Supreme Court dismisses appeal claiming judge bias due to mother's past role as court member. Appeal rejected as obviously groundless due to lack of prior recusal proceedings.

Sygn. akt IV KK 244/17 POSTANOWIENIE Dnia 27 lipca 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Michał Laskowski na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k.po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 27 lipca 2017 r.spraw S. B.,‎z powodu kasacji wniesionej przez obrońcę skazanego‎od wyroku Sądu Okręgowego w T.‎z dnia 22 marca 2017 r., sygn. akt II Ka (...),‎utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w M.‎z dnia 15 grudnia 2016 r., sygn. akt II K (...), 1. oddalić kasację jako oczywiście bezzasadną, 2. zwolnić skazanego S. B. od ponoszenia kosztów sądowych postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIEWyrokiem z dnia 15 grudnia 2016 roku, sygn. akt II K (...), Sąd Rejonowy w M. II Wydział Karny uznał oskarżonego S. B. (B.) za winnego popełniania czynu z art. 180a k.k., polegającego na tym, że w dniu 31 marca 2016 roku w M. na ulicy K. nie zastosował się do decyzji (...) o cofnięciu uprawnienia do kierowania pojazdami wydanej w dniu 25 listopada 2013 roku przez Starostę Powiatowego w M. i kierował w ruchu lądowym samochodem osobowym marki Volkswagen Touran o nr rej. (...), i za to na podstawie art. 180a k.k. skazał go na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności.Po rozpoznaniu apelacji obrońcy oskarżonego Sąd Okręgowy w T., Wydział II Karny, wyrokiem z dnia 22 marca 2017 r., sygn. akt II Ka (...), utrzymał w mocy zaskarżony wyrok Sądu I instancji.Od wyroku Sądu Okręgowego obrońca oskarżonego wniósł kasację, którą oparł na podstawie rażącego naruszenia przepisów postępowania mogącego mieć istotny wpływ na treść orzeczenia, a to art. 41 § 1 k.p.k. w zw. z art. 42 § 1 k.p.k., poprzez rozpoznanie sprawy przez sędziego, co do którego istniała uzasadniona wątpliwość co do jego bezstronności z tego powodu, iż matka oskarżonego B.

B. przez wiele lat była ławnikiem w Sądzie Okręgowym w T., a uprzednio w Sądzie Rejonowym w M., w tym Wydziale Karnym i najprawdopodobniej przez okres sprawowania tej funkcji niejednokrotnie orzekała w jednym składzie z sędzią rozpoznającym niniejsza sprawę.W pisemnej odpowiedzi na kasację prokurator wniósł o jej oddalenie jako oczywiście bezzasadnej.Sąd Najwyższy zważył co następuje.Kasacja okazała się bezzasadna w stopniu, który uzasadniał jej rozpoznanie na posiedzeniu wyznaczonym na podstawie art. 535 § 3 k.p.k. Jedyny podniesiony w kasacji zarzut okazał się bowiem bezzasadny.

Stosownie do utrwalonego w orzecznictwie poglądu (postanowienie SN z dnia 6 marca 2008 r., III KK 421/07), podniesienie zarzutu opartego na tezie o rażącym naruszeniu art. 41 § 1 k.p.k. wchodzić może w rachubę wyłącznie wówczas, gdy w toku postępowania przed sądem odwoławczym, albo w toku postępowania przed sądem pierwszej instancji, doszło do wydania orzeczenia w przedmiocie wyłączenia sędziego z powodu istnienia uzasadnionych wątpliwości co do jego bezstronności w sprawie. Orzeczenie takie, zgodnie z art. 42 § 4 k.p.k., może zapaść jedynie wówczas, gdy sędzia złoży takie żądanie, albo gdy wniosek w tej kwestii złoży strona postępowania (art. 42 § 1 k.p.k.).

Jest bowiem oczywiste, że decyzji o wyłączeniu sędziego na podstawie art. 41 § 1 k.p.k. sąd nie może podjąć z urzędu, albowiem tryb ten ustawa rezerwuje wyłącznie dla wypadków występowania przyczyn wyłączających sędziego z mocy art. 40 k.p.k. (art. 42 § 2 k.p.k.). W konsekwencji należy uznać, że jeżeli w toku postępowania przed sądem pierwszej lub drugiej instancji nie doszło do wydania orzeczenia w trybie art. 42 § 4 k.p.k., w kasacji nie można skutecznie wywodzić tezy o naruszeniu art. 41 § 1 k.p.k.W niniejszej sprawie żaden z sędziów nie złożył żądania jego wyłączenia w postępowaniu, ani też strona w toku postępowania przed sądem I lub II instancji nie wystąpiła z wnioskiem o wyłączenie któregokolwiek z sędziów na podstawie art. 41 § 1 k.p.k., uzasadniając to znajomością sędziów z matką oskarżonego.

Tylko na marginesie należy zauważyć, że wydaje się mało prawdopodobne, aby obrońca oskarżonego nie wiedział o tej okoliczności już w toku postępowania, co tym bardziej sugeruje instrumentalne podejście obrony do omawianego zarzutu kasacji. W takim stanie rzeczy zarzut kasacji nie mógł być skuteczny, co pociągało konieczność oddalenia kasacji jako oczywiście bezzasadnej.Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji. r.g.