Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
IV KO 124/20 KI-generiert

Supreme Court transfers criminal case to another court to ensure judicial impartiality and public confidence.

Geschäftsnummer IV KO 124/20
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Polen (PL)
Ausgang Teilweise gutgeheissen (Partially Allowed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Supreme Court granted the request to transfer the criminal case to a different district court. The prosecution refused to investigate because the alleged crime did not meet the legal definition of a prohibited act. However, the Court ruled that the hierarchical relationship between the defendant and the presiding judge created a risk of perceived bias.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Art. 37 k.p.k.; Art. 17 § 1 pkt 2 k.p.k.; Art. 231 § 1 k.k.: While a specific act may lack the elements of a crime, a transfer of jurisdiction is warranted when the hierarchical subordination of the judge to the accuser creates a reasonable doubt about the judge's impartiality in the eyes of an objective observer.

Schlagwörter

KI-generiert
judicial impartiality transfer of jurisdiction hierarchical subordination public confidence criminal investigation procedural fairness perceived bias Zuständigkeit der Staatsanwaltschaft

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
Art. 37 k.p.k.
o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu, na podstawie art. 37 k.p.k. p o s t a n o w i ł: sprawę o sygn.
Art. 17 § 1 pkt 2 k.p.k.
Podstawą odmowy wszczęcia śledztwa było uznanie, że czyn opisany w zawiadomieniu nie zawiera znamion czynu zabronionego (art. 17 § 1 pkt 2 k.p.k.).
Art. 231 § 1 k.k.
o czyn z art. 231 § 1 k.k. Podstawą odmowy wszczęcia śledztwa było uznanie, że czyn opisany w zawiadomieniu nie zawiera znamion czynu zabronionego (art.
art. 37 k.p.k
o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu, na podstawie art. 37 k.p.k.
art. 231 § 1 k.p.k
o popełnieniu przestępstwa z art. 231 § 1 k.p.k.
art. 231 § 1 k.k
o czyn z art. 231 § 1 k.k.
art. 17 § 1 pkt 2 k.p.k
Podstawą odmowy wszczęcia śledztwa było uznanie, że czyn opisany w zawiadomieniu nie zawiera znamion czynu zabronionego (art. 17 § 1 pkt 2 k.p.k.).

Zitierte Rechtsprechung

KI-generiert
KI-generiert

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

Sygn. akt IV KO 124/20 POSTANOWIENIE Dnia 25 listopada 2020 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jarosław Matras w sprawie zażalenia M. B.na postanowienie prokuratora Prokuratury Rejonowej w K. z dnia 10 sierpnia 2020 r., w sprawie 3 Ds. (...) o odmowie wszczęcia śledztwa, po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 25 listopada 2020 r. wniosku Sądu Rejonowego w K. o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu, na podstawie art. 37 k.p.k. p o s t a n o w i ł: sprawę o sygn. akt IV Kp (...) przekazać do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Z.

UZASADNIENIE

Postanowieniem prokuratora Prokuratury Rejonowej w K. z dnia 10 sierpnia 2020 r., w sprawie 3 Ds. (...) odmówiono wszczęcia śledztwa w sprawie z zawiadomienia M. B. o popełnieniu przestępstwa z art. 231 § 1 k.p.k. Przedmiotem zawiadomienia było uznanie, że doszło do przekroczenia uprawnień przez Prezesa Sądu Okręgowego w K. w okresie od 2016 r. do 2018 r. w K., w siedzibie Sądu Okręgowego w K., poprzez dzielenie pozwów cywilnych M. B. przeciwko Skarbowi Państwa do rozpoznania Wydziałom Cywilnym I i II, czym działał na szkodę interesu prywatnego M.

B., tj. o czyn z art. 231 § 1 k.k. Podstawą odmowy wszczęcia śledztwa było uznanie, że czyn opisany w zawiadomieniu nie zawiera znamion czynu zabronionego (art. 17 § 1 pkt 2 k.p.k.). Zażalenie na to postanowienie złożył M. B. Postanowieniem z dnia 4 listopada 2020 r. Sąd Rejonowy w K. wystąpił do Sądu Najwyższego o rozważenie możliwości przekazania w trybie art. 37 k.p.k. tej sprawy innemu sądowi równorzędnemu poza okręg [...]. W uzasadnieniu postanowienia sąd ten wskazał na konfigurację podmiotową niniejszego postępowania w szczególności podległość służbową sędziów orzekających w sądzie właściwym wobec osoby, której dotyczy zawiadomienie o popełnieniu przestępstwa, tj.

Prezesa Sądu Okręgowego w K. W ocenie sądu występującego z wnioskiem, tego rodzaju okoliczności mogą wywołać nie tylko u skarżącego, ale i w odbiorze społecznym przekonanie o braku obiektywizmu właściwego sądu. Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Wniosek zasługuje na uwzględnienie. Przepis art. 37 k.p.k. ma charakter wyjątkowy, co oznacza, że odstąpienie od właściwości miejscowej winno nastąpić tylko w szczególnych sytuacjach, w których przekazanie sprawy ma służyć dobru wymiaru sprawiedliwości. Jest oczywiste, że klauzulę dobra wymiaru sprawiedliwości należy postrzegać także w aspekcie usunięcia, mogących powstać w opinii publicznej, podejrzeń, co do braku obiektywizmu w rozpoznaniu sprawy przez właściwym sąd.

Nie chodzi przy tym o każdy rodzaj takich podejrzeń, ale takie podejrzenia, które mogłyby się zrodzić u postronnego, niezainteresowanego osobiście sposobem rozstrzygnięcia danej sprawy, obserwatora takiego procesu, który przy tym posiada podstawową wiedzę o zasadach procesu i roli określonych organów procesowych w tym procesie. Odnosząc te uwagi do niniejszego wniosku trzeba stwierdzić, że okoliczności zaistniałe w tej sprawie oceniane w takiej płaszczyźnie mogłyby wywołać pewne wątpliwości co do bezstronnego, obiektywnego rozpoznania sprawy we właściwym sądzie u postronnego, obiektywnego obserwatora takiego procesu.

Aby uniknąć takich podejrzeń – podejrzeń opartych na przyjęciu, że nadzór administracyjny prezesa sądu może oddziaływać także na sferę orzekania sądu – oraz mając na uwadze konieczność zachowania pewnej jednolitości w zakresie właściwości sądu do rozpoznania spraw wnoszonych przez skarżącego M. B. (por. postanowienie SN w sprawie IV KO 14/20), sprawę wniesionego zażalenia przez M. B. należało przekazać do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Z.