Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
IV KZ 5/23 KI-generiert

Supreme Court dismisses appeal against refusal of retrial request due to lack of statutory right to appeal. The court held that no appeal exists for rulings rejecting retrial motions unless made by lower courts. The decision confirms that procedural rights are strictly defined by law. Constitutional concerns were rejected based on prior Constitutional Tribunal rulings. The appeal was inadmissible as the law explicitly excludes this remedy. The court upheld the lower court's order denying the retrial request. This case clarifies the limited scope of appellate review for procedural rulings.

Geschäftsnummer IV KZ 5/23
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Polen (PL)
Ausgang Abgewiesen (Dismissed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Supreme Court dismissed the defense's appeal against a ruling refusing a retrial request. The defense argued that constitutional rights were violated, but the court noted the Constitutional Tribunal previously confirmed the relevant code provision is constitutional. The court ruled that the law explicitly grants no right to appeal a decision rejecting a retrial motion, except when issued by the Court of Appeal or Supreme Court itself. Consequently, the appeal was inadmissible because the procedural conditions for filing it were not met.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Art. 547§1 k.p.k.; Art. 78 w zw. z art. 32 ust. 1 Konstytucji RP: The right to appeal a ruling rejecting a retrial request does not exist unless the ruling is made by the Court of Appeal or the Supreme Court, as such procedural rights are strictly statutory and cannot be presumed.

Schlagwörter

KI-generiert
retrial request appeal inadmissibility procedural law constitutional rights Supreme Court jurisdiction Kodeks postępowania karnego procedural remedy

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
art. 547§1 k.p.k.
Jako naruszony przepis przywołano art. 547§1 k.p.k., zauważyć jednak wypada, że przepis ten wprost stanowi, że: „na postanowienie oddalające wniosek lub pozostawiające go bez rozpoznania przysługuje zażalenie, chyba że orzekł o tym sąd apelacyjny lub Sąd Najwyższy”.
art. 78 w zw. z art. 32 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej
555 ze zm.) nie jest niezgodny z art. 78 w związku z art.
art. 437§1 k.p.k
akt II AKo 116/22) o odmowie przyjęcia zażalenia na postanowienie o oddaleniu wniosku o wznowienie postępowania na podstawie art. 437§1 k.p.k.
art. 547§1 k.p.k
Jako naruszony przepis przywołano art. 547§1 k.p.k., zauważyć jednak wypada, że przepis ten wprost stanowi, że: „na postanowienie oddalające wniosek lub pozostawiające go bez rozpoznania przysługuje zażalenie, chyba że orzekł o tym sąd apelacyjny lub Sąd Najwyższy”.
art. 32 ust. 1 Konstytucji
78 w związku z art. 32 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej”.Mając na uwadze powyższe, brak jest podstaw do uwzględnienia zażalenia.

Zitierte Rechtsprechung

KI-generiert
wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 11 czerwca 2013r. w sprawie sygn. akt SK 23/10

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

IV KZ 5/23 POSTANOWIENIE Dnia 28 marca 2023 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jerzy Grubba w sprawie A. G.o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Sądu Okręgowego w Ostrołęce z dnia 24 stycznia 2022r. (sygn. akt II K 194/21), zmieniającym wyrok Sądu Rejonowego w Wyszkowie z dnia 5 stycznia 2021r. (sygn. akt II K 646/17) po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 28 marca 2023r. zażalenia obrońcy wnioskodawcy na zarządzenie upoważnionego sędziego Sądu Apelacyjnego w Białymstoku z dnia 29 grudnia 2022r. (sygn. akt II AKo 116/22) o odmowie przyjęcia zażalenia na postanowienie o oddaleniu wniosku o wznowienie postępowania na podstawie art. 437§1 k.p.k. p o s t a n o w i ł: utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie

UZASADNIENIE

Zażalenie obrońcy wnioskodawcy nie jest zasadne. W istocie nie wskazano też w jego uzasadnieniu jakiego uchybienia, zdaniem skarżącego, dopuszczono się w zaskarżonym zarządzeniu. Jako naruszony przepis przywołano art. 547§1 k.p.k., zauważyć jednak wypada, że przepis ten wprost stanowi, że: „na postanowienie oddalające wniosek lub pozostawiające go bez rozpoznania przysługuje zażalenie, chyba że orzekł o tym sąd apelacyjny lub Sąd Najwyższy”. Powyższe oznacza, że w przypadku oddalenia wniosku o wznowienie postępowania, zażalenie będzie przysługiwało stronie jedynie wówczas, gdy zapadnie ono przed sądem okręgowym.

A tak w tym wypadku nie było.Zauważyć zatem wypada, że co do zasady istnienia środków odwoławczych nie można domniemywać, a kategorie spraw, w których można takowe złożyć, są wprost wskazane w ustawach procesowych.W tym natomiast przypadku, ustawodawca wprost wskazał, że takie uprawnienie stronie nie przysługuje.Co zaś do podnoszonego przez obronę ograniczenia praw konstytucyjnych skazanego w omawianym zakresie, wypada jedynie wskazać, że kwestia ta była przedmiotem badania przez Trybunał Konstytucyjny, który w wyroku z dnia 11 czerwca 2013r. w prawie o sygn.

SK 23/10 stwierdził, że: „art. 547§1 ustawy z dnia 6 czerwca 1997r. – Kodeks postępowania karnego (Dz. U. Nr 89, poz. 555 ze zm.) nie jest niezgodny z art. 78 w związku z art. 32 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej”.Mając na uwadze powyższe, brak jest podstaw do uwzględnienia zażalenia. Kierując się przedstawionymi względami, Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie.