Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
IV KK 226/17 KI-generiert

Supreme Court dismisses defense attorney's appeal as obviously groundless for challenging first-instance verdict.

Geschäftsnummer IV KK 226/17
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Polen (PL)
Ausgang Abgewiesen (Dismissed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Supreme Court dismissed the defense attorney's cassation appeal as obviously groundless under Article 535 § 3 of the Code of Criminal Procedure. The attorney attempted to challenge the first-instance verdict by comparing it to the second-instance appeal, but the Court found the arguments were identical to those already rejected by the appellate court. The Court ruled that the defendant had been properly informed of the consequences of not receiving court documents and had previously accepted the indictment, thus no special circumstances prevented him from receiving correspondence.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Art. 519 k.p.k.; Art. 535 § 3 k.p.k.: A cassation appeal filed by a defense attorney is considered obviously groundless if it merely repeats arguments already rejected in the second-instance appeal without demonstrating special circumstances preventing the defendant from receiving court documents.

Schlagwörter

KI-generiert
cassation appeal defense attorney obviously groundless Code of Criminal Procedure receiving court documents second instance appeal special circumstances

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
Art. 519 k.p.k.
535 § 3 k.p.k.Zgodnie z art. 519 k.p.k. kasacja strony może być wniesiona od prawomocnego wyroku sądu odwoławczego kończącego postępowanie.
Art. 535 § 3 k.p.k.
jest oczywiście bezzasadna, w rozumieniu art. 535 § 3 k.p.k.Zgodnie z art.
Art. 6 k.p.k.
Sąd ten odniósł się do zarzutu zawartego w zwykłym środku odwoławczym, tożsamego z zarzutem podniesionym w kasacji, i zasadnie nie stwierdził obrazy przepisu art. 6 k.p.k. Podzielając stanowisko Sądu Okręgowego w K.
Art. 133 § 2 k.p.k.
w trakcie postępowania przygotowawczego został poinformowany o treści art. 133 § 2 k.p.k., co potwierdził swym podpisem w dniu 27 sierpnia 2016 r.
art. 13 § 1 k.k
‎skazanego z art. 13 § 1 k.k.
art. 279 § 1 k.k
art. 64 § 2 k.k
art. 288 k.k
art. 11 § 2 k.k
art. 535 § 3 k.p.k
jest oczywiście bezzasadna, w rozumieniu art. 535 § 3 k.p.k.Zgodnie z art.

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

Sygn. akt IV KK 226/17 POSTANOWIENIE Dnia 21 września 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Wiesław Kozielewicz po rozpoznaniu na posiedzeniu w dniu 21 września 2017 r., sprawy A.S. ‎skazanego z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 279 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 2 k.k. w zw. z art. 288 k.k. w zw. z art. 64 § 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. i innych‎z powodu kasacji wniesionej przez obrońcę skazanego‎od wyroku Sądu Okręgowego w K. ‎z dnia 28 listopada 2016 r., sygn. akt IV Ka (…)‎zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego w K. ‎z dnia 7 kwietnia 2016 r., sygn. akt IX K (…) I. oddala kasację jako oczywiście bezzasadną;

II. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. M.B.M. - Kancelaria Adwokacka w K., kwotę 442 zł i 80 gr (czterysta czterdzieści dwa złote i osiemdziesiąt groszy), w tym 23 % podatku VAT, za sporządzenie i wniesienie kasacji, jako obrońca skazanego A. S. ; III. obciąża skazanego A.S. kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego. UZASADNIENIEKasacja obrońcy skazanego A.S. jest oczywiście bezzasadna, w rozumieniu art. 535 § 3 k.p.k.Zgodnie z art. 519 k.p.k. kasacja strony może być wniesiona od prawomocnego wyroku sądu odwoławczego kończącego postępowanie.

Nadzwyczajny środek zaskarżenia wniesiony przez obrońcę skazanego jedynie pozornie czyni zadość powyższemu warunkowi. Samo porównanie treści zarzutów zawartych w wywiedzionej wcześniej apelacji, z zarzutem podniesionym w nadzwyczajnym środku zaskarżenia, nie pozostawia wątpliwości, że przedmiotowa skarga kasacyjna skierowana jest de facto przeciwko rozstrzygnięciu sądu pierwszej instancji. Jak łatwo stwierdzić, analizując uzasadnienie orzeczenia Sądu Okręgowego w K., okoliczności podniesione w zarzucie kasacji i rozwinięte w jej uzasadnieniu, były przedmiotem rozpoznania przez sąd odwoławczy – Sąd Okręgowy w K..

Sąd ten odniósł się do zarzutu zawartego w zwykłym środku odwoławczym, tożsamego z zarzutem podniesionym w kasacji, i zasadnie nie stwierdził obrazy przepisu art. 6 k.p.k. Podzielając stanowisko Sądu Okręgowego w K. wskazać należy, że Autor kasacji nie wykazał, aby zaistniały jakieś szczególne okoliczności uniemożliwiające A.S. odebranie kierowanych do niego pism sądowych. Z pewnością za taką szczególną okoliczność nie można uznać gołosłownych, w realiach sprawy, twierdzeń skazanego, że w przeszłości osobiście odbierał wszystkie skierowane do niego pisma.

Co istotne, A.S. w trakcie postępowania przygotowawczego został poinformowany o treści art. 133 § 2 k.p.k., co potwierdził swym podpisem w dniu 27 sierpnia 2016 r. (k. 46 zbiór A). Był zatem świadomy skutków procesowych, jakie może za sobą pociągać nieodbieranie korespondencji. Nadto w dniu 14 grudnia 2015 r. A.S. odebrał odpis aktu oskarżenia, wraz z pouczeniami, w tym do korzystania z pomocy obrońcy z urzędu, jednak wniosku takiego w postępowaniu przez Sądem I instancji nie złożył. Słusznie zatem Sąd Okręgowy w K. uznał, że Sąd meriti był uprawniony do przeprowadzenia rozprawy pod nieobecność A.S..

W tych realiach nie można przyjąć, że doszło do naruszenia prawa oskarżonego do obrony.Kierując się powyższym, Sąd Najwyższy z mocy art. 535 § 3 k.p.k. orzekł jak w postanowieniu.