Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
SNO 24/03 KI-generiert

Supreme Court dismisses Bar Council appeal as appeal against disciplinary transfer decision is inadmissible.

Geschäftsnummer SNO 24/03
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Polen (PL)
Ausgang Abgewiesen (Dismissed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Supreme Court dismissed the Bar Council's appeal against a disciplinary court decision refusing to transfer a judge due to the gravity of the position. The Bar Council argued for the right to appeal, but the court found no statutory basis for such an appeal in the relevant judicial organization law. Consequently, the appeal was left without examination because the law explicitly excludes this specific type of disciplinary ruling from the Bar Council's appeal rights.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Art. 121 § 1 u.s.p.; Art. 131 § 1, 2 u.s.p.; An appeal by the Bar Council against a disciplinary court decision regarding a judge's transfer due to the gravity of the position is inadmissible as the law grants appeal rights only against judgments and closing orders.

Schlagwörter

KI-generiert
Bar Council appeal disciplinary transfer judge position gravity inadmissible appeal judicial organization law Supreme Court procedural exclusion

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
Art. 121 § 1 u.s.p.
Art. 131 § 1 u.s.p.
Rozstrzygnięcie to, zgodnie z treścią art. 131 § 1 u.s.p., zapadło w formie
Art. 131 § 2 u.s.p.
W treści przepisu art. 131 § 2 u.s.p., regulującego zagadnienie wnoszenia
Art. 75 § 2 pkt 3 u.s.p.
art. 75 § 2 pkt 3 u.s.p., o przeniesienie sędziego na inne miejsce służbowe poza
Art. 430 § 1 k.p.k.
Rejonowego na podstawie art. 128 u.s.p. w zw. z art. 430 § 1 i art. 429 § 1 k.p.k.
Art. 429 § 1 k.p.k.
430 § 1 i art. 429 § 1 k.p.k.
art. 429 § 1 k.p.k
430 § 1 i art. 429 § 1 k.p.k.

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

WYCIĄG Z PROTOKOŁU

posiedzenia Sądu Najwyższego – Sądu Dyscyplinarnego

z dnia 23 maja 2003 r.

SNO 24/03

Krajowa Rada Sądownictwa nie ma uprawnienia do złożenia środka

odwoławczego od rozstrzygnięcia sądu dyscyplinarnego dotyczącego kwestii

przeniesienia sędziego na inne miejsce służbowe ze względu na powagę

stanowiska.

Przewodniczący: sędzia SN Dorota Rysińska.

Sędziowie

SN:

Marek

Sychowicz,

Tadeusz

Domińczyk

(sprawozdawca).

Sąd Najwyższy – Sąd Dyscyplinarny w sprawie sędziego Sądu

Rejonowego na podstawie art. 128 u.s.p. w zw. z art. 430 § 1 i art. 429 § 1 k.p.k.

p o s t a n o w i ł

pozostawić bez rozpoznania odwołanie Krajowej Rady

Sądownictwa od uchwały Sądu Apelacyjnego – Sądu Dyscyplinarnego z dnia 30

stycznia 2003 r. w sprawie sygn. akt (...), a kosztami postępowania

dyscyplinarnego obciążyć Skarb Państwa.

Uzasadnienie

Odwołanie

Krajowej

Rady

Sądownictwa

wniesione

zostało

od

rozstrzygnięcia Sądu Apelacyjnego – Sądu Dyscyplinarnego odmawiającego

uwzględnienia wniosku Kolegium Sądu Okręgowego, złożonego na podstawie

art. 75 § 2 pkt 3 u.s.p., o przeniesienie sędziego na inne miejsce służbowe poza

obszarem właściwości Sądu Apelacyjnego w A. – ze względu na powagę

stanowiska.

Rozstrzygnięcie to, zgodnie z treścią art. 131 § 1 u.s.p., zapadło w formie

uchwały, co ma istotne znaczenie w podlegającej rozważeniu z urzędu kwestii

dopuszczalności wniesienia odwołania od tego rozstrzygnięcia przez nie będący

stroną niniejszego postępowania organ, jakim jest Krajowa Rada Sądownictwa.

W treści przepisu art. 131 § 2 u.s.p., regulującego zagadnienie wnoszenia

środków odwoławczych od rozstrzygnięć wskazanych w § 1 tej normy, pomija

się w ogóle możliwość złożenia zażalenia na uchwałę wydaną przez sąd

dyscyplinarny w przedmiocie wskazanym w art. 75 § 2 pkt 3 u.s.p.; ten ostatni

przepis, w § 4, również takiej możliwości nie przewiduje, co oznaczałoby, iż

środek odwoławczy od zapadłego w tej kwestii orzeczenia jest niedopuszczalny

z mocy ustawy. W sprawie niniejszej, na uwadze jednak w szczególności

należało mieć to, iż w żadnym z wymienionych przepisów ustawy – Prawo o

ustroju sądów powszechnych Krajowej Radzie Sądownictwa – jako organowi

nie będącemu stroną postępowania – nie przyznano uprawnienia do złożenia

środka odwoławczego od rozstrzygnięcia sądu dyscyplinarnego dotyczącego

kwestii przeniesienia sędziego na inne miejsce służbowe ze względu na powagę

stanowiska, a brak takiego uprawnienia wynika jednocześnie z treści normy art.

121 § 1 u.s.p. Przepis ten bowiem stanowi, iż organowi temu odwołanie

przysługuje wyłącznie od wydanych w pierwszej instancji wyroków sądu

dyscyplinarnego oraz postanowień i zarządzeń zamykających drogę do wydania

wyroku. Będąca przedmiotem niniejszego zaskarżenia uchwała, w żadnym więc

razie nie należy do przytaczanej kategorii rozstrzygnięć, jakie podlegają

zaskarżeniu przez Krajową Radę Sądownictwa.

W świetle powyższego stwierdzić należało, iż złożenie przez Krajową Radę

Sądownictwa odwołania nie znajdowało podstaw prawnych, gdyż uprawnienie

takie organowi temu w sprawie niniejszej nie przysługuje. W tym zaś stanie

rzeczy, niezależnie od meritum argumentacji podnoszonej w tym odwołaniu

(jakie to argumenty mogą być przedmiotem kolejnych rozważań uprawnionego

do tego Kolegium w ramach dyspozycji art. 75 § 2 pkt 3 u.s.p.), środek ten – na

mocy powołanych na wstępie przepisów – należało pozostawić bez rozpoznania.

Na oryginale właściwe podpisy.