Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
IV KK 177/13 KI-generiert

Supreme Court dismisses cassation on statute of limitations for multi-act crimes, ruling limitation runs from last act.

Geschäftsnummer IV KK 177/13
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Polen (PL)
Ausgang Abgewiesen (Dismissed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Supreme Court dismissed the cassation appeal as obviously unfounded, upholding the lower court's conviction. The defense argued that the statute of limitations had expired for the second count of the crime, but the court found the crime to be multi-act in nature. Consequently, the court ruled that the limitation period must be calculated from the date of the last act, not the first, thereby rejecting the defense's argument.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Art. 10 § 1 k.k.; Art. 207 § 1 k.k.; Art. 218 § 1a k.k.: For multi-act crimes, the statute of limitations runs from the date of the last act constituting the crime, not from the first act.

Schlagwörter

KI-generiert
statute of limitations multi-act crime limitation period calculation cassation appeal criminal conviction

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
Art. 10 § 1 k.k.
Art. 207 § 1 k.k.
i art. 207 § 1 k.k. w zw.
Art. 218 § 1a k.k.
na art. 218 § 1a k.k.Należy wskazać, że na rozprawie odwoławczej obrońca skazanej podniosła dodatkowy zarzut przedawnienia karalności przypisanego A.
Art. 11 § 2 k.k.
z art. 11 § 2 k.k.;II.art.
Art. 69 § 1 k.k.
została skazana na karę łączną 2 lat pozbawienia wolności, której wykonanie na podstawie art. 69 § 1 i 2 k.k., art.
Art. 70 § 1 pkt. 1 k.k.
69 § 1 i 2 k.k., art. 70 § 1 pkt.
Art. 439 § 1 pkt. 9 k.p.k.
w punkcie II przestępstwa.Od wyroku Sądu odwoławczego kasację wniosła obrońca skazanej, która zaskarżyła orzeczenie w części odnoszącej się do punktu II wyroku Sądu Rejonowego, zarzucając:- obrazę art. 439 § 1 pkt. 9 k.p.k. w zw.
Art. 17 § 1 pkt. 6 k.p.k.
art. 535 § 3 k.p.k
akt IV KK 177/13 POSTANOWIENIE Dnia 21 sierpnia 2013 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Józef Szewczyk na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k.
art. 218 § 1 k.k
została uznana za winną popełnienia dwóch przestępstw wyczerpujących znamiona:I.art. 218 § 1 k.k.

Zitierte Rechtsprechung

KI-generiert
II KK 236/11
II KKN 387/01

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

Sygn. akt IV KK 177/13 POSTANOWIENIE Dnia 21 sierpnia 2013 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Józef Szewczyk na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej ‎w dniu 21 sierpnia 2013 r., sprawy A. A.‎skazanej z art.218 § 1a k.k. i innych z powodu kasacji wniesionej przez obrońcę‎od wyroku Sądu Okręgowego w N.‎z dnia 22 stycznia 2013 r., ‎zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego w L.‎z dnia 20 kwietnia 2012 r., p o s t a n o w i ł: oddala kasację jako oczywiście bezzasadną, a kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego obciąża skazaną A. A.

UZASADNIENIE

Wyrokiem Sądu Rejonowego w L. z dnia 20 kwietnia 2012 r., oskarżona A. A. została uznana za winną popełnienia dwóch przestępstw wyczerpujących znamiona:I.art. 218 § 1 k.k. i art. 207 § 1 i 3 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k.;II.art. 218 § 1 k.k. i art. 207 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k.Za wskazane przestępstwa A. A. została skazana na karę łączną 2 lat pozbawienia wolności, której wykonanie na podstawie art. 69 § 1 i 2 k.k., art. 70 § 1 pkt. 1 k.k. warunkowo zawieszono na okres 5 lat próby.Powyższy wyrok w całości zaskarżyła obrońca oskarżonej, która w apelacji zarzuciła: obrazę szeregu przepisów postępowania karnego, która miała wpływ na treść orzeczenia, oraz błędy w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku.Autorka apelacji wniosła o zmianę zaskarżonego wyroku przez uniewinnienie oskarżonej, ewentualnie o uchylenie orzeczenia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji.Sąd Okręgowy wyrokiem z dnia 22 stycznia 2013 r. zaskarżony wyrok zmienił tylko w ten sposób, że poprawił kwalifikację przestępstw z art. 218 § 1 k.k. na art. 218 § 1a k.k.Należy wskazać, że na rozprawie odwoławczej obrońca skazanej podniosła dodatkowy zarzut przedawnienia karalności przypisanego A.

A. w punkcie II przestępstwa.Od wyroku Sądu odwoławczego kasację wniosła obrońca skazanej, która zaskarżyła orzeczenie w części odnoszącej się do punktu II wyroku Sądu Rejonowego, zarzucając:- obrazę art. 439 § 1 pkt. 9 k.p.k. w zw. z art..17 § 1 pkt. 6 k.p.k., przez uznanie oskarżonej za winną popełnienia przestępstwa z art. 218 § 1a k.k. i art. 207 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. mimo, iż nastąpiło przedawnienie karalności.Autorka kasacji wniosła o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu do ponownego rozpoznania.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Kasacja jest oczywiście bezzasadna.A.

A. prawomocnie przypisano w punkcie II wyroku Sądu I instancji popełnienie przestępstwa z art. 218 § 1a k.k. i art. 207 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w okresie „od nieustalonego dnia i miesiąca 1998 r. do dnia 19 maja 2011 r.” Przestępstwa z art. 207 § 1 k.k. jak i art. 218 § 1a k.k. mają charakter przestępstw wieloczynowych, dla których okres przedawnienia karalności należy liczyć od ostatniej czynności realizującej znamiona przestępstwa, w omawianej sprawie od dnia 19 maja 2011 r. Cechą przestępstwa wieloczynowego jest to, że przedawnia się ono w całości, a nie w zakresie poszczególnych jego elementów i datą, od której należy liczyć okres przedawnienia jego karalności jest data popełnienia ostatniego czynu wchodzącego w jego skład.

Pogląd ten ugruntowany jest w orzecznictwie [por. m.in. orzeczenia Sądu Najwyższego z dnia 24 listopada 2011 r., II KK 236/11, (Lex nr 1103630) oraz z dnia 15 kwietnia 2002 r., II KKN 387/01, (Lex 52943)].Sąd odwoławczy dokonał oceny argumentacji obrońcy dotyczącej przedawnienia i wyraził trafne stanowisko w tej kwestii w uzasadnieniu wyroku.Podsumowując, Sąd Najwyższy oddalił kasację jako oczywiście bezzasadną.