Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
IV KO 99/18 KI-generiert

Supreme Court transfers criminal case to another court due to conflict of interest involving a judge and vice-president.

Geschäftsnummer IV KO 99/18
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Polen (PL)
Ausgang Gutgeheissen (Allowed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Supreme Court granted the lower court's request to transfer the criminal case to a different court of equal jurisdiction. The prosecution argued that all judges in the original court were disqualified due to the victims being two judges from that same court, including the vice-president. The court agreed that proceeding in the original venue would create reasonable public doubts about the objectivity of the trial and violate the principle of unity of the subject matter.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Art. 37 k.p.k.; Art. 33 § 1 k.p.k.; When special circumstances create a reasonable belief in the lack of objective conditions for a fair trial, the Supreme Court may transfer the case to another court of equal jurisdiction to ensure the unity of the proceedings.

Schlagwörter

KI-generiert
conflict of interest judicial impartiality transfer of case unity of subject matter public perception criminal procedure disqualification of judges Ausstand von Staatsanwälten

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
Art. 37 k.p.k.
akt II K […], na podstawie art. 37 k.p.k. p o s t a n o w i ł: przekazać sprawę Sądowi Rejonowemu w J..
Art. 31 § 1 k.k.
W uzasadnieniu postulatu wskazał, że w danym układzie procesowym wszyscy sędziowie Sądu właściwego do orzekania na podstawie art. 31 § 1 k.k. podlegają procedurze wyłączenia zgodnie z art.
Art. 41 § 1 k.k.
podlegają procedurze wyłączenia zgodnie z art. 41 § 1 k.k., ponieważ pokrzywdzonymi w sprawie jest dwóch sędziów tegoż Sądu.
Art. 33 § 1 k.p.k.
Tym samym, mając na uwadze zasadę łączności podmiotowej, o której mowa w art. 33 § 1 k.p.k., Sąd Najwyższy uznał za zasadne przekazanie całej sprawy objętej aktem oskarżenia Sądowi Rejonowemu w J.Dlatego Sąd Najwyższy orzekł jak w dyspozytywnej części postanowienia.
art. 212 § 1 k.k
P., oskarżonego o popełnienie czynów z art. 212 § 1 k.k.
art. 216 § 1 k.k
P., w którym zarzucono mu popełnienie przestępstw z art. 216 § 1 k.k.
art. 37 k.p.k
akt II K […], na podstawie art. 37 k.p.k.
art. 31 § 1 k.k
W uzasadnieniu postulatu wskazał, że w danym układzie procesowym wszyscy sędziowie Sądu właściwego do orzekania na podstawie art. 31 § 1 k.k.
art. 41 § 1 k.k
podlegają procedurze wyłączenia zgodnie z art. 41 § 1 k.k., ponieważ pokrzywdzonymi w sprawie jest dwóch sędziów tegoż Sądu.
art. 33 § 1 k.p.k
Tym samym, mając na uwadze zasadę łączności podmiotowej, o której mowa w art. 33 § 1 k.p.k., Sąd Najwyższy uznał za zasadne przekazanie całej sprawy objętej aktem oskarżenia Sądowi Rejonowemu w J.Dlatego Sąd Najwyższy orzekł jak w dyspozytywnej części postanowienia.
KI-generiert

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

Sygn. akt IV KO 99/18 POSTANOWIENIE Dnia 20 grudnia 2018 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Rafał Malarski po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu bez udziału stron w dniu 20 grudnia 2018 roku, w sprawie R. P., oskarżonego o popełnienie czynów z art. 212 § 1 k.k. i art. 216 § 1 k.k. i in., inicjatywy przekazania sprawy innemu sądowi równorzędnemu, wyrażonej w postanowieniu Sądu Rejonowego w C.z dnia 22 października 2018r., sygn. akt II K […], na podstawie art. 37 k.p.k. p o s t a n o w i ł: przekazać sprawę Sądowi Rejonowemu w J..

UZASADNIENIEDo Sądu Rejonowego w C. wpłynął akt oskarżenia przeciwko R. P., w którym zarzucono mu popełnienie przestępstw z art. 216 § 1 k.k. i art. 212 § 1 k.k. na szkodę wiceprezesa Sądu występującego oraz sędziego Wydziału II Karnego tegoż Sądu.Postanowieniem z 22 października 2018r. Sąd właściwy miejscowo zwrócił się do Sądu Najwyższego o przekazanie sprawy innemu sądowi równorzędnemu w trybie art. 37 k.p.k. W uzasadnieniu postulatu wskazał, że w danym układzie procesowym wszyscy sędziowie Sądu właściwego do orzekania na podstawie art. 31 § 1 k.k. podlegają procedurze wyłączenia zgodnie z art. 41 § 1 k.k., ponieważ pokrzywdzonymi w sprawie jest dwóch sędziów tegoż Sądu.

Z tej samej przyczyny, mając dodatkowo na uwadze, że jednym z sędziów jest wiceprezes Sądu Rejonowego w C., zachodzą uzasadnione obawy, że w odczuciu społecznym pojawiłyby się wątpliwości co do bezstronności orzekającego Sądu.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Inicjatywa Sądu właściwego miejscowo zasługiwała na uwzględnienie.Na wstępie należało wskazać, że dobro wymiaru sprawiedliwości, w rozumieniu art. 37 k.p.k., przemawia za przekazaniem sprawy sądowi równorzędnemu innemu niż właściwy miejscowo wtedy, gdy zaistnieją takie szczególne okoliczności, które mogą wywierać wpływ na swobodę orzekania lub stwarzać przekonanie o braku warunków do rozpoznania sprawy w sposób obiektywny.Niewątpliwie w przedmiotowej sprawie okoliczności wskazane w postanowieniu należały do tych szczególnych sytuacji, które determinowały zastosowanie instytucji określonej w art. 37 k.p.k.

Właściwym bowiem terytorialnie do rozpoznania sprawy jest Sąd, którego wiceprezes został – według oskarżyciela publicznego - pokrzywdzony czynem zabronionym i miałby być stroną toczącego się postępowania. Należało mieć na uwadze, że do obowiązków prezesa sądu należy m.in. administracyjny nadzór nad pracą sędziów, co sprawia, iż pozostają oni z nim w jakiejś mierze w stosunku podległości służbowej. Było zatem oczywiste, że procedowanie w sprawie, w której pokrzywdzonym jest wiceprezes sądu przez podlegającego mu służbowo sędziego, może wywoływać w opinii społecznej uzasadnione przekonanie o braku warunków do procedowania w sposób obiektywny.Jednocześnie należało mieć w polu widzenia, że w sprawie mógłby zaistnieć układ procesowy, w którym oskarżony jednym aktem oskarżenia o popełnienie kilku tożsamych czynów zabronionych na szkodę dwóch osób, podlegałby jurysdykcji dwóch różnych sądów: w sprawie pokrzywdzonej wiceprezes właściwy byłby inny sąd równorzędny, a w sprawie sędzi nie pełniącej żadnej funkcji byłby to Sąd Rejonowy w C..

Implikowało to przekonanie o braku celowości rozłącznego prowadzenie tychże spraw. Tym samym, mając na uwadze zasadę łączności podmiotowej, o której mowa w art. 33 § 1 k.p.k., Sąd Najwyższy uznał za zasadne przekazanie całej sprawy objętej aktem oskarżenia Sądowi Rejonowemu w J.Dlatego Sąd Najwyższy orzekł jak w dyspozytywnej części postanowienia.