Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
IV KZ 12/13 KI-generiert

Supreme Court dismissed appeal against refusal of cassation due to lack of procedural grounds for 26 defendants.

Geschäftsnummer IV KZ 12/13
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Polen (PL)
Ausgang Abgewiesen (Dismissed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Supreme Court upheld the lower court's order refusing the prosecution's cassation appeal against the first-instance judgment. While the appeal was accepted for two defendants regarding whom the proceedings were reopened, it was rejected for the remaining 26 defendants because no procedural errors under Article 439 of the Code of Criminal Procedure were alleged. The court ruled that the appeal was inadmissible for the majority as the final judgments were not being attacked on the specified grounds.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Art. 523 § 3 k.p.k.; Art. 439 § 1 k.p.k.: A cassation appeal filed against a final judgment is inadmissible if it does not allege procedural errors specified in Article 439 § 1 of the Code of Criminal Procedure, even if the appeal concerns defendants for whom the proceedings have been reopened.

Schlagwörter

KI-generiert
cassation appeal inadmissibility procedural errors requirement final judgment finality prosecution appeal rejection Code of Criminal Procedure

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
Art. 523 § 3 k.p.k.
439 k.p.k., a w sprawie nie wystąpiły przesłanki jej wniesienia, określone w art. 523 § 3 k.p.k.
Art. 439 § 1 k.p.k.
523 § 3 k.p.k., przy jednoczesnym zważeniu, iż w skardze nie podniesiono żadnego z uchybień wymienionych w art. 439 § 1 k.p.k.Przeciwko tej ocenie skarżący nie przedstawił już jednak żadnego argumentu.
Art. 530 § 2 k.p.k.
Zaskarżonym zarządzeniem odmówiono, na podstawie art. 530 § 2 k.p.k., przyjęcia kasacji pełnomocnika oskarżycieli posiłkowych, wniesionej od wyroku Sądu Okręgowego w R.
Art. 519 k.p.k.
Bez żadnej bowiem wątpliwości, tę przesłankę dopuszczalności kasacji – określoną wszak w przepisie art. 519 k.p.k.
Art. 523 § 4 pkt. 1 k.p.k.
523 § 3 k.p.k., mającym zastosowanie do kasacji wnoszonej na niekorzyść oskarżonego, a w sprawie tej nie zachodzi wyjątek określony w art. 523 § 4 pkt. 1 k.p.k., skoro wyroku tego w kasacji nie atakuje się przy pomocy zarzutów opartych na podstawach wskazanych w art.
art. 530 § 2 k.p.k
Zaskarżonym zarządzeniem odmówiono, na podstawie art. 530 § 2 k.p.k., przyjęcia kasacji pełnomocnika oskarżycieli posiłkowych, wniesionej od wyroku Sądu Okręgowego w R.
art. 439 k.p.k
523 § 3 k.p.k., przy jednoczesnym zważeniu, iż w skardze nie podniesiono żadnego z uchybień wymienionych w art. 439 § 1 k.p.k.Przeciwko tej ocenie skarżący nie przedstawił już jednak żadnego argumentu.
art. 523 § 3 k.p.k
439 k.p.k., a w sprawie nie wystąpiły przesłanki jej wniesienia, określone w art. 523 § 3 k.p.k.
art. 519 k.p.k
Bez żadnej bowiem wątpliwości, tę przesłankę dopuszczalności kasacji – określoną wszak w przepisie art. 519 k.p.k.
art. 439 § 1 k.p.k
523 § 3 k.p.k., przy jednoczesnym zważeniu, iż w skardze nie podniesiono żadnego z uchybień wymienionych w art. 439 § 1 k.p.k.Przeciwko tej ocenie skarżący nie przedstawił już jednak żadnego argumentu.

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

Sygn. akt IV KZ 12/13 POSTANOWIENIE Dnia 20 marca 2013 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Dorota Rysińska w sprawie R. F. i innych skazanych z art. 286 § 1 i in. k.k. ‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 20 marca 2013 r.,‎zażalenia pełnomocnika oskarżycieli posiłkowych Banku […] S.A. II O/w R. i Banku […] S.A. I O/w K.‎na zarządzenie Przewodniczącego II Wydziału Karnego Sądu Okręgowego w R. z dnia 15 stycznia 2013 r., odmawiające przyjęcia kasacji, postanawia: utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.

UZASADNIENIE

Zaskarżonym zarządzeniem odmówiono, na podstawie art. 530 § 2 k.p.k., przyjęcia kasacji pełnomocnika oskarżycieli posiłkowych, wniesionej od wyroku Sądu Okręgowego w R. z dnia 5 lipca 2012 r., sygn. akt II Ka […], wskazując, że w odniesieniu do dwóch, spośród 28 oskarżonych, tj. wobec S. L. i R. P., zapadł wyrok uchylający zaskarżone orzeczenie sądu pierwszej instancji i przekazujący sprawę do ponownego rozpoznania, natomiast w odniesieniu do pozostałych osób, co do których wniesiono kasację na niekorzyść, w skardze tej nie powołano się na uchybienia z art. 439 k.p.k., a w sprawie nie wystąpiły przesłanki jej wniesienia, określone w art. 523 § 3 k.p.k.

Zarządzenie to zaskarżył pełnomocnik oskarżycieli posiłkowych, który we wniesionym zażaleniu zarzucił „rażące naruszenie prawa – art. 523 § 3 k.p.k., poprzez jego błędną rozszerzającą interpretację, wyrażającą się przyjęciem, że omyłkowe wskazanie oskarżonych S. L. i R. P., w stosunku do których nie zostało zakończone postępowanie sądowe wyklucza możliwość przyjęcia kasacji i rozpoznanie jej przez Sąd Najwyższy”. Na tej podstawie skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego zarządzenia i orzeczenie o przyjęciu kasacji, względnie o jego uchylenie i „przekazanie Sądowi Okręgowemu do ponownego rozpoznania”.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Zażalenie, jako bezzasadne, nie może być uwzględnione.Za oczywiste nieporozumienie należy uznać przypuszczenie skarżącego, że u podstaw oceny co do niedopuszczalności kasacji wniesionej co do wszystkich, z wyjątkiem S. L. i R. P., skazanych legło stwierdzenie, iż przeszkodę do wystąpienia ze skargą – w całości – stanowi brak prawomocnego wyroku sądu odwoławczego kończącego postępowanie co do wymienionych dwóch osób. Bez żadnej bowiem wątpliwości, tę przesłankę dopuszczalności kasacji – określoną wszak w przepisie art. 519 k.p.k.

– uwzględniono tylko co do tychże oskarżonych. W części natomiast, w której kasacja dotyczy pozostałych 26 osób wyraźnie wskazano, że nie spełnia ona warunku określonego w unormowaniu art. 523 § 3 k.p.k., przy jednoczesnym zważeniu, iż w skardze nie podniesiono żadnego z uchybień wymienionych w art. 439 § 1 k.p.k.Przeciwko tej ocenie skarżący nie przedstawił już jednak żadnego argumentu. Fakt ten nie dziwi, skoro w sprawie co do wymienionych 26 osób zapadł prawomocny wyrok skazujący – a więc inny niż opisany w przepisie art. 523 § 3 k.p.k., mającym zastosowanie do kasacji wnoszonej na niekorzyść oskarżonego, a w sprawie tej nie zachodzi wyjątek określony w art. 523 § 4 pkt. 1 k.p.k., skoro wyroku tego w kasacji nie atakuje się przy pomocy zarzutów opartych na podstawach wskazanych w art. 439 § 1 k.p.k.

Nie znajdując zatem podstaw do podważenia zaskarżonego zarządzenia, Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie. aw