Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
IV KZ 51/18 KI-generiert

Supreme Court dismissed accessory prosecutors' appeal against conditional dismissal, ruling it inadmissible under procedural law.

Geschäftsnummer IV KZ 51/18
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Polen (PL)
Ausgang Abgewiesen (Dismissed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Supreme Court upheld the lower court's refusal to accept the accessory prosecutors' appeal against a conditional dismissal of criminal proceedings. The prosecutors argued for the appeal's admissibility, but the court noted that appeals against non-conviction rulings are generally barred unless specific procedural errors occur. Since the appellant failed to demonstrate such an error, the appeal was rejected as inadmissible despite the flawed legal basis used for the refusal.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Art. 523 § 3 k.p.k.; Art. 520 § 2 k.p.k.: An appeal against a non-conviction ruling is inadmissible unless the appellant proves a specific procedural error under Art. 439 § 1 k.p.k.

Schlagwörter

KI-generiert
conditional dismissal accessory prosecutors inadmissible appeal procedural error criminal procedure code Wirtshausverbot Bewirtungsvertrag Cannabiskonsum

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
Art. 530 § 2 k.p.k.
wydanym na podstawie art. 530 § 2 k.p.k., odmówił przyjęcia kasacji pełnomocnika oskarżycielek posiłkowych od wyroku Sądu Okręgowego w G.
Art. 523 § 3 k.p.k.
z art. 523 § 3 k.p.k.Niewątpliwie ewidentnie błędnym postąpieniem było domaganie się od oskarżycielek posiłkowych uiszczenia opłat kasacyjnych i oparcie zaskarżonego rozstrzygnięcia na niezapłaceniu przez osoby wezwane tych należności.
Art. 520 § 2 k.p.k.
Art. 439 § 1 k.p.k.
Oznacza to, że strona oskarżycielska co do zasady nie jest uprawniona złożyć kasację na niekorzyść od wyroku warunkowo umarzającego postępowanie karne; może to uczynić tylko wtedy, gdy w kasacji sformułuje zarzut oparty na uchybieniu z art. 439 § 1 pkt 1 – 8 k.p.k.
Art. 439 § 2 k.p.k.
523 § 4 pkt 1 k.p.k.), a to z uwagi na unormowanie z art. 439 § 2 k.p.k.W niniejszej sprawie autor kasacji nie wskazał, aby in concreto wystąpiło jakiekolwiek bezwzględne uchybienie.
Art. 429 § 1 k.p.k.
z art. 429 § 1 k.p.k. w zw.
art. 530 § 2 k.p.k
wydanym na podstawie art. 530 § 2 k.p.k., odmówił przyjęcia kasacji pełnomocnika oskarżycielek posiłkowych od wyroku Sądu Okręgowego w G.
art. 193 k.k
art. 12 k.k
art. 11 § 2 k.k
KI-generiert

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

Sygn. akt IV KZ 51/18 POSTANOWIENIE Dnia 19 grudnia 2018 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Rafał Malarski w sprawie K. P. oskarżonego z art. 190a § 1 k.k. i in. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu bez udziału stron w dniu 19 grudnia 2018 r. zażalenia oskarżycielek posiłkowych i ich pełnomocnika na zarządzenie Przewodniczącego V Wydziału Karnego Sądu Okręgowego w G. Ośrodek Zamiejscowy w R.o odmowie przyjęcia kasacji z dnia 22 sierpnia 2018 r., sygn. akt V.2 Ka […] – V.2 WKK […], p o s t a n o w i ł: utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.

UZASADNIENIEPrzewodniczący V Wydziału Karnego Sądu Okręgowego w G. Ośrodek Zamiejscowy w R., zarządzeniem z 22 sierpnia 2018 r. wydanym na podstawie art. 530 § 2 k.p.k., odmówił przyjęcia kasacji pełnomocnika oskarżycielek posiłkowych od wyroku Sądu Okręgowego w G. Ośrodek Zamiejscowy w R. z 26 lutego 2018 r. utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w J. z 18 września 2017 r., którym warunkowo umorzono postępowanie karne na okres roku próby wobec K. P. o czyn z art. 190a § 1 k.k. i art. 193 k.k. w zw. z art. 12 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. Zażalenie na wskazane zarządzenie wniosły oskarżycielki posiłkowe L.

K. i M. K. oraz ich pełnomocnik. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie. Zarówno organowi, który wydał zaskarżone zarządzenie, jak i autorom zażaleń uszło uwagi, że zgodnie z art. 523 § 3 k.p.k. kasacja na niekorzyść może być wniesiona tylko w wypadku uniewinnienia oskarżonego albo umorzenia postępowania, niezależnie od podstawy umorzenia (taki stan prawny – według noweli z 11 marca 2016 r. – obowiązuje od 15 kwietnia 2016 r.). Zatem każdy oskarżyciel (a więc i posiłkowy) może wnieść kasację jedynie, gdy sąd odwoławczy zmienił zaskarżony wyrok i oskarżonego uniewinnił lub gdy tenże wyrok uchylił i postępowanie umorzył (art. 520 § 2 k.p.k.) albo gdy sąd odwoławczy utrzymał w mocy wyrok uniewinniający lub umarzający postępowanie, wydany przez sąd pierwszej instancji.

Oznacza to, że strona oskarżycielska co do zasady nie jest uprawniona złożyć kasację na niekorzyść od wyroku warunkowo umarzającego postępowanie karne; może to uczynić tylko wtedy, gdy w kasacji sformułuje zarzut oparty na uchybieniu z art. 439 § 1 pkt 1 – 8 k.p.k. (art. 523 § 4 pkt 1 k.p.k.), a to z uwagi na unormowanie z art. 439 § 2 k.p.k.W niniejszej sprawie autor kasacji nie wskazał, aby in concreto wystąpiło jakiekolwiek bezwzględne uchybienie. Tym samym kasacja pełnomocnika oskarżycielek posiłkowych była niedopuszczalna i należało odmówić jej przyjęcia na podstawie art. 530 § 2 k.p.k. w zw. z art. 429 § 1 k.p.k. w zw. z art. 523 § 3 k.p.k.Niewątpliwie ewidentnie błędnym postąpieniem było domaganie się od oskarżycielek posiłkowych uiszczenia opłat kasacyjnych i oparcie zaskarżonego rozstrzygnięcia na niezapłaceniu przez osoby wezwane tych należności.

Istota zagadnienia – co wyżej wykazano – tkwiła w czym innym. Dlatego też zaskarżone zarządzenie, jako merytorycznie słuszne, należało utrzymać w mocy, mimo że oparte zostało na wadliwej podstawie.