Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
IV KZ 22/14 KI-generiert

Supreme Court dismisses appeal, ruling mandatory lawyer signature for retrial requests is absolute under Polish Criminal Procedure Code.

Geschäftsnummer IV KZ 22/14
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Polen (PL)
Ausgang Abgewiesen (Dismissed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Supreme Court upheld the lower court's order rejecting the defendant's retrial request due to the failure to have it drafted and signed by a lawyer. The defendant argued that a mandatory lawyer signature was not legally required, but the court found the term 'should' in the relevant statute implies absolute necessity. Consequently, the court determined that the appointed public defender fulfilled his duties and the defendant's subjective disagreement with the legal analysis did not justify a retrial.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Art. 545 § 2 k.p.k.; The term 'should' in the Criminal Procedure Code imposes an absolute obligation for a retrial request to be drafted and signed by a lawyer, making the appointment of a public defender sufficient if they perform this duty.

Schlagwörter

KI-generiert
mandatory lawyer signature retrial request procedure public defender duties Criminal Procedure Code procedural defect adwokacki przymus court order enforcement

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
Art. 545 § 2 k.p.k.
W orzecznictwie i piśmiennictwie obowiązek wynikający z art. 545 § 2 k.p.k. określany jest powszechnie jako przymus adwokacki.
art. 545 § 2 k.p.k
W orzecznictwie i piśmiennictwie obowiązek wynikający z art. 545 § 2 k.p.k.

Zitierte Rechtsprechung

KI-generiert
IV KZ 52/08
postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 27 sierpnia 2008 r., IV KZ 52/08, R-OSNKW z 2008 r., poz.
III KZ 92/08
1711; z dnia 17 września 2008 r., III KZ 92/08, R-OSNKW z 2008 r., poz.

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

Sygn. akt IV KZ 22/14 POSTANOWIENIE Dnia 13 maja 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Michał Laskowski w sprawie M. J.‎skazanego z art. 218 § 3 kk‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu‎w dniu 13 maja 2014 r.,‎zażalenia skazanego‎na zarządzenie Zastępcy Przewodniczącego Wydziału II Karnego Sądu Apelacyjnego w […]‎z dnia 19 lutego 2014 r., sygn. akt II AKo […], o odmowie przyjęcia wniosku skazanego o wznowienie postępowania p o s t a n o w i ł utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.

UZASADNIENIE

M. J. skazany został wyrokiem Sądu Rejonowego w T. z dnia 15 czerwca 2011 r., sygn. II K […]. Postępowanie w tej sprawie zakończone zostało wyrokiem Sądu Okręgowego w K. z dnia 2 września 2011 r., sygn. XXIII Ka […], który to sąd po rozpoznaniu apelacji oskarżonego utrzymał zaskarżony wyrok w mocy.W dniu 11 października 2013 r. do sądu wpłynęło pismo skazanego stanowiące wniosek o wznowienie postępowania w tej sprawie i zawierające wniosek o wyznaczenie obrońcy z urzędu w celu sporządzenia i wniesienia wniosku o wznowienie postępowania.Wyznaczony obrońca z urzędu w opinii z dnia 2 stycznia 2014 r. stwierdził, iż nie znajduje podstaw do sporządzenia wniosku o wznowienie postępowania.

W dniu 3 stycznia 2014 r. wezwano M. J. do uzupełnienia w terminie 7 dni formalnego braku jego wniosku o wznowienie postępowania. Wezwanie to dotyczyło usunięcia braku formalnego przez sporządzenie i podpisanie wniosku o wznowienie przez adwokata. Zarządzenie o wezwaniu do usunięcia braku doręczono skazanemu wraz z opinią obrońcy z urzędu w dniu 18 lutego 2014 r.Zaskarżonym zarządzeniem odmówiono przyjęcia wniosku skazanego wobec nieuzupełnienia braku.W zażaleniu skazany podniósł, że analiza przepisów nie prowadzi do wniosku o bezwzględnej konieczności sporządzenia wniosku o wznowienie postępowania przez adwokata.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Zażalenie nie jest zasadne.

Wniosek o wznowienie postępowania powinien być sporządzony i podpisany przez adwokata. W orzecznictwie i piśmiennictwie obowiązek wynikający z art. 545 § 2 k.p.k. określany jest powszechnie jako przymus adwokacki. Interpretacja słowa „powinien” jest jednolita i uznaje się to słowo jako równoznaczne z bezwzględną koniecznością realizacji nakazu zawartego w omawianym przepisie. Wyznaczony dla M. J. obrońca z urzędu skierował do sądu pismo, w którym przedstawił argumenty, które jego zdaniem nie uzasadniają złożenia wniosku o wznowienie postępowania.

Ocena tego działania przedstawiana w pismach skarżącego ma charakter subiektywny. Analiza stanowiska obrońcy prowadzi do wniosku, że należycie wywiązał się z nałożonego nań obowiązku. Wyznaczenie obrońcy z urzędu spełniło wymóg rzetelnego procesu. W ramach standardów tego procesu nie można gwarantować dokonywania przez obrońców tylko takich czynności, które są zgodne z poglądami wnioskodawców. Sąd nie może przy tym wyznaczać kolejnych obrońców z urzędu, aż do uzyskania przez wnioskodawcę oczekiwanego przez niego efektu, stąd jego kolejny wniosek nie został uwzględniony (zob. m. in. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 27 sierpnia 2008 r., IV KZ 52/08, R-OSNKW z 2008 r., poz. 1711; z dnia 17 września 2008 r., III KZ 92/08, R-OSNKW z 2008 r., poz. 1872).Skazany mógł zatem jedynie po otrzymaniu wezwania do usunięcia braku sam ustanowić adwokata w celu sporządzenia i podpisania takiego wniosku.

Fakt, że nie uczynił tego, nie uzupełniając braku powoduje, że zaskarżone zarządzenie jest zasadne i jako takie utrzymane zostało w mocy. Na marginesie tylko można dodać, że także obecnie skazany może ustanowić obrońcę z wyboru w celu sporządzenia i podpisania wniosku o wznowienie postępowania.[aw]