doręczenie

odpisu

za

podstawę

postanowienia

Przewodniczącemu Kolegium nie skutkuje rozpoczęcia 7-dniowego biegu

terminu do wniesienia zażalenia, bowiem bieg terminu można liczyć dopiero od

daty posiedzenia Kolegium, co miało miejsce w dniu 18 grudnia 2002 r. Dopiero

na posiedzeniu treść postanowienia mogła być przekazana temu organowi, jako

obradującemu na posiedzeniach zwoływanych przez prezesa sądu.

Sąd Najwyższy – Sąd Dyscyplinarny zważył, co następuje:

Zażalenie nie jest uzasadnione. Zgodnie z treścią art.128 u.s.p., na który

powołuje się skarżący w zażaleniu, w sprawach nie uregulowanych w rozdziale

normującym odpowiedzialność dyscyplinarną sędziów stosuje się odpowiednio

przepisy

kodeksu

postępowania

karnego.

Sposób

doręczenia

pism

przeznaczonych dla adresata nie będącego osobą fizyczną normuje przepis art.

134 § 3 k.p.k., który stanowi, że w takiej sytuacji doręczenia dokonuje się do rąk

osoby zatrudnionej w biurze adresata. Procesowe skutki takiego doręczenia

zastępczego są równoznaczne z doręczeniem do rąk adresata.

Skarżący nie kwestionuje, iż odpis postanowienia z dnia 2 grudnia 2002 r.

został doręczony Przewodniczącemu Kolegium w dniu 6 grudnia 2002 r. Sąd

Apelacyjny – Sąd Dyscyplinarny trafnie przyjął, że od tego dnia rozpoczął bieg

7-dniowy termin do wniesienia zażalenia. W żadnym razie nie można podzielić

stanowiska skarżącego, aby bieg terminu należało liczyć od daty posiedzenia

kolegium. Rzeczą przewodniczącego kolegium jest takie zorganizowanie pracy

– zwołanie posiedzenia kolegium – aby mógł być zachowany termin do

wniesienia środka odwoławczego.

Zażalenie, co również przyznaje skarżący, zostało wniesione w dniu 23

grudnia 2002 r. Trafna więc była ocena Sądu Apelacyjnego – Sądu

Dyscyplinarnego, że zażalenie zostało wniesione po terminie, a więc że

zastosowanie art. 430 § 1 k.p.k. było uzasadnione.

W tym stanie na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. w związku z art. 128 u.s.p.

należało orzec jak w postanowieniu.