Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
SNO 1/02 KI-generiert

Supreme Court held disciplinary suspension without formal proceedings cannot trigger mandatory salary reduction.

Geschäftsnummer SNO 1/02
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Polen (PL)
Ausgang Teilweise gutgeheissen (Partially Allowed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Supreme Court of Poland partially overturned a disciplinary suspension order that incorrectly reduced a judge's salary before formal disciplinary proceedings began. The lower court suspended the judge for a drunk driving incident but failed to initiate the required disciplinary process prior to cutting pay. The court ruled that salary reduction under Article 129 § 3 is mandatory only after disciplinary proceedings are formally started, not merely upon suspension.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Art. 130 § 2 ust. 1 Prawo o ustroju sądów powszechnych; Art. 129 § 3 Prawo o ustroju sądów powszechnych: A disciplinary court suspending a judge under Art. 130 § 2 cannot simultaneously reduce their salary; salary reduction under Art. 129 § 3 is obligatory only after disciplinary proceedings are initiated under Art. 129 § 1.

Schlagwörter

KI-generiert
judicial discipline salary reduction disciplinary proceedings suspension of duties Polish judicial law judicial independence procedural timing

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
Art. 130 § 2 ust. 1 of the Act on the Organization of Common Courts
czynnościach służbowych na podstawie art. 130 § 2 ustawy z dnia 27 lipca
Art. 129 § 3 of the Act on the Organization of Common Courts
postępowanie dyscyplinarne (art. 129 § 1 Prawa o ustroju sądów
Art. 129 § 1 of the Act on the Organization of Common Courts
postępowanie dyscyplinarne (art. 129 § 1 Prawa o ustroju sądów

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

UCHWAŁA Z DNIA 5 MARCA 2002 R.

SN0 1/02

Sąd Dyscyplinarny wydając uchwałę o zawieszeniu sędziego w

czynnościach służbowych na podstawie art. 130 § 2 ustawy z dnia 27 lipca

2001 r. – Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz. U. Nr 98, poz. 1070 ze

zm.), po zarządzeniu przez prezesa Sądu natychmiastowej przerwy w

czynnościach służbowych sędziego na podstawie art. 130 § 1 powołanej

ustawy, nie może jednocześnie obniżać wysokości jego wynagrodzenia – w

trybie art. 129 § 3.

Stosownie do treści tego przepisu Sąd Dyscyplinarny, zawieszając w

czynnościach służbowych sędziego, obniża (obligatoryjnie) wysokość jego

wynagrodzenia tylko w sytuacji, kiedy przeciwko sędziemu wszczęto

postępowanie dyscyplinarne (art. 129 § 1 Prawa o ustroju sądów

powszechnych).

Przewodniczący: sędzia SN Lidia Misiurkiewicz (sprawozdawca).

Sędziowie SN: Halina Gordon-Krakowska, Tadeusz Wiśniewski.

Sąd Najwyższy w postępowaniu dyscyplinarnym w sprawie sędziego Sądu

Okręgowego w związku z zażaleniem sędziego na uchwałę Sądu Apelacyjnego

z dnia 7 grudnia 2001 r., sygn. akt (...) w przedmiocie zawieszenia sędziego w

czynnościach służbowych i obniżenia wynagrodzenia

uchwalił

1) zmienia zaskarżoną uchwałę w ten tylko sposób, że ustala iż obniżenie

wynagrodzenia sędziego następuje z dniem 17 stycznia 2002 r.;

2) w pozostałym zakresie zaskarżoną uchwałę utrzymuje w mocy.

Uzasadnienie

Wiceprezes Sądu Okręgowego, zarządzeniem z dnia 8 listopada 2001 r. Nr

(...) w oparciu o przepis art. 130 § 1 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. – Prawo o

ustroju sądów powszechnych (Dz. U. Nr 98, poz. 1070 ze zm.) zarządził

natychmiastową

przerwę

w

czynnościach

służbowych

sędziego

Sądu

Okręgowego wobec podejrzenia popełnienia przez sędziego przestępstwa i

uznania, że w tych warunkach powaga sądu wymaga natychmiastowego

odsunięcia sędziego Sądu Okręgowego od wykonywania obowiązków

służbowych.

Podstawą decyzji Wiceprezesa Sądu było zdarzenie w dniu 7 listopada

2001

r., sprowadzające

się do

zatrzymania sędziego pod

zarzutem

spowodowania wypadku drogowego przez prowadzenie samochodu w stanie

nietrzeźwości i uderzenie w tył samochodu osobowego marki Fiat 170, w

następstwie czego obrażeń ciała w postaci urazu kręgosłupa doznała kierująca

tym samochodem Edyta T.

Stosownie do wymogu § 2 art. 130 powołanej wyżej ustawy – Prawo o

ustroju sądów powszechnych Prezes Sądu w zarządzeniu wydanym w trybie art.

130 § 1 zawiadomił niezwłocznie właściwy Sąd Dyscyplinarny.

Sąd Apelacyjny, działający jako sąd dyscyplinarny pierwszej instancji, w

dniu 7 grudnia 2001 r., sygn. akt (...), na podstawie art. 130 § 2 i art. 129 § 3

ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. – Prawo o ustroju sądów powszechnych, wydał

uchwałę, którą:

1) zawiesił sędziego Sądu Okręgowego w czynnościach służbowych oraz

2) obniżył wynagrodzenie sędziego do 50% jego wysokości.

Powyższą uchwałę – w odniesieniu do jej pkt 2 – tj. obniżenia

wynagrodzenia o 50%, zaskarżył zażaleniem zawieszony w czynnościach

sędzia, powołując się na trudną sytuację rodzinną i materialną oraz wniósł o

zmianę uchwały w części zaskarżonej przez obniżenie wynagrodzenia do 25%.

Sąd Najwyższy jako sąd dyscyplinarny drugiej instancji zważył, co

następuje:

Sąd Apelacyjny orzekając jako sąd dyscyplinarny pierwszej instancji w

przedmiocie zawieszenia sędziego w czynnościach służbowych dopuścił się

naruszenia art. 129 § 3 Prawa o ustroju sądów powszechnych, podejmując

uchwałę o obniżeniu sędziemu wynagrodzenia w sytuacji, kiedy w dacie

wydania

uchwały

nie

było

wobec

sędziego

wszczęte

postępowanie

dyscyplinarne, a zawieszenie sędziego w czynnościach służbowych nastąpiło w

trybie art. 130 § 2, a nie art. 129 § 1 powołanej ustawy.

Sąd Dyscyplinarny wydając uchwałę o zawieszeniu sędziego w

czynnościach służbowych na podstawie art. 130 § 2 ustawy z dnia 27 lipca 2001

r. – Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz. U. Nr 98, poz. 1070 ze zm.), po

zarządzeniu przez prezesa Sądu natychmiastowej przerwy w czynnościach

służbowych sędziego na podstawie art. 130 § 1 powołanej ustawy, nie może

jednocześnie obniżać wysokości jego wynagrodzenia – w trybie art. 129 § 3.

Stosownie do treści tego przepisu Sąd Dyscyplinarny, zawieszając w

czynnościach służbowych sędziego, obniża (obligatoryjnie) wysokość jego

wynagrodzenia tylko w sytuacji, kiedy przeciwko sędziemu wszczęto

postępowanie dyscyplinarne (art. 129 § 1 Prawa o ustroju sądów

powszechnych).

W stosunku do sędziego Sądu Okręgowego, jak ustalił Sąd Najwyższy,

postępowanie dyscyplinarne wszczęte zostało po wydaniu uchwały przez Sąd

Dyscyplinarny pierwszej instancji dnia 17 stycznia 2002 r. I dopiero od tej daty

istniała możliwość obniżenia temu sędziemu wynagrodzenia na podstawie art.

129 § 3.

Dlatego też Sąd Najwyższy zmienił uchwałę Sądu Apelacyjnego z dnia 7

grudnia 2001 r. w ten sposób, że obniżył sędziemu wynagrodzenie od dnia 17

stycznia 2002 r., to jest od daty wszczęcia przeciwko niemu postępowania

dyscyplinarnego, nie znajdując jednocześnie podstaw do zmiany granicy w

jakiej obniżenie wynagrodzenia przyjął w zaskarżonej uchwale Sąd Apelacyjny.

Jak wynika z treści art. 129 § 3 ustawy – Prawo o ustroju sądów

powszechnych Sąd Dyscyplinarny, zawieszając sędziego w czynnościach

służbowych, obniża wysokość jego wynagrodzenia w granicach od 25% do

50%.

Charakter

postawionego

sędziemu

Sądu

Okręgowego

zarzutu

(postanowienie o przedstawieniu zarzutów oraz notatka służbowa – akta Sądu

Apelacyjnego sygn. /.../) oraz postawa sędziego po zdarzeniu wyrażona m. in.

treścią wyjaśnień złożonych przed Sądem Apelacyjnym, na posiedzeniu dnia 7

grudnia 2001 r., w pełni uzasadniają obniżenie sędziemu wynagrodzenia o 50%.

Argumenty podniesione w zażaleniu nie przekonują o obniżeniu

wynagrodzenia jedynie o 25%, jak wnioskuje sędzia Sądu Okręgowego.

Z tych wszystkich względów Sąd Najwyższy zmienił uchwałę Sądu

Apelacyjnego z dnia 7 grudnia 2001 r. w ten tylko sposób, że ustalił obniżenie

wynagrodzenia od dnia 17 stycznia 2002 r., a w pozostałym zakresie zaskarżoną

uchwałę utrzymał w mocy.