Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
IV KZ 8/23 KI-generiert

Supreme Court dismisses appeal against refusal of criminal retrial due to obvious lack of merit and prior identical rejections.

Geschäftsnummer IV KZ 8/23
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Polen (PL)
Ausgang Abgewiesen (Dismissed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Supreme Court upheld its earlier decision refusing the applicant's request for a criminal retrial on grounds of obvious lack of merit. The applicant argued for new witnesses and circumstances, but the court noted these were already rejected in two previous retrial requests. Consequently, the court determined the arguments were repetitive and insufficient to overturn the final judgment.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Art. 545 § 3 k.p.k.; Art. 535 § 3 k.p.k.: A request for retrial is inadmissible if its obvious lack of merit is evident without detailed examination, particularly when the same arguments have already been rejected in prior requests.

Schlagwörter

KI-generiert
obvious lack of merit criminal retrial request repetitive arguments Supreme Court procedure final judgment stability Wiederaufnahme des Verfahrens strafrechtliches Revisionsgesuch Anfechtbarkeit des Rückweisungsentscheids

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
Art. 545 § 3 k.p.k.
Wyrażenie "oczywista bezzasadność", w odniesieniu do wstępnej kontroli wniosku o wznowienie postępowania karnego - art. 545 § 3 k.p.k., należy rozumieć podobnie jak na gruncie przepisu art.
Art. 535 § 3 k.p.k.
art. 437 § 1 k.p.k
akt IV KO 6/23 o odmowie przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania wobec jego oczywistej bezzasadności na podstawie art. 437 § 1 k.p.k.
art. 545 § 3 k.p.k
Zgodnie z dyspozycją art. 545 § 3 k.p.k.
art. 535 § 3 k.p.k

Zitierte Rechtsprechung

KI-generiert
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 25 września 2015 r., sygn. akt II KO 49/15
535 § 3 k.p.k., a zatem bezzasadność oczywista to taka, która nie wymaga szczególnego badania, jest widoczna na pierwszy rzut oka, jest niewątpliwa i wniosek obiektywnie nie może doprowadzić do wzruszenia orzeczenia (tak: postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 25 września 2015 r., sygn. akt II KO 49/15).
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 13 czerwca 2023 r., sygn. akt IV KO 6/23
V KK 216/11
V KK 216/11, którą uznano za oczywiście bezzasadną.Wydając zaskarżone postanowienie, Sąd Najwyższy trafnie uznał, że powołane przez A.M.
I KZ 60/21
Supreme Court dismissed appeal for retrial due to lack of high probability of a different verdict.
KI-generiert

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

IV KZ 8/23 POSTANOWIENIE Dnia 13 czerwca 2023 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Włodzimierz Wróbel (przewodniczący)‎SSN Małgorzata Wąsek-Wiaderek‎SSN Paweł Wiliński (sprawozdawca)Protokolant Olga Tyburc - Żelazek w sprawie wniosku A.M.‎o wznowienie postępowania‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 13 czerwca 2023 r.,‎zażalenia wnioskodawcy ‎na postanowienie Sąd Najwyższy w Warszawie z dnia 1 marca 2023 r., sygn. akt IV KO 6/23 o odmowie przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania wobec jego oczywistej bezzasadności na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie.

UZASADNIENIEW dniu 11 stycznia 2023 r. do Sądu Najwyższego wpłynęło pismo skazanego A.M., w którym wniósł o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Białymstoku z dnia 5 czerwca 2020 r., sygn. akt II AKa 47/20, zmieniającym wyrok Sądu Okręgowego w Olsztynie z dnia 8 stycznia 2020 r., sygn. akt II K 103/19.Postanowieniem z dnia 1 marca 2023 r., sygn. akt IV KO 6/23, na podstawie art. 545 § 3 k.p.k., Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia wniosku, wobec jego oczywistej bezzasadności.Zażalenie na przedmiotowe postanowienie złożył wnioskodawca, wskazując, że nie zgadza się z decyzją Sądu, ponieważ w sprawie są nowe dowody i świadkowie oraz nowe okoliczności.

Wniósł o pilne wznowienie postępowania i przesłuchanie dwóch świadków zamieszkałych w O. Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zażalenie wnioskodawcy nie jest zasadne i nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z dyspozycją art. 545 § 3 k.p.k. sąd odmawia przyjęcia wniosku niepochodzącego od prokuratora, adwokata, radcy prawnego albo radcy Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej, bez wzywania do usunięcia jego braków formalnych, jeżeli z treści wniosku, w szczególności odwołującego się do okoliczności, które były już rozpoznawane w postępowaniu o wznowienie postępowania, wynika jego oczywista bezzasadność.

Wyrażenie "oczywista bezzasadność", w odniesieniu do wstępnej kontroli wniosku o wznowienie postępowania karnego - art. 545 § 3 k.p.k., należy rozumieć podobnie jak na gruncie przepisu art. 535 § 3 k.p.k., a zatem bezzasadność oczywista to taka, która nie wymaga szczególnego badania, jest widoczna na pierwszy rzut oka, jest niewątpliwa i wniosek obiektywnie nie może doprowadzić do wzruszenia orzeczenia (tak: postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 25 września 2015 r., sygn. akt II KO 49/15). W zażaleniu skarżący nie sformułował żadnych konkretnych zarzutów świadczących o wadliwości zaskarżonego postanowienia, ograniczając się do ponownego przytoczenia argumentacji uzasadniającej, w jego ocenie, potrzebę wznowienia postępowania w sprawie oraz ponownego postulatu o przesłuchanie dwóch świadków zamieszkałych w O.

Nadmienić w tym miejscu należy, że wniosek w sprawie IV KO 6/23 nie był pierwszym lecz trzecim wnioskiem skazanego o wznowienie postępowania w tej samej sprawie, a ponadto Sąd Najwyższy rozpoznawał kasację obrońcy skazanego zarejestrowaną pod sygn. V KK 216/11, którą uznano za oczywiście bezzasadną.Wydając zaskarżone postanowienie, Sąd Najwyższy trafnie uznał, że powołane przez A.M. we wniosku o wznowienie postępowania okoliczności nie uzasadniają wznowienia postępowania w sprawie. Okoliczności te były już bowiem przedmiotem poprzedniego wniosku skazanego o wznowienie postępowania, którego przyjęcia w sprawie zarejestrowanej pod sygn.

I KO 59/21 odmówił Sąd Najwyższy z uwagi na jego oczywistą bezzasadność, a następnie w sprawie I KZ 60/21 utrzymał tę decyzję w mocy. Sąd Najwyższy w składzie wydającym zaskarżone postanowienie odniósł się również merytorycznie do wartości dowodowej depozycji powoływanych świadków, słusznie podzielając wyrażony w tym zakresie pogląd wynikający z obu ww. postanowień, że nie stanowiłyby one przeciwwagi dla innych dowodów zgromadzonych w sprawie potwierdzających sprawstwo skazanego, ponieważ okoliczności, na które mieliby zeznawać świadkowie, a dotyczące jednorazowego uderzenia pokrzywdzonego butelką w głowę przez inną osobę niż skazany, nie zniweczyłyby wniosków opinii biegłego wskazujących jako przyczynę śmierci wielokrotne, wielomiejscowe uderzenia w głowę.

Zaznaczyć ponadto należy, że w kolejnym wniosku skazanego o wznowienie postępowania w sprawie IV KO 35/22 Sąd Najwyższy wyznaczył A.M. obrońcę z urzędu, który sporządził opinię o braku podstaw do wznowienia postępowania. Z uwagi na powyższe, Sąd Najwyższy orzekł jak w postanowieniu.