Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
IV KZ 42/21 KI-generiert

Supreme Court dismisses appeal against refusal to accept pre-judgment request for judgment reasoning under Polish Criminal Procedure Code.

Geschäftsnummer IV KZ 42/21
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Polen (PL)
Ausgang Abgewiesen (Dismissed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Supreme Court dismissed the defendant's appeal against the lower court's refusal to accept a request for the written reasoning of a judgment. The defendant argued that submitting the request before the judgment was issued was valid, but the court held that the Criminal Procedure Code strictly requires such requests to be made within seven days after the judgment is announced. The court ruled that allowing pre-judgment submissions would violate the clear statutory language and functional logic of the law, rendering such requests procedurally ineffective.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Art. 422 § 3 k.p.k. w zw. z art. 458 k.p.k.; requests for written reasoning of judgments must be submitted within seven days after the announcement of the judgment and are procedurally ineffective if filed prior to that date.

Schlagwörter

KI-generiert
Criminal Procedure Code written reasoning request judgment announcement procedural effectiveness statutory interpretation appeal dismissal term compliance Rechtzeitigkeit der Rechtsschrift

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
art. 422 § 3 k.p.k.
akt IX Ka (…)- na podstawie art. 422 § 3 k.p.k. w zw.
art. 458 k.p.k.
z art. 458 k.p.k. Na to zarządzenia skazany wniósł zażalenia, w których podniósł, że „składając wniosek kierował się tym , aby wysłać wniosek zawczasu i żeby był on w Sądzie w dniu wydania wyroku”.
art. 422 § 2 k.p.k.
Nie ulega bowiem wątpliwości, że zgodnie z treścią art. 422 § 2 k.p.k., mającego stosownie do brzmienia art.
art. 422 § 1 k.p.k.
Ta interpretacja jest nie tylko uwarunkowana jednoznacznym brzmieniem owego przepisu art. 422 § 1 k.p.k., ale jest wsparta względami funkcjonalnymi.
art. 422 § 3 k.p.k
akt IX Ka (…)- na podstawie art. 422 § 3 k.p.k.
art. 458 k.p.k
422 § 2 k.p.k., mającego stosownie do brzmienia art. 458 k.p.k.
art. 422 § 2 k.p.k
Nie ulega bowiem wątpliwości, że zgodnie z treścią art. 422 § 2 k.p.k., mającego stosownie do brzmienia art.
art. 422 § 1 k.p.k
Ta interpretacja jest nie tylko uwarunkowana jednoznacznym brzmieniem owego przepisu art. 422 § 1 k.p.k., ale jest wsparta względami funkcjonalnymi.

Zitierte Rechtsprechung

KI-generiert
WA 53/02
Defense counsel's pre-verdict request for judgment reasoning is dismissed as ineffective without renewal within the statutory deadline.
IV KZ 18/05
Przyjemskiego, OSP 2003, Nr 10, s.127; także z 6 lipca 2005 r., IV KZ 18/05, OSNwSK 2005, Nr 1, poz.
KI-generiert

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

Sygn. akt IV KZ 42/21 POSTANOWIENIE Dnia 22 listopada 2021 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Małgorzata Gierszon w sprawie A. H. N. o wydanie wyroku łącznego‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 22 listopada 2216 r.‎na posiedzeniu w przedmiocie zażalenia skazanego na zarządzenia Zastępcy Przewodniczącego Wydziału IX Karnego Odwoławczego Sądu Okręgowego w K. z dnia 6 września 2021 r., sygn. akt IX Ka (…), o odmowie przyjęcia wniosku skazanego o sporządzenie i doręczenie odpisu wyroku z uzasadnieniem postanowił: zaskarżone zarządzenia utrzymać w mocy.

UZASADNIENIEPrzywołanym powyżej zarządzeniem Zastępca Przewodniczącego IX Wydziału Karnego Odwoławczego Sądu Okręgowego w K. odmówił przyjęcia (złożonego w dniu 30 sierpnia 2021r.) wniosku skazanego o sporządzenie i doręczenie pisemnego uzasadnienia wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 2 września 2021 r. , sygn. akt IX Ka (…)- na podstawie art. 422 § 3 k.p.k. w zw. z art. 458 k.p.k. Na to zarządzenia skazany wniósł zażalenia, w których podniósł, że „składając wniosek kierował się tym , aby wysłać wniosek zawczasu i żeby był on w Sądzie w dniu wydania wyroku”.

Nie był świadomy, że „liczy się dopiero od dnia wydania orzeczenia”.Sąd Najwyższy zważył co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.Przytoczone w nim przez skarżącego okoliczności nie odnoszą się do wskazanych w zaskarżonym postanowieniu regulacji zawartych w kodeksie postępowania karnego, które uznano za podstawę prawną tego zarządzenia. Stąd też nie mają znaczenia dla oceny zaskarżonego zarządzenia, skoro -wobec brzmienia tych regulacji – są bezprzedmiotowe. Nie ulega bowiem wątpliwości, że zgodnie z treścią art. 422 § 2 k.p.k., mającego stosownie do brzmienia art. 458 k.p.k. zastosowanie także i w postępowaniu odwoławczym – wniosek o sporządzenie pisemnego uzasadnienia wyroku uprawniony strona może złożyć w terminie zawitym 7 dni od daty jego ogłoszenia.

Wykładnia językowa tego przepisu nakazuje (i to w sposób wobec jego brzmienia nie nasuwający uzasadnionych kontrowersji) przyjąć, że dokonanie tej czynności procesowej jest możliwe (tylko) w tym wskazanym terminie, mającym charakter zawity i to dopiero „po dacie ogłoszenia wyroku”. Wniosek nie spełniający tych wymogów jest pozbawiony skuteczności procesowej i jako taki nie powinien być przyjęty. Ta interpretacja jest nie tylko uwarunkowana jednoznacznym brzmieniem owego przepisu art. 422 § 1 k.p.k., ale jest wsparta względami funkcjonalnymi.

Jej odrzucenie oznacza bowiem przyzwolenie na składanie wniosków – tak jak w niniejszej sprawie – jeszcze przed ogłoszeniem wyroku (nawet już na wstępie procesu) i w sytuacji nieznajomości zawartych w tym wyroku rozstrzygnięć, tylko „na wszelki wypadek” (jak to skazany przyznał), co czyni taką praktykę nieracjonalną i już przez to samo pozbawioną racji przemawiających za jej akceptacją. Stąd Sąd Najwyższy w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę podziela jako trafne i zasadne te orzeczenia tego Sądu, które zostały przytoczone w zaskarżonym zarządzeniu, Dodać tylko należy, że zawarte w tych orzeczeniach stanowisko jest konsekwentnie od lat wyrażane (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z 11 października 2002 r., WA 53/02, OSNKW 2003, Nr 1-2, poz. 15 z glosą S.M.

Przyjemskiego, OSP 2003, Nr 10, s.127; także z 6 lipca 2005 r., IV KZ 18/05, OSNwSK 2005, Nr 1, poz. 1335)Z tych wszystkich względów postanowiono jak wyżej.