Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
IV KK 184/16 KI-generiert

Supreme Court quashes default verdict due to failure to examine mental capacity of recidivist defendant.

Geschäftsnummer IV KK 184/16
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Polen (PL)
Ausgang Abgewiesen (Dismissed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Supreme Court quashed the default judgment against the defendant for failing to address his mental health status. The defense argued that the defendant's prior conviction under recidivism rules created a reasonable doubt regarding his sanity, violating his right to defense. The court agreed, noting that the defendant's psychiatric evaluation confirmed he lacked capacity at the time of the crime, necessitating a retrial with a court-appointed defender.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Art. 366 § 1 k.p.k.; Art. 79 § 1 pkt 3 k.k.; Art. 31 § 1 k.k.; Art. 31 § 2 k.k.; Art. 6 k.p.k.; Art. 42 ust. 2 Konstytucji RP; When a defendant's prior conviction under recidivism provisions raises reasonable doubts about their mental capacity, the court must examine their sanity and appoint a defender before proceeding with the trial.

Schlagwörter

KI-generiert
recidivism provisions mental capacity assessment default judgment quashing right to defense violation court-appointed defender psychiatric evaluation criminal procedure rules

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
Art. 366 § 1 k.p.k.
Art. 79 § 1 pkt 3 k.k.
(w brzmieniu w dacie orzekania) polegającego na zaniechaniu wyjaśnienia wszystkich istotnych okoliczności związanych ze stanem zdrowia psychicznego oskarżonego, określonego w art. 79 § 1 pkt 3 k.p.k.
Art. 31 § 1 k.k.
w sytuacji, gdy był on uprzednio skazany z zastosowaniem art. 31 § 2 k.k., w wyniku czego doszło do rażącego naruszenia jego prawa do obrony, wynikającego z art.
Art. 31 § 2 k.k.
w sytuacji, gdy był on uprzednio skazany z zastosowaniem art. 31 § 2 k.k., w wyniku czego doszło do rażącego naruszenia jego prawa do obrony, wynikającego z art.
Art. 6 k.p.k.
2 Konstytucji RP, skonkretyzowanego w postępowaniu karnym w art. 6 k.p.k.Wskazując na powyższe, skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku zaocznego i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Kasacja jest oczywiście zasadna w stopniu jakiego wymaga art.
Art. 42 ust. 2 Konstytucji RP
31 § 2 k.k., w wyniku czego doszło do rażącego naruszenia jego prawa do obrony, wynikającego z art. 42 ust. 2 Konstytucji RP, skonkretyzowanego w postępowaniu karnym w art.
Art. 1 § 3 k.k.
art. 291 § 1 k.k
popełnienia przestępstwa z art. 291 § 1 k.k.
art. 64 § 1 k.k
z art. 64 § 1 kk po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w trybie art.
art. 366 § 1 k.p.k

Zitierte Rechtsprechung

KI-generiert
II W (...)
II W (...) wątpliwości co do poczytalności oskarżonego znalazły dodatkowe potwierdzenie.

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

Sygn. akt IV KK 184/16 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 3 listopada 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jerzy Grubba (przewodniczący, sprawozdawca)‎SSN Krzysztof Cesarz‎SSN Zbigniew PuszkarskiProtokolant Danuta Bratkrajc w sprawie T. W.oskarżonego z art. 291 § 1 kk w zw. z art. 64 § 1 kk po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 kpk w dniu 3 listopada 2016 r.,‎kasacji wniesionej przez Rzecznika Praw Obywatelskich‎od wyroku zaocznego Sądu Rejonowego w K.‎z dnia 11 lutego 2015 r., sygn. akt II K (...), uchyla zaskarżony wyrok zaoczny i sprawę przekazuje do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w K.

UZASADNIENIE

Oskarżony T. W. wyrokiem zaocznym Sądu Rejonowego w K. z dnia 11 lutego 2015 r. w sprawie II K (...) został uznany za winnego tego, że:- w nieustalonym dniu w okresie od 25 listopada 2014 r. do 26 listopada 2014 r. w K. przyjął pochodzący z czynu zabronionego rower marki A. model B. o wartości 800 zł na szkodę S. Ś. przy czym czynu tego dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej sześciu miesięcy kary pozbawienia wolności orzeczonej za umyślne przestępstwo,t.j. popełnienia przestępstwa z art. 291 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k., Za tak opisany i zakwalifikowany czyn wymierzono mu karę 4 miesięcy pozbawienia wolności.Wyrok uprawomocnił się niezaskarżony przez żadną ze stron.Obecnie, od tego orzeczenia, kasację na korzyść skazanego wywiódł Rzecznik Praw Obywatelskich, podnosząc w niej zarzut:- rażącego i mającego istotny wpływ na treść zaskarżonego wyroku naruszenia art. 366 § 1 k.p.k. (w brzmieniu w dacie orzekania) polegającego na zaniechaniu wyjaśnienia wszystkich istotnych okoliczności związanych ze stanem zdrowia psychicznego oskarżonego, określonego w art. 79 § 1 pkt 3 k.p.k. w sytuacji, gdy był on uprzednio skazany z zastosowaniem art. 31 § 2 k.k., w wyniku czego doszło do rażącego naruszenia jego prawa do obrony, wynikającego z art. 42 ust. 2 Konstytucji RP, skonkretyzowanego w postępowaniu karnym w art. 6 k.p.k.Wskazując na powyższe, skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku zaocznego i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Kasacja jest oczywiście zasadna w stopniu jakiego wymaga art. 535 § 5 k.p.k.Sąd Rejonowy przystępując do rozpoznania niniejszej sprawy dysponował sygnałem wskazującym na wątpliwości co do poczytalności oskarżonego w postaci: - zapisu w karcie karnej wskazującego na skazanie go w warunkach art. 31 § 2 k.k. w sprawie II K (...) Sądu Rejonowego,- danych z wyroku łącznego, którym objęto powyższe skazanie.Sytuacja ta powinna wzbudzić uzasadnione wątpliwości co do stanu zdrowia psychicznego oskarżonego i skutkować podjęciem działań na podstawie art. 366 § 1 k.p.k.

Stąd, zarzut podniesiony w kasacji winien być uznany za zasadny.Oczywista jest też możliwość istnienia wpływu tego uchybienia na treść wydanego w sprawie wyroku. Wszak kwestia wyjaśnienia poczytalności oskarżonego jest elementarnym zagadnieniem każdego procesu karnego, skoro za popełnienie przestępstwa można skazać tylko taką osobę, której można przypisać winę w czasie popełniania czynu (art. 1 § 3 k.k.).W świetle akt dołączonych do niniejszej sprawy – sygn. II W (...) wątpliwości co do poczytalności oskarżonego znalazły dodatkowe potwierdzenie.

Jak wynika bowiem z opinii sadowo – psychiatrycznej sporządzonej w dniu 2 listopada 2015 r. u T. W. rozpoznano chorobę psychiczną w postaci schizofrenii paranoidalnej oraz uzależnienie od amfetaminy. W czasie popełniania zarzuconych mu czynów zabronionych miał całkowicie zniesioną zdolność rozpoznania ich znaczenia i całkowicie zniesioną zdolność pokierowania swoim postepowaniem – zachodziły warunki z art. 31 § 1 k.k.Mając na uwadze omówione okoliczności i zasadność podniesionego w kasacji zarzutu, zaskarżony wyrok zaoczny należało uchylić, a sprawę przekazać do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w K.Przy ponownym rozpoznaniu sprawy niezbędne będzie, wobec wątpliwości co do stanu poczytalności oskarżonego w chwili popełniania zarzuconego czynu, wyznaczenie mu obrońcy z urzędu – art. 79 § 1 pkt 3 k.k., a następnie zbadanie stanu zdrowi psychicznego T.

W.Kierując się przedstawionymi wyżej względami, Sąd Najwyższy orzekł, jak na wstępie. R. G.