Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
IV KZ 17/23 KI-generiert

Supreme Court dismisses appeal against refusal of cassation due to suspended sentence preclusion. Defense argues for significant legal error, but court rejects it as clearly unfounded.

Geschäftsnummer IV KZ 17/23
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Polen (PL)
Ausgang Abgewiesen (Dismissed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Supreme Court dismissed the defense's appeal against the refusal to accept a cassation appeal. The defense argued that the lower court incorrectly applied procedural rules regarding the grounds for cassation and the definition of a significant legal error. The court rejected these claims because the defendant had already been sentenced to a suspended prison term, which legally precludes filing a cassation appeal on the merits.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Art. 523 § 2 k.p.k.; Art. 530 § 2 k.p.k.: A cassation appeal on the merits is inadmissible if the convicted person has already been sentenced to a term of imprisonment suspended for a probationary period.

Schlagwörter

KI-generiert
cassation appeal admissibility suspended sentence preclusion significant legal error procedural bar criminal procedure code Nichtigkeitsgründe Ausstandsbegehren Anfechtung der Löschung

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
Art. 523 § 2 k.p.k.
z art. 523 § 2 k.p.k.Zażalenie na to zarządzenie wywiódł obrońca skazanej zaskarżając go w całości i zarzucając:a) naruszenie przepisów postępowania tj.
Art. 530 § 2 k.p.k.
odmówiono przyjęcia kasacji na podstawie art. 530 § 2 k.p.k. w zw.
Art. 523 § 1 k.p.k.
art. 523 § 1 k.p.k. poprzez uznanie, że kasacja w przedmiotowej sprawie nie spełniała przesłanek do jej wniesienia w zakresie sformułowanych zarzutów, podczas gdy kasacja została oparta na rażącym naruszeniu prawa, które miało istotny wpływ na treść orzeczenia;b) naruszenie art.
Art. 120 § 2 k.p.k.
i nie zachodzą okoliczności, o których mowa w art. 120 § 2 k.p.k. i art.
Art. 429 § 1 k.p.k.
i art. 429 § 1 k.p.k.;W konkluzji żalący wniósł o uchylenie zaskarżonego zarządzenia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.
art. 177 § 1 k.k
skazanej z art. 177 § 1 k.k., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 22 czerwca 2023 r., zażalenia obrońcy skazanej na zarządzenie Przewodniczącego VI Wydziału Karnego Odwoławczego Sądu Okręgowego w Gliwicach z dnia 20 stycznia 2023 r., sygn.
art. 437 § 1 k.p.k
akt VI K 671/21, na podstawie art. 437 § 1 k.p.k.
art. 530 § 2 k.p.k
odmówiono przyjęcia kasacji na podstawie art. 530 § 2 k.p.k.
art. 523 § 2 k.p.k
z art. 523 § 2 k.p.k.Zażalenie na to zarządzenie wywiódł obrońca skazanej zaskarżając go w całości i zarzucając:a) naruszenie przepisów postępowania tj.
art. 523 § 1 k.p.k
z art. 523 § 2 k.p.k.Zażalenie na to zarządzenie wywiódł obrońca skazanej zaskarżając go w całości i zarzucając:a) naruszenie przepisów postępowania tj.
KI-generiert

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

IV KZ 17/23 POSTANOWIENIE Dnia 22 czerwca 2023 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Andrzej Siuchniński w sprawie A. P. skazanej z art. 177 § 1 k.k., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 22 czerwca 2023 r., zażalenia obrońcy skazanej na zarządzenie Przewodniczącego VI Wydziału Karnego Odwoławczego Sądu Okręgowego w Gliwicach z dnia 20 stycznia 2023 r., sygn. akt VI WKK 1/23, w przedmiocie odmowy przyjęcia kasacji od wyroku Sądu Okręgowego w Gliwicach z dnia 18 października 2022 r., sygn. akt VI Ka 652/22, utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w Tarnowskich Górach z dnia 24 maja 2022 r., sygn. akt VI K 671/21, na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. p o s t a n o w i ł utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.

UZASADNIENIE

Zarządzeniem z dnia 20 stycznia 2023 r. odmówiono przyjęcia kasacji na podstawie art. 530 § 2 k.p.k. w zw. z art. 523 § 2 k.p.k.Zażalenie na to zarządzenie wywiódł obrońca skazanej zaskarżając go w całości i zarzucając:a) naruszenie przepisów postępowania tj. art. 523 § 1 k.p.k. poprzez uznanie, że kasacja w przedmiotowej sprawie nie spełniała przesłanek do jej wniesienia w zakresie sformułowanych zarzutów, podczas gdy kasacja została oparta na rażącym naruszeniu prawa, które miało istotny wpływ na treść orzeczenia;b) naruszenie art. 530 § 2 k.p.k. poprzez odmowę przyjęcia kasacji, podczas gdy kasacji nie oparto na innych powodach niż wskazanych w art. 523 § 1 k.p.k. i nie zachodzą okoliczności, o których mowa w art. 120 § 2 k.p.k. i art. 429 § 1 k.p.k.;W konkluzji żalący wniósł o uchylenie zaskarżonego zarządzenia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Zażalenie jest niezasadne w sposób oczywisty. Na wstępie należy zwrócić uwagę skarżącemu, że podstawę prawą zaskarżonego zarządzenia stanowi art. 523 § 2 k.p.k., stosownie do treści którego kasację na korzyść można wnieść jedynie w razie skazania oskarżonego za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe na karę pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania. Wystarczającym jest zatem przypomnienie, że A. - w imieniu której także kasację wywiódł autor zażalenia – została prawomocnie skazana na karę roku pozbawienia wolności, której wykonanie warunkowo zawieszono na okres próby 2 lat.Z uzasadnienia zażalenia jednoznacznie wynika, że jego autor nie zauważa ograniczenia przedmiotowego dot. treści wyroku, wynikającego w ww. normy prawnej, przesądzającej o treści zaskarżonego zarządzenia, koncentrując się na rozważaniach, dotyczących interpretacji pojęcia „rażącego naruszenia prawa”, o którym mowa w paragrafie pierwszym ww. przepisu (a nie - jak błędnie wskazuje autor w uzasadnieniu zażalenia - w art. 530 § 1 k.p.k.).

Już tylko z tej przyczyny zażalenie należało ocenić w kategorii oczywistej bezzasadności, bowiem wywody w nim zawarte pozostają bez wpływu na jego treść.Mając powyższe na uwadze Sąd Najwyższy orzekł, jak w postanowieniu. (W.B.)[ms]