Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
IV KK 194/21 KI-generiert

Supreme Court dismisses conditional suspension due to expired statute of limitations after law change altered offense classification.

Geschäftsnummer IV KK 194/21
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Polen (PL)
Ausgang Abgewiesen (Dismissed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Supreme Court of Poland quashed a lower court's decision to conditionally suspend criminal proceedings against the defendant for a building code violation. The prosecution argued that the original charge became invalid because the relevant law was repealed and the act constituted a different offense with a shorter limitation period. The court agreed, ruling that the three-year limitation period for the new offense classification had already expired by the time of the judgment, necessitating the dismissal of the proceedings.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Art. 90 ust. 1 Pr.bud.; Art. 45 § 1 k.w.: When a change in legislation reclassifies an act from a crime to a misdemeanor, the limitation period for the new classification applies; if that period has expired at the time of judgment, the proceedings must be dismissed.

Schlagwörter

KI-generiert
statute of limitations building code violation conditional suspension law change effect criminal proceedings dismissal Verjährungseinrede Verfahrensverzögerung der Staatsanwaltschaft Verhandlungsverschiebung

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
Art. 90 ust. 1 Prawa budowlanego
M.oskarżonego z art. 90 w zw.
Art. 45 § 1 Kodeksu wykroczeń
z art. 45 § 1 k.w.”.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Kasacja - choć do jej petitum wkradł się błąd (ujemne przesłanki postępowania w sprawach o wykroczenia określa wszak art.
Art. 5 § 1 pkt 4 Kodeksu postępowania w sprawach wykroczeń
– Prawo budowlane po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu bez udziału stron (art. 535 § 5 k.p.k.) w dniu 19 maja 2021 r.
Art. 4 § 1 Kodeksu karnego
z art. 48 ustawy z 7 lipca 1994 r.
Art. 341 § 2 Kodeksu postępowania karnego
oraz art. 341 § 2 k.p.k.
art. 535 § 5 k.p.k
– Prawo budowlane po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu bez udziału stron (art. 535 § 5 k.p.k.) w dniu 19 maja 2021 r.
art. 5 § 1 pkt 4 k.p
akt III K (…), uchyla zaskarżony wyrok i – na podstawie art. 5 § 1 pkt 4 k.p.w.
art. 4 § 1 k.k
z art. 48 ustawy z 7 lipca 1994 r.
art. 341 § 2 k.p.k
oraz art. 341 § 2 k.p.k.
art. 66 § 1 k.k

Zitierte Rechtsprechung

KI-generiert
Uchwała SN z 7 czerwca 2002 r., I KZP 15/02, OSNKW 2002, z. 7-8, poz. 49
KI-generiert

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

Sygn. akt IV KK 194/21 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 19 maja 2021 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Rafał Malarski (przewodniczący, sprawozdawca)‎SSN Eugeniusz Wildowicz‎SSN Marek PietruszyńskiProtokolant Małgorzata Gierczak w sprawie M. M.oskarżonego z art. 90 w zw. z art. 48 ustawy z 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu bez udziału stron (art. 535 § 5 k.p.k.) w dniu 19 maja 2021 r. kasacji Prokuratora Generalnego, wniesionej na korzyść skazanego od wyroku Sądu Rejonowego w R.z dnia 13 stycznia 2021 r., sygn. akt III K (…), uchyla zaskarżony wyrok i – na podstawie art. 5 § 1 pkt 4 k.p.w. w zw. z art. 45 § 1 k.w. – umarza postępowanie, a kosztami postępowania obciąża Skarb Państwa.

UZASADNIENIE

Sąd Rejonowy w R., wyrokiem z 13 stycznia 2021 r., warunkowo umorzył postępowanie karne przeciwko M. M. o czyn z art. 90 w zw. z art. 48 ustawy z 7 lipca 1994 r.- Prawo budowlane (dalej: Pr.bud.) popełniony w 2016 r. na okres roku próby, orzekając nadto wobec niego świadczenie pieniężna w kwocie 500 zł; wyrok ten uprawomocnił się 21 stycznia 2021 r.Kasację od wskazanego wyroku w całości na korzyść oskarżonego złożył Prokurator Generalny, zarzucając rażące i mające istotny wpływ na treść orzeczenia naruszenie art. 4 § 1 k.k. oraz art. 341 § 2 k.p.k. w zw. z art. 66 § 1 k.k. polegające na zaniechaniu uwzględnienia, że art. 90 Pr. bud. z dniem 19 września 2020 r. utracił moc obowiązującą, a w związku z tym zachowanie oskarżonego realizował jedynie znamiona wykroczenia z art. 93 pkt 13 Pr.bud.

W konsekwencji autor kasacji wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i umorzenie postępowania ,,na podstawie art. 5 § 1 k.p.k. w zw. z art. 45 § 1 k.w.”.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Kasacja - choć do jej petitum wkradł się błąd (ujemne przesłanki postępowania w sprawach o wykroczenia określa wszak art. 5 § 1 k.p.w., a nie art. 5 § 1 k.p.k.) – zasługiwała na uwzględnienie w całości na posiedzeniu bez udziału stron z racji oczywistej zasadności (art. 535 § 5 k.p.k.).Trafnie wskazał skarżący, że uwagi Sądu właściwego uszła zarówno utrata mocy obowiązującej art. 90 Pr.bud. z dniem 19 września 2020 r., jak i konieczność zakwalifikowania zachowań określonych w art. 48 ust. 1 Pr.bud. jako wykroczeń z art. 93 pkt 13 Pr.bud.

Zmiany w tym zakresie zostały wprowadzone przepisami art. 1 ust. 58 i 59 pkt 9 ustawy z 13 lutego 2020 r. nowelizującej Prawo budowalne (Dz.U 2020.471).Zatem w dacie wyrokowania, gdy upłynął już nawet najdłuższy możliwy 3-letni okres przedawnienia wykroczenia (art. 45 § 1 k.w.), należało w oparciu o art. 5 § 1 pkt 4 k.p.w. postępowanie umorzyć. Tak się nie stało i dlatego zarzut skarżącego okazał się w pełni zasadny. Sądowi Najwyższemu w tej sytuacji nie pozostawało nic innego, jak tylko uchylić zaskarżony wyrok i umorzyć postępowanie z uwagi na ustanie karalności wykroczenia; nie sprzeciwiała się temu treść art. 45 § 2 k.w., jako że w dacie składania kasacji okres przedawnienia już upłynął (zob. uchw.

SN z 7 czerwca 2002 r., I KZP 15/02, OSNKW 2002, z. 7-8, poz. 49).O kosztach postępowania orzeczono po myśli art. 119 § 2 pkt 1 k.p.w.