Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
IV KK 128/17 KI-generiert

Supreme Court quashes joint sentence due to failure to apply the more favorable prior law under Art. 4 § 1 CC.

Geschäftsnummer IV KK 128/17
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Polen (PL)
Ausgang Teilweise gutgeheissen (Partially Allowed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Supreme Court quashed the lower court's joint sentence ruling and remanded the case for a new decision. The defendant argued that the lower courts failed to apply the more favorable pre-2015 Criminal Code provisions regarding combined punishments. The court agreed that the lower courts incorrectly ignored the requirement to choose the legal regime most beneficial to the accused when a new law was in effect.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Art. 4 § 1 k.k.; Art. 19 ust. 1 k.k.: When a new law on combined punishment enters into force after the last offense, the court must choose the legal regime that is more favorable to the accused.

Schlagwörter

KI-generiert
combined punishment more favorable law retroactivity of law Criminal Code joint sentence

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
Art. 4 § 1 k.k.
Rozstrzygnięcie Sądu pierwszej instancji zapadło bowiem z obrazą art. 4 § 1 k.k., którą w realiach niniejszej sprawy należy uznać za rażącą i mogącą mieć istotny wpływ na treść zaskarżonego orzeczenia.
Art. 19 ust. 1 k.k.
akt IV K 886/14 za przestępstwo z art. 190 § 1 k.k.
art. 29 ust. 1 Prawo o adwokaturze
O kosztach związanych ze sporządzeniem i wniesieniem kasacji rozstrzygnięto zgodnie z art. 29 ust.
§ 17 ust. 3 pkt 1 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r.
z § 17 ust. 3 pkt 1 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz.
art. 288 § 2 k.k
akt XVI K 480/13 za przestępstwo z art. 288 § 2 k.k.
art. 158 § 1 k.k
akt XVI K 511/14 za przestępstwo z art. 158 § 1 k.k.
art. 286 § 3 k.k
akt IV K 668/14 za przestępstwo z art. 286 § 3 k.k.
art. 12 k.k
art. 226 § 1 k.k
akt IV K 754/14 za przestępstwo z art. 226 § 1 k.k.
art. 222 § 1 k.k

Zitierte Rechtsprechung

KI-generiert

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

Sygn. akt IV KK 128/17 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 15 listopada 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Eugeniusz Wildowicz (przewodniczący)‎SSN Piotr Mirek (sprawozdawca)‎SSN Marek PietruszyńskiProtokolant Danuta Bratkrajc przy udziale prokuratora Prokuratury Krajowej Zbigniewa Siejbika‎w sprawie J. B.‎w przedmiocie wydania wyroku łącznego‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej na rozprawie‎w dniu 15 listopada 2017 r.,‎kasacji, wniesionej przez obrońcę skazanego‎od wyroku Sądu Okręgowego w [...]‎z dnia 3 sierpnia 2016 r., utrzymującego w mocy wyrok łączny Sądu Rejonowego w [...]‎z dnia 17 lutego 2016 r.

1. uchyla zaskarżony wyrok i utrzymany nim w mocy wyrok Sądu Rejonowego w [...] i sprawę przekazuje temu sądowi do ponownego rozpoznania;

2. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. B. C. - Kancelaria Adwokacka w [...] - kwotę 442,80 (czterysta czterdzieści dwa złote i osiemdziesiąt groszy), w tym 23% VAT, tytułem sporządzenia i wniesienia kasacji.

UZASADNIENIE

Sąd Rejonowy w [...], orzekając w przedmiocie wydania wyroku łącznego w sprawie J. B., skazanego następującymi prawomocnymi wyrokami:1.wyrokiem Sądu Rejonowego w [...] z dnia 23 kwietnia 2013 r. o sygn. akt XVI K 480/13 za przestępstwo z art. 288 § 2 k.k. popełnione w dniu 4 listopada 2012 r. na karę 6 miesięcy ograniczenia wolności, polegającą na obowiązku wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 godzin w stosunku miesięcznym,2.wyrokiem Sądu Rejonowego w [...] z dnia 12 marca 2014 r. o sygn. akt XVI K 511/14 za przestępstwo z art. 158 § 1 k.k. popełnione w dniu 10 listopada 2013 r. na karę 1 roku ograniczenia wolności, polegającą na obowiązku wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 godzin w stosunku miesięcznym,3.wyrokiem Sądu Rejonowego w [...] z dnia 3 listopada 2014 r. o sygn. akt IV K 668/14 za przestępstwo z art. 286 § 3 k.k. w zw. z art. 12 k.k. popełnione w okresie od dnia 15 lutego 2014 r. do 16 lutego 2014 r. na karę 12 miesięcy ograniczenia wolności, polegającą na obowiązku wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 godzin w stosunku miesięcznym,4.wyrokiem Sądu Rejonowego w [...] z dnia 23 stycznia 2015 r. o sygn. akt IV K 754/14 za przestępstwo z art. 226 § 1 k.k. i art. 222 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. popełnione w dniu 4 listopada 2014 r. na karę 2 miesięcy pozbawienia wolności, 5.wyrokiem Sądu Rejonowego w [...] z dnia 16 marca 2015 r. o sygn. akt IV K 886/14 za przestępstwo z art. 190 § 1 k.k. popełnione w dniu 15 listopada 2014 r. na karę 2 miesięcy pozbawienia wolności,6.wyrokiem Sądu Rejonowego w [...] z dnia 18 marca 2015 r. o sygn. akt III K 869/14 za przestępstwo z art. 157 § 2 k.k. w zw. z art. 57a § 1 k.k. popełnione w dniu 19 kwietnia 2014 r. na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności, 7.wyrokiem Sądu Rejonowego w [...] z dnia 19 sierpnia 2015 r. o sygn. akt XI K 324/15/P za przestępstwo z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. i art. 270 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. popełnione w dniu 28 września 2014 r. na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności oraz 20 stawek dziennych grzywny po 20 złotych każda,wyrokiem łącznym z dnia 17 lutego 2016 r., sygn. akt XI K 578/15/P, biorąc za podstawę kary pozbawienia wolności i ograniczenia wolności wymierzone wyrokami:

Sądu Rejonowego w [...] - XI K 324/15/P i Sądu Rejonowego w [...] - XVI K 480/13, XVI K 511/14, IV K 668/14, na mocy art. 85 § 1 k.k., art. 86 § 1 k.k., art. 87 § 1 k.k., oraz art. 569 § 1 k.p.k. orzekł wobec skazanego J. B. karę łączną 1 roku i 3 miesięcy pozbawienia wolności. Na poczet orzeczonej kary łącznej zaliczył skazanemu kary dotychczas odbyte z wyroków podlegających łączeniu oraz okres rzeczywistego pozbawienia wolności w dniu 4 listopada 2012 r. Na podstawie art. 572 k.p.k. umorzył postępowanie w przedmiocie wydania wyroku łącznego obejmującego wyroki Sądu Rejonowego w [...] - IV K 754/14, IV K 886/14 i III K 869/14.Powyższy wyrok został zaskarżony apelacjami przez skazanego oraz jego obrońcę.Skazany w osobistej apelacji, domagając się uchylenia zaskarżonego wyroku, podniósł zarzut wadliwego ukształtowania kary łącznej.

Obrońca skazanego sformułował w apelacji zarzut rażącej niewspółmierności orzeczonej kary łącznej i wniósł o jej obniżenie do 7 miesięcy pozbawienia wolności. Sąd Okręgowy w [...], po rozpoznaniu apelacji, wyrokiem z dnia 3 sierpnia 2016 r., sygn. akt IV Ka 569/16, utrzymał w mocy zaskarżony wyrok.Od powyższego wyroku kasację wywiódł obrońca skazanego formułując zarzut rażącego i mającego istotny wpływ na treść wyroku naruszenia prawa materialnego, a to:1) art. 4 § 1 k.k. - poprzez niezastosowanie określonych we wskazanym przepisie reguł intertemporalnych,2) art. 19 ust. 1 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o zmianie ustawy - Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw (Dz.

U. z 2015 r., poz. 396), poprzez jego błędną interpretację, skutkującą uznaniem, że wymieniony przepis w realiach rozpoznawanej sprawy wyłączał możliwość stosowania reguł intertemporalnych określonych w art. 4 § 1 k.k.W konkluzji kasacji obrońca wniósł o uchylenie wyroków sądów obu instancji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w [...].Zawarty w kasacji wniosek został poparty zarówno przez prokuratora Prokuratury Okręgowej w [...], który sporządził pisemną odpowiedź na kasację, jak i przez uczestniczącego w rozprawie kasacyjnej Prokuratora Prokuratury Generalnej.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Kasacja okazała się zasadna.

Rozstrzygnięcie Sądu pierwszej instancji zapadło bowiem z obrazą art. 4 § 1 k.k., którą w realiach niniejszej sprawy należy uznać za rażącą i mogącą mieć istotny wpływ na treść zaskarżonego orzeczenia. Uchybienie to nie zostało usunięte w ramach kontroli instancyjnej i w takim samym stopniu obciąża zaskarżony wyrok Sąd odwoławczego, co musiało skutkować uchyleniem obu wydanych w sprawie wyroków i przekazaniem sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu.Stwierdzić zatem należy, że wskazane wyżej uchybienie jest pochodną błędnej wykładni przepisu art. 19 ust. 1 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o zmianie ustawy - Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw (Dz.

U. z 2015 r., poz. 396). Orzekające w sprawie sądy przyjęły, że przepis ten wyłączał możliwości zastosowania w sprawie J. B. art. 4 § 1 k.k. Bez wątpienia, stanowisko to byłoby słuszne, gdyby wszystkie z podlegających łączeniu wyroków zapadły w okresie do dnia 30 czerwca 2015 r. Tak jednak nie jest. Trafnie podnosi się w literaturze przedmiotu, że przepis art. 19 ust. 1 noweli z dnia 20 lutego 2015 r., wprowadzając unormowanie szczególne w stosunku do kodeksowej reguły intertemporalnej wyrażonej w art. 4 § 1 k.k., wyłącza stosowanie ustawy nowej do kar prawomocnie orzeczonych przed dniem jej wejścia w życie, z tym, że owo wyłączenie nie obejmuje wypadków, w których zachodzi potrzeba orzeczenia kary łącznej w związku z prawomocnym skazaniem już po tym dniu.

W zakresie, w jakim przepis dopuszcza stosowanie przepisów rozdziału IX w brzmieniu nadanym nowelą z dnia 20 lutego 2015 r. do kar prawomocnie orzeczonych przed dniem wejścia w życie owej noweli, o tym, na podstawie jakiego stanu prawnego orzekać – nowego czy dotychczasowego – rozstrzyga już bez reszty art. 4 § 1 k.k. (por. J. Majewski, Komentarz do art.19 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o zmianie ustawy - Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw, LEX/el). Zaprezentowane wyżej stanowisko zostało przyjęte również w orzecznictwie Sądu Najwyższego.

Zgodnie z poglądem, przedstawionym chociażby w postanowieniu z dnia 16 lutego 2017 r., II KK 347/17 (OSNKW 2017/8/42) przy wymiarze kary łącznej w wyroku łącznym tylko na podstawie jednostkowych kar prawomocnie orzeczonych do dnia 30 czerwca 2015 r. zasada sformułowana w treści art. 19 ust. 1 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o zmianie ustawy - Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2015 r. poz. 396) wyłącza stosowanie art. 4 § 1 k.k., co obliguje sąd do orzekania na podstawie przepisów rozdziału IX k.k. w brzmieniu obowiązującym do dnia 30 czerwca 2015 r.

Jednak w sytuacji, w której co najmniej jeden wyrok objęty wyrokiem łącznym uprawomocnił się po dniu 30 czerwca 2015 r., zgodnie z dyspozycją ww. art. 19 ust. 1, znajdzie zastosowanie przepis art. 4 § 1 k.k., pozwalając na stosowanie ustawy obowiązującej poprzednio, jeżeli orzekana na jej podstawie kara łączna będzie względniejsza dla skazanego.Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy Jakuba Burczyka, wskazać należy, że jeden z podlegających łączeniu wyroków – wyrok Sądu Rejonowego w [...] z dnia 19 sierpnia 2015 .r, sygn. akt XI K 324/15/P zapadł już po dniu 15 lipca 2015 r.W tej sytuacji zastosowanie znaleźć powinna dyspozycja art. 4 § 1 k.k., czyniąca koniecznym dokonanie wyboru stanu prawnego, którego przyjęcie za podstawę orzekania o karze łącznej w wyroku łącznym będzie dla skazanego korzystniejsze.

Bazując na błędnej wykładni art. 19 ust. 1 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o zmianie ustawy - Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw Sąd pierwszej instancji, podobnie jak Sąd odwoławczy, nie tylko nie dokonał takiego wyboru, ale nawet nie analizował tego, czy w świetle obowiązujących poprzednio przepisów określających warunki orzekania kary łącznej byłoby możliwe jej wymierzenie skazanemu i czy rezultat zastosowania tych przepisów byłyby dla skazanego korzystniejszy niż wynik stosowania przepisów obowiązujących w chwili wyrokowania.

Nie wdając się w leżącą poza zakresem postępowania kasacyjnego merytoryczną ocenę tego, który z reżimów prawnych będzie na chwilę przyszłego orzekania o karze łącznej in concreto korzystniejszy dla skazanego, zauważyć trzeba, że analiza ujętej w wyroku łącznym historii skazań J. B. zdaje się wskazywać na możliwość orzeczenia wobec niego kary łącznej na zasadach obowiązujących przed dniem wejścia w życie ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o zmianie ustawy - Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw. Co więcej, utworzenie dwóch zbiegów przestępstw obejmujących wyroki Sądu Rejonowego w [...] o sygn. akt XVI K 511/14 i IV K 668/14 oraz Sądu Rejonowego w [...] o sygn. akt IV K 754/14, IV K 886/14, III K 869/14 i Sądu Rejonowego w [...] o sygn. akt XI K 324/15/P pozwalające na orzeczenie kary łącznej ograniczenia wolności i szersze uwzględnienie przy wymiarze kary łącznej pozbawienia odbytych już kar jednostkowych może prowadzić do uznania, że przepisy Kodeksu karnego w brzmieniu sprzed dnia 1 lipca 2015 r. są dla skazanego względniejsze.

Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy uchylił zaskarżony wyrok oraz utrzymany nim w mocy wyrok Sądu pierwszej instancji i sprawę przekazał temu ostatniemu sądowi do ponownego rozpoznania. Zaznaczyć przy tym trzeba, że z uwagi na charakter postępowania w przedmiocie wydania wyroku łącznego, w którym sąd musi mieć w polu widzenia całokształt aktualnej sytuacji skazanego (np. ewentualne nowe skazania), nie można wykluczyć w ponownym postępowaniu zmiany przesłanek determinujących stosowanie przepisu art. 4 § 1 k.k. O kosztach związanych ze sporządzeniem i wniesieniem kasacji rozstrzygnięto zgodnie z art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 26 maja 1982 r.

– Prawo o adwokaturze w zw. z § 17 ust. 3 pkt 1 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2016 r., poz. 1714). kc