Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
IV KZ 18/19 KI-generiert

Supreme Court dismisses request to extend deadline for filing appeal fee as it is not a fixed period. The court ruled that the seven-day period for paying the appeal fee is not a fixed period under the Code of Criminal Procedure. Consequently, the request to extend the deadline was not granted. The court held that such periods do not fall under the extension provisions of the Code of Criminal Procedure. The decision clarifies that the seven-day period for paying the appeal fee is not a fixed period under the Code of Criminal Procedure. The court ruled that the seven-day period for paying the appeal fee is not a fixed period under the Code of Criminal Procedure. Consequently, the request to extend the deadline was not granted. The court held that such periods do not fall under the extension provisions of the Code of Criminal Procedure.

Geschäftsnummer IV KZ 18/19
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Polen (PL)
Ausgang Abgewiesen (Dismissed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Supreme Court of Poland dismissed the defense attorney's request to extend the deadline for paying the appeal fee, ruling that the seven-day period is not a fixed period. The lower court correctly determined that this period does not fall under the extension provisions of the Code of Criminal Procedure, as it is merely a period for supplementing formal defects. The Supreme Court affirmed this legal interpretation, stating that the request should be left without substantive examination due to the lack of a valid basis for extension.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Art. 120 k.p.k.; Art. 122 § 2 k.p.k.; Art. 126 § 1 k.p.k.: The seven-day period for paying the appeal fee is not a fixed period and therefore cannot be extended under the Code of Criminal Procedure.

Schlagwörter

KI-generiert
Code of Criminal Procedure appeal fee deadline fixed period extension of time supreme court ruling Wiederherstellung der versäumten Frist verspätete Gebührenzahlung Zahlungsaufschub

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
Art. 120 k.p.k.
Siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków formalnych, polegających na niezłożeniu stosownych opłat (art. 120 k.p.k.) nie stanowi natomiast terminu zawitego.Na to postanowienie zażalenie wniósł obrońca skazanego zarzucając istotne naruszenie przepisów postępowania, w tym art.
Art. 122 § 2 k.p.k.
przywrócenie terminu możliwe jest tylko i wyłącznie w odniesieniu do terminu zawitego, zaś zgodnie z art. 122 § 2 k.p.k. takimi terminami pozostają terminy do wnoszenia środków zaskarżenia oraz inne przewidziane w ustawie.
Art. 126 § 1 k.p.k.
o przywrócenie skazanemu terminu do wniesienia opłaty od kasacji podnosząc, że stosownie do treści art. 126 § 1 k.p.k. przywrócenie terminu możliwe jest tylko i wyłącznie w odniesieniu do terminu zawitego, zaś zgodnie z art.
art. 177 § 2 k.k
B., skazanego z art. 177 § 2 k.k.
art. 126 § 1 k.p.k
o przywrócenie skazanemu terminu do wniesienia opłaty od kasacji podnosząc, że stosownie do treści art. 126 § 1 k.p.k.
art. 122 § 2 k.p.k
przywrócenie terminu możliwe jest tylko i wyłącznie w odniesieniu do terminu zawitego, zaś zgodnie z art. 122 § 2 k.p.k.
art. 120 k.p.k
Siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków formalnych, polegających na niezłożeniu stosownych opłat (art. 120 k.p.k.) nie stanowi natomiast terminu zawitego.Na to postanowienie zażalenie wniósł obrońca skazanego zarzucając istotne naruszenie przepisów postępowania, w tym art.
art. 126 k.p.k
i nie podlega procedurze przywrócenia (art. 126 k.p.k.).

Zitierte Rechtsprechung

KI-generiert
postanowienie SN z dnia 10 kwietnia 2006 r., IV KZ 13/06
postanowienie SN z dnia 17 września 2008 r., III KZ 85/08
postanowienie SN z dnia 16 listopada 2010 r., III KZ 93/10
postanowienie SN z dnia 6 kwietnia 2006 r., sygn. II KZ 12/06
postanowienie SN z dnia 13 czerwca 1979 r., V KRN 124/79
IV KZ 13/06
postanowienia SN z dnia 10 kwietnia 2006 r., IV KZ 13/06, OSNwSK z 2006 r., nr 1, poz.
III KZ 85/08
805; z dnia 17 września 2008 r., III KZ 85/08, OSNwSK z 2008 r., nr 1, poz.
III KZ 93/10
1867; z dnia 16 listopada 2010 r., III KZ 93/10, OSNwSK z 2010 r., nr 1, poz.
II KZ 12/06
II KZ 12/06, LEX nr 182952).
KI-generiert

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

Sygn. akt IV KZ 18/19 POSTANOWIENIE Dnia 9 maja 2019 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Cesarz w sprawie K. B., skazanego z art. 177 § 2 k.k. i in., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu‎w dniu 9 maja 2019 r.,‎zażalenia wniesionego przez obrońcę skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w K.z dnia 8 marca 2019 r., sygn. akt II Wkk […], w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do uiszczenia opłaty od kasacji, postanowił: zmienić zaskarżone postanowienie i pozostawić bez rozpoznania wniosek obrońcy skazanego o przywrócenie terminu do wniesienia opłaty od kasacji.

UZASADNIENIEZaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy w K. nie uwzględnił wniosku obrońcy K. B. o przywrócenie skazanemu terminu do wniesienia opłaty od kasacji podnosząc, że stosownie do treści art. 126 § 1 k.p.k. przywrócenie terminu możliwe jest tylko i wyłącznie w odniesieniu do terminu zawitego, zaś zgodnie z art. 122 § 2 k.p.k. takimi terminami pozostają terminy do wnoszenia środków zaskarżenia oraz inne przewidziane w ustawie. Siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków formalnych, polegających na niezłożeniu stosownych opłat (art. 120 k.p.k.) nie stanowi natomiast terminu zawitego.Na to postanowienie zażalenie wniósł obrońca skazanego zarzucając istotne naruszenie przepisów postępowania, w tym art. 126 § 1 k.p.k. w związku z art. 120 § 1 i 2 k.p.k. poprzez przyjęcie, że nie ma możliwości, aby termin do wniesienia opłaty od kasacji został przywrócony, bowiem nie jest to termin zawity, podczas gdy w ocenie skarżącego taki termin można przywrócić (postanowienie SN z 13 czerwca 1979 r., V KRN 124/79, OSNKW 1979, nr 1112, poz. 119), zwłaszcza mając na uwadze szczególne okoliczności niniejszej sprawy, w tym fakt, że opłata od kasacji została niezwłocznie uiszczona przez obrońcę, gdy ten dowiedział się o tym, iż wezwanie do uiszczenia tej opłaty zostało skierowane bezpośrednio do skazanego.

W konsekwencji wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przywrócenie skazanemu terminu do wniesienia opłaty od kasacji.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Na wstępie zauważyć należy, że Sąd Okręgowy w K., zgodnie z przeważającym stanowiskiem orzecznictwa i doktryny (np. postanowienia SN z dnia 10 kwietnia 2006 r., IV KZ 13/06, OSNwSK z 2006 r., nr 1, poz. 805; z dnia 17 września 2008 r., III KZ 85/08, OSNwSK z 2008 r., nr 1, poz. 1867; z dnia 16 listopada 2010 r., III KZ 93/10, OSNwSK z 2010 r., nr 1, poz. 2264, S. Steinborn Sławomir, Komentarz do art. 120 Kodeksu postępowania karnego, (w:) S. Steinborn (red.), Kodeks postępowania karnego.

Komentarz do wybranych przepisów, LEX/el., 2016, teza 6; J. Skorupka, Komentarz do art. 120 Kodeksu postępowania karnego (w:) R. A. Stefański (red.), S. Zabłocki (red.), Kodeks postępowania karnego. Tom I. Komentarz do art. 1-166, WKP, 2017, teza 15) trafnie przyjął, że termin do uzupełnienia braków pisma procesowego, w tym poprzez wniesienie stosownej od niego opłaty, określony w art. 120 k.p.k. nie stanowi terminu zawitego w rozumieniu art. 122 § 2 k.p.k. i nie podlega procedurze przywrócenia (art. 126 k.p.k.). Powyższe okoliczności powodują, że przywrócenie tego terminu – niezależnie od podniesionych przyczyn jego niedochowania – pozostaje niedopuszczalne.

W tej sytuacji złożony w tym przedmiocie wniosek nie powinien spotkać się z merytoryczną oceną, co miało miejsce w zaskarżonym postanowieniu, lecz w sytuacji gdy został skierowany na posiedzenie sądu – pozostawieniem go bez rozpoznania (postanowienie SN z dnia 6 kwietnia 2006 r., sygn. II KZ 12/06, LEX nr 182952). Kierując się powyższymi argumentami Sąd Najwyższy dokonał korekty zaskarżonego postanowienia w sposób określony w części dyspozytywnej, stwierdzając, iż brak jest w zaistniałej sytuacji podstaw do merytorycznej oceny argumentów przytoczonych w zażaleniu obrońcy skazanego.