Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
IV CZ 84/08 KI-generiert

Supreme Court dismisses cassation appeal when appeal against first-instance ruling was rejected for non-payment.

Geschäftsnummer IV CZ 84/08
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Polen (PL)
Ausgang Abgewiesen (Dismissed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Supreme Court dismissed the appellant's cassation appeal regarding a joint property division case. The appellant argued that the lower court incorrectly limited the scope of the cassation to only the part of the second-instance decision that reduced the debt owed to them. The court held that because the appellant failed to file a valid appeal against the first-instance decision due to non-payment, their cassation could only challenge the specific portion of the second-instance ruling that altered the first-instance outcome. Consequently, the value of the subject matter did not exceed the statutory threshold for admissibility.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Art. 5191 § 2 k.p.c.; Art. 398 § 14 k.p.c. in conjunction with Art. 394 § 3 k.p.c.: A cassation appeal by a party who did not successfully appeal the first-instance decision is admissible only to the extent that the second-instance decision changed the first-instance ruling, and the value of the subject matter must not exceed the statutory limit.

Schlagwörter

KI-generiert
cassation appeal admissibility joint property division value threshold limit non-payment of appeal fee scope of cassation appeal

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
Art. 5191 § 2 k.p.c.
uznał, że w świetle art. 5191 § 2 k.p.c. skarga taka jest niedopuszczalna.
Art. 398 § 14 k.p.c.
Z przedstawionych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 398 14 k.p.c.
Art. 394 § 3 k.p.c.
z art. 3941 § 3 k.p.c. oddalił zażalenie jako nieuzasadnione. O kosztach postępowania
Art. 98 k.p.c.
zażaleniowego rozstrzygniętego przy uwzględnieniu art. 98 k.p.c., art.
Art. 108 § 1 k.p.c.
98 k.p.c., art. 108 § 1 k.p.c.
§ 6 and § 13 ust. 2 of the Minister of Justice Regulation of 28 September 2002 on fees for legal activities
art. 5191 § 2 k.p.c
uznał, że w świetle art. 5191 § 2 k.p.c.
art. 3941 § 3 k.p.c
z art. 3941 § 3 k.p.c. oddalił zażalenie jako nieuzasadnione. O kosztach postępowania
art. 98 k.p.c
zażaleniowego rozstrzygniętego przy uwzględnieniu art. 98 k.p.c., art.
art. 108 § 1 k.p.c
98 k.p.c., art. 108 § 1 k.p.c.

Zitierte Rechtsprechung

KI-generiert
III CZP 49/07
Appeal court bound by procedural but not material claims; voidness considered ex officio.
III CZ 91/2000
z dnia 16 listopada 2000 r., III CZ 91/2000 (nieopubl.), w którym motywowano

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

Sygn. akt IV CZ 84/08

POSTANOWIENIE

Dnia 30 października 2008 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Zbigniew Strus (przewodniczący)

SSN Mirosław Bączyk (sprawozdawca)

SSN Katarzyna Tyczka-Rote

w sprawie z wniosku H. S.

przy uczestnictwie H. S.

o podział majątku wspólnego,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 30 października 2008

r., zażalenia uczestnika postępowania na postanowienie Sądu Okręgowego w Ł. z dnia

9 września 2008 r., sygn. akt I Ca (…),

oddala zażalenie;

zasądza od uczestnika postępowania na rzecz wnioskodawczyni kwotę 1800 zł

(tysiąc osiemset) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 9 września 2008 r. Sąd Okręgowy odrzucił skargę

kasacyjną uczestnika postępowania, wniesioną od postanowienia tego Sądu z dnia 26

czerwca 2008 r., wydanego w sprawie o podział majątku b. małżonków. Sąd Okręgowy

uznał, że w świetle art. 5191 § 2 k.p.c. skarga taka jest niedopuszczalna.

Sąd ten stwierdził, że apelacja uczestnika postępowania od postanowienia Sądu

Rejonowego z dnia 26 marca 2008 r. została odrzucona z powodu jej nieopłacenia.

Natomiast apelacja uczestniczki postępowania, w której wartość przedmiotu zaskarżenia

określono na kwotę 45.131,34 zł, została uwzględniona częściowo (postanowienie

z dnia 26 czerwca 2008 r.). W ocenie Sądu Okręgowego, skarga kasacyjna uczestnika

postępowania mogłaby odnosić się – wobec braku zaskarżenia przez niego

postanowienia Sądu pierwszej instancji - jedynie do tej części orzeczenia Sądu drugiej

instancji (postanowienie z dnia 26 czerwca 2008 r.), w której Sąd ten zmienił

postanowienie Sądu Rejonowego na niekorzyść uczestnika postępowania. Jednakże ta

niekorzystna dla uczestnika zmiana (obniżenie kwoty spłaty określonej w pkt VI

postanowienia Sądu Rejonowego) nie przekracza kwoty 150.000 zł, wyznaczającej

granice dopuszczalności skargi kasacyjnej ratione valoris (art. 5191 § 2 k.p.c.).

W zażaleniu na postanowienie z dnia 9 września 2008 r. uczestnik postępowania

wnosił o jego uchylenie, podnosząc błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie art.

5191 § 2 k.p.c. W zażaleniu starał się podważyć stanowisko Sądu drugiej instancji, że

skarga kasacyjna mogłaby dotyczyć wyłącznie części orzeczenia sądu drugiej instancji,

w którym Sąd ten zmienił postanowienie Sądu Rejonowego na niekorzyść uczestnika

postępowania.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Apelacja uczestnika postępowania istotnie została odrzucona z przyczyn

formalnych (postanowienie z dnia 6 maja 2008 r.). Zaskarżono w niej pkt I, III, IV, VII,

VIII i IX postanowienia Sądu Rejonowego z dnia 26 marca 2008 r., w tym m.in.

rozstrzygnięcie dotyczące sposobu podziału nieruchomości wspólnej (pkt VII 1

postanowienia). Apelacja wnioskodawczyni uwzględniona została w części (poprzez

obniżenie zasądzonej od wnioskodawczyni na rzecz uczestnika postępowania kwoty

35.628,40 zł do kwoty 17.814,20 zł). Uczestnik postępowania zaskarżył postanowienie

Sądu drugiej instancji w całości i wnosił o ewentualną zmianę zaskarżonego

postanowienia oraz postanowienia Sądu Rejonowego z dnia 26 marca 2008 r. w pkt VIII

i VIII „poprzez przyznanie na własność uczestnika postępowania nieruchomości rolnej

opisanej w pkt 1.1”. W tej sytuacji Sąd Okręgowy trafnie stwierdził, że skoro uczestnik

postępowania nie zaskarżył skutecznie postanowienia Sądu pierwszej instancji, to jego

skarga kasacyjna może mieć ograniczony zakres zaskarżenia i powinna odnosić się

jedynie do tej części postanowienia Sądu drugiej instancji, w której zmienił on

rozstrzygnięcie Sądu Rejonowego poprzez obniżenie wysokości spłaty przyznanej

uczestnikowi (pkt VI postanowienia Sądu Rejonowego). Taki możliwy dla uczestnika

postępowania zakres zaskarżenia skargą kasacyjną przesądza także o wartości

przedmiotu zaskarżenia, który nie może przekraczać - wbrew sugestii sformułowanej w

zażaleniu - minimalnego progu określonego w art. 5191 § 2 k.p.c.

Za nietrafną należy uznać argumentację żalącego się, zmierzającą do wykazania

dopuszczalności skargi kasacyjnej z powołaniem się na uzasadnienie uchwały Sądu

Najwyższego z dnia 31 stycznia 2008 r., III CZP 49/07, odnoszącej się do zakresu

związania Sądu drugiej instancji zarzutami podniesionymi w apelacji. Czym innym

bowiem jest kwestia zakresu kognicji sądu odwoławczego w postępowaniu apelacyjnym,

a

czym

innym

–

zagadnienie

dopuszczalności

skargi

kasacyjnej

uczestnika

postępowania (o podział majątku wspólnego małżonków) w razie braku skutecznego

wniesienia przez tego uczestnika apelacji od postanowienia Sądu pierwszej instancji,

gdy wartość przedmiotu zaskarżenia w skardze kasacyjnej nie przekracza kwoty

określonej w art. 5191 § 2 k.p.c.

Skarżący powołuje się także na uzasadnienie postanowienia Sądu Najwyższego

z dnia 16 listopada 2000 r., III CZ 91/2000 (nieopubl.), w którym motywowano

stanowisko, że „w postępowaniu o stwierdzenie nabycia własności przez zasiedzenie

kasację od postanowienia sądu drugiej instancji oddalającego apelację może wnieść

także ten uczestnik postępowania, który nie złożył apelacji”. Już w uzasadnieniu tego

postanowienia

sformułowane

usprawiedliwione

rozciąganie

zostało

zastrzeżenie,

prezentowanego

że

stanowiska

nie

na

zawsze

byłoby

inne

wypadki

postępowania nieprocesowego. Dotyczyć to może przede wszystkim postępowania o

podział majątku wspólnego pomiędzy byłymi małżonkami z racji podmiotowej struktury

takiego postępowania i wyraźnie zindywidualizowanego (z reguły sprzecznego) interesu

prawnego uczestniczących w postępowaniu małżonków w postaci określonego

(wnioskowanego przez nich) sposobu rozstrzygnięcia o podziale majątku.

Z przedstawionych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 398 14 k.p.c. w zw.

z art. 3941 § 3 k.p.c. oddalił zażalenie jako nieuzasadnione. O kosztach postępowania

zażaleniowego rozstrzygniętego przy uwzględnieniu art. 98 k.p.c., art. 108 § 1 k.p.c.

oraz §§ 6 i 13 ust. 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r.

w sprawie opłat za czynności adwokackie (...) (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.).