Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
IV KZ 33/24 KI-generiert

Supreme Court dismisses appeal against refusal to grant written judgment reasoning due to procedural ineffectiveness.

Geschäftsnummer IV KZ 33/24
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Polen (PL)
Ausgang Abgewiesen (Dismissed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Supreme Court upheld the appellate court's decision to reject the defendant's request for written judgment reasoning. The defendant argued that his inability to attend the verdict reading necessitated a written request, but the court found this procedural act legally ineffective. Consequently, the court determined that the defendant failed to meet the strict requirements for extending the deadline due to independent obstacles.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Art. 422 § 1 k.p.k.; Art. 126 § 1 k.p.k.: A request for written reasoning submitted after the verdict's publication is procedurally ineffective, and a deadline extension requires proof of independent obstacles preventing timely action.

Schlagwörter

KI-generiert
written judgment reasoning procedural ineffectiveness deadline extension independent obstacles verdict publication criminal procedure code request rejection

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
Art. 422 § 1 k.p.k.
W związku z tym, aby reaktywować procedurę z art. 422 § 1 k.p.k. należałoby ustalić, czy w sprawie K.
Art. 126 § 1 k.p.k.
aktualizuje się przepis art. 126 § 1 k.p.k. statuujący możliwość przywrócenia 7 dniowego terminu zawitego do wykonania czynności procesowej.
art. 535 § 3 k.p.k
IV KZ 33/24 POSTANOWIENIE Dnia 26 września 2024 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Michał Laskowski na posiedzeniu bez udziału stron (art. 535 § 3 k.p.k.), po rozpoznaniu w dniu 26 września 2024 r.
art. 422 § 1 k.p.k
W związku z tym, aby reaktywować procedurę z art. 422 § 1 k.p.k.
art. 126 § 1 k.p.k
aktualizuje się przepis art. 126 § 1 k.p.k.

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

IV KZ 33/24 POSTANOWIENIE Dnia 26 września 2024 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Michał Laskowski na posiedzeniu bez udziału stron (art. 535 § 3 k.p.k.), po rozpoznaniu w dniu 26 września 2024 r. w sprawie K. W. zażalenia skazanego na zarządzenie Przewodniczącego VIII Wydziału Karnego Odwoławczego z dnia 21 sierpnia 2024 r., sygn. akt VIII Ka 16/24, o odmowie przyjęcia wniosku skazanego o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku Sądu Okręgowego w Białymstoku z dnia 20 sierpnia 2024 r., sygn. akt VIII Ka 16/24, p o s t a n o w i ł: utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.

UZASADNIENIE

Do Sądu Najwyższego wpłynęło zażalenie K. W. na zarządzenie Przewodniczącego VIII Wydziału Karnego Odwoławczego odmawiające przyjęcia wniosku skazanego o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku Sądu Okręgowego w Białymstoku z 20 sierpnia 2024 r. mocą, którego po rozpatrzeniu apelacji oskarżyciela publicznego, zmieniono na niekorzyść skarżącego skazujący wyrok Sądu Rejonowego w Białymstoku z 17 listopada 2023 r. Zasadność uchylenia zaskarżonego zarządzenia, autor zażalenia upatrywał w niemożności stawienia się na ogłoszeniu wyroku, co implikowało złożenie wniosku o sporządzenie na piśmie i doręczenie uzasadnienia orzeczenia przed jego upublicznieniem.

Zażalenie nie mogło odnieść oczekiwanego przez stronę skutku.Sąd Najwyższy nie dopatrzył się powodów, dla których zasadnym miałoby być uchylenie zaskarżonej decyzji. Przede wszystkim złożenie wniosku o sporządzenie na piśmie i doręczenie uzasadnienia wyroku przed jego ogłoszeniem jest prawnie nieskuteczne, a to dlatego, że ta czynność procesowa jest oświadczeniem woli w związku z wydanym orzeczeniem, a zatem nieracjonalne byłoby zaakceptowanie poglądu, że możliwe jest zaskarżenie decyzji, która jeszcze nie zapadła i której treść jest stronie nieznana.Wobec powyższego dokument złożony przez skazanego 20 sierpnia 2024 r. o godzinie 11.16, w którym domagał się sporządzenia i doręczenia mu pisemnych motywów orzeczenia ogłoszonego o 13.11, był prawnie bezskuteczny i jako taki nie istnieje w obrocie prawnym.

W związku z tym, aby reaktywować procedurę z art. 422 § 1 k.p.k. należałoby ustalić, czy w sprawie K. W. aktualizuje się przepis art. 126 § 1 k.p.k. statuujący możliwość przywrócenia 7 dniowego terminu zawitego do wykonania czynności procesowej. Warunkiem skorzystania ze wskazanej regulacji jest wykazanie, że niedochowanie siedmiodniowego terminu do złożenia stosowanego wniosku nastąpiło z przyczyn od strony niezależnych. Dokonując ustalenia, że dana przyczyna miała taki charakter, należy wykazać z jednej strony faktyczną niemożność dopełnienia czynności w ustawowo określonym czasie, a z drugiej brak zawinienia osoby mającej tę czynność wykonać.

Badając przedmiotową sprawę, Sąd Najwyższy nie dopatrzył się takich okoliczności, które można byłoby określić jako przeszkody blokujące możliwość dopełnienia czynności procesowej w ustawowym czasie. Do takich z pewnością nie należały te wymienione w zażaleniu K. W. Pomimo że skarżący wskazał konkretną przyczynę, która w jego ocenie, stanęła na przeszkodzie możliwości wniesienia wniosku w ustawowym terminie z art. 422 § 1 k.p.k., to merytoryczną istotę przedmiotowego żądania przywrócenia terminu stanowiło obciążenie Sądu Okręgowego w Białymstoku odpowiedzialnością za to, że skazany nie uczestniczył w ogłoszeniu wyroku o godzinie 13.00, ponieważ zgodnie z zawiadomieniem stawił się w Sądzie Okręgowym w Białymstoku o godzinie 9.00 a około godziny 11.00 musiał wracać do gospodarstwa.

Przedstawiona przez skazanego argumentacja nie dowodzi, że nie mógł on dopełnić przedmiotowej czynności w ustawowym terminie: wiedząc, że wyrok zostanie ogłoszony o godzinie 13.00 nic nie stało na przeszkodzie, aby zdobyć informację o jego treści i warunkach złożenia wniosku z art. 422 § 1 k.p.k. Uzyskanie wiedzy o tym nie nastręczało żadnych trudności, a więc przeszkoda wskazana przez skarżącego nie miała charakteru wymaganego przez art. 126 § 1 k.p.k. tzn. ,,niezależnej od strony”.Mając powyższe na uwadze, orzeczono jak w części dyspozytywnej postanowienia.[J.J.][ms] ‎