Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
IV KO 92/13 KI-generiert

Supreme Court rejects transfer request due to lack of impartiality grounds despite pending cases against complainant.

Geschäftsnummer IV KO 92/13
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Polen (PL)
Ausgang Abgewiesen (Dismissed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Supreme Court dismissed the Regional Court's request to transfer the case to another court under Article 37 of the Code of Criminal Procedure. The complainant, P.D., had filed reports against court staff while the Regional Court was handling his own cases, yet the Supreme Court found no objective lack of impartiality. The court reasoned that judicial criticism is inherent to the office and does not undermine public trust, whereas transferring cases would suggest susceptibility to pressure.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Art. 37 k.p.k.; The existence of pending cases between a complainant and a court does not automatically establish a lack of judicial impartiality, as judicial criticism is an inherent part of the judicial function.

Schlagwörter

KI-generiert
lack of impartiality transfer of proceedings judicial independence public trust code of criminal procedure conflict of interest supreme court review

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
Art. 37 k.p.k.
‎z dnia 16 października 2013 r., o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu na podstawie art. 37 k.p.k. p o s t a n o w i ł: nie uwzględnić wniosku.
art. 37 k.p.k
‎z dnia 16 października 2013 r., o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu na podstawie art. 37 k.p.k.

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

Sygn. akt IV KO 92/13 POSTANOWIENIE Dnia 27 listopada 2013 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jerzy Grubba (przewodniczący)‎SSN Kazimierz Klugiewicz‎SSN Dariusz Świecki (sprawozdawca) w sprawie zażalenia P. D.‎na postanowienie Prokuratora Rejonowego w S. z dnia 30 sierpnia 2013 r. o odmowie wszczęcia śledztwa w sprawie sygn. akt Ds…/13/S,‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu‎w dniu 27 listopada 2013 r.,‎wniosku Sądu Rejonowego w R. ‎z dnia 16 października 2013 r., o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu na podstawie art. 37 k.p.k. p o s t a n o w i ł: nie uwzględnić wniosku.

UZASADNIENIESąd Rejonowy w R. zwrócił się do Sądu Najwyższego z wnioskiem o przekazanie sprawy innemu sądowi równorzędnemu z powołaniem się na okoliczność, że przedmiotem rozpoznania jest zażalenie P. D. na postanowienie prokuratora o umorzeniu śledztwa w sprawie przekroczenia uprawnień lub niedopełnienia obowiązków przez funkcjonariusza Komisariatu Policji - Komendy Miejskiej w R. Wskazano też, że przed tym Sądem toczą się sprawy zainicjowane przez P. D., który składa do organów ścigania zawiadomienia o możliwości popełnienia przestępstwa przez pracowników Sądu Rejonowego w R.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Wniosek Sądu Rejonowego nie jest zasadny.

W ocenie Sądu Najwyższego z faktu, że przedmiotem postępowania zażaleniowego jest kwestia zaniechania ścigania w sprawie dotyczącej funkcjonariusza Komendy Policji w R. w żaden sposób nie można wnioskować, że spełnione zostały przesłanki z art. 37 k.p.k. poprzez możliwość zrodzenia się w opinii publicznej wątpliwości co do bezstronności sędziów tego Sądu. Nie stwarza takiego przekonania okoliczność, że w tym Sądzie toczą się sprawy dotyczące P. D., który z zasady kwestionuje prawidłowość ich rozpoznawania. Takie zachowanie nie może bowiem prowadzić do osłabienia poczucia bezstronności, skoro poddawanie krytyce wykonywanych przez sędziów czynności służbowych wpisane jest w sprawowanie urzędu sędziego i wymaga od nich odporności psychicznej.

Natomiast uleganie presji osłabia wręcz zaufanie do bezstronności sędziów i może budować przekonanie o łatwości manipulowania ustawową właściwością sądów. Trudno też przyjąć, że dla dobra wymiaru sprawiedliwości sędziowie tego Sądu nie powinni w ogóle rozpoznawać spraw, w których występuje P. D. z uwagi na zarzuty kierowane pod ich adresem.Z tych też względów Sąd Najwyższy orzekł, jak na wstępie.