Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
IV CZ 47/09 KI-generiert

Supreme Court dismisses appeal because lawyer's mention of prior fee waiver does not cover cassation proceedings.

Geschäftsnummer IV CZ 47/09
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Polen (PL)
Ausgang Abgewiesen (Dismissed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Supreme Court dismissed the appellant's appeal against a lower court's decision to reject the cassation complaint due to unpaid fees. Although the appellant was fully exempted from court costs in the first instance, a prior Supreme Court ruling established that such exemptions do not extend to cassation proceedings. The court rejected the argument that mentioning the exemption in the cassation filing constituted a new request for fee waiver, noting that the lawyer, as a professional, was obligated to correctly formulate the necessary requests.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Art. 1302 § 3 k.p.c.; Art. 40 ust. 1 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych; Art. 61 § 6 ustawy o Sądzie Najwyższym: A prior exemption from court costs granted in lower proceedings does not automatically apply to cassation proceedings, and a mere mention of such exemption in the cassation filing does not constitute a valid request for a new exemption.

Schlagwörter

KI-generiert
cassation appeal court costs exemption lawyer professional duty fee waiver scope Supreme Court ruling

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
Art. 1302 § 3 k.p.c.
Zgodnie z art. 1302 § 3 k.p.c., sąd odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty
Art. 40 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych
Art. 61 § 6 ustawy z dnia 23 listopada 2002 r. o Sądzie Najwyższym
art. 61 § 6 ustawy z dnia 23 listopada 2002 r. o Sądzie Najwyższym, Dz.U.
Art. 398 § 14 k.p.c.
Z przytoczonych wyżej powodów Sąd Najwyższy na podstawie art. 398 14
Art. 3941 § 3 k.p.c.
w związku z art. 3941 § 3 k.p.c. orzekł, jak w sentencji.
art. 39821 k.p.c
art. 1302 § 3 k.p.c
Zgodnie z art. 1302 § 3 k.p.c., sąd odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty
art. 3941 § 3 k.p.c
w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.

Zitierte Rechtsprechung

KI-generiert

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

Sygn. akt IV CZ 47/09

POSTANOWIENIE

Dnia 3 czerwca 2009 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Grzegorz Misiurek (przewodniczący)

SSN Marian Kocon

SSN Barbara Myszka (sprawozdawca)

w sprawie z wniosku P.P., M.P.

przy uczestnictwie M.P., S.P. i „E.” SA.

o stwierdzenie zasiedzenia,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 3 czerwca 2009 r.,

zażalenia wnioskodawcy P.P.

na postanowienie Sądu Okręgowego w S.

z dnia 17 lutego 2009 r., sygn. akt [...],

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 17 lutego 2009 r. Sąd Okręgowy w S. odrzucił skargę

kasacyjną wnioskodawcy P.P. od postanowienia tego Sądu z dnia 14 listopada

2008 r., stwierdzając, że skarga kasacyjna wniesiona w dniu 27 stycznia 2009 r.

przez pełnomocnika wnioskodawcy będącego adwokatem nie została opłacona.

Wnioskodawca został wprawdzie postanowieniem Sądu pierwszej instancji z dnia

29 lutego 2008 r. zwolniony od kosztów sądowych w całości, jednak – zgodnie z

uchwałą składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 5 czerwca 2008 r., III

CZP 142/07 (OSNC 2008, nr 11, poz. 122) – zwolnienie to nie obejmuje

postępowania kasacyjnego. W tej sytuacji, zgodnie z art. 130 2 § 3 w związku z art.

39821 k.p.c., skarga kasacyjna ulegała odrzuceniu.

W zażaleniu na powyższe postanowienie wnioskodawca P.P. zarzucił, że

postanowieniem

Sądu

Rejonowego

z

dnia

lutego

2008 r.

wszyscy

wnioskodawcy zostali zwolnieni od kosztów sądowych w całości oraz że powołana

przez Sąd Okręgowy uchwała Sądu Najwyższego nie została wpisana do księgi

zasad prawnych. Podniósł też, że w skardze kasacyjnej odwołał się do udzielonego

mu zwolnienia od kosztów sądowych, wobec czego Sąd Okręgowy powinien

potraktować to odwołanie jako wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych w

postępowaniu kasacyjnym. W konkluzji żalący wnosił o uchylenie zaskarżonego

postanowienia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1302 § 3 k.p.c., sąd odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty

pismo wniesione przez adwokata, radcę prawnego lub rzecznika patentowego

środki odwoławcze lub środki zaskarżenia (apelację, zażalenie, skargę kasacyjną,

skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, sprzeciw

od wyroku zaocznego, zarzuty od nakazu zapłaty, skargę na orzeczenie

referendarza sądowego) podlegające opłacie w wysokości stałej lub stosunkowej

obliczonej

od

wskazanej

przez

stronę

wartości

przedmiotu

zaskarżenia.

Wniesiona skarga kasacyjna podlegała opłacie w wysokości stałej określonej w art.

40 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych

(Dz.U. Nr 167, poz. 1398 ze zm.). Opłata ta – czego żalący nie kwestionuje –

nie została wniesiona mimo upływu z dniem 3 lutego 2009 r. terminu do wniesienia

skargi kasacyjnej.

W części wstępnej skargi kasacyjnej – obok wartości przedmiotu

zaskarżenia – została zamieszczona wzmianka: „wnioskodawca zwolniony

w całości od kosztów sądowych”. Istotnie, postanowieniem Sądu Rejonowego z

dnia 29 lutego 2008 r. wnioskodawcy zostali zwolnieni od kosztów sądowych w

całości. Trafnie jednak Sąd Okręgowy zauważył, że, zgodnie z uchwałą składu

siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 5 czerwca 2008 r., III CZP 142/07

(OSNC 2008, nr 11, poz. 122), zwolnienie od kosztów sądowych, przyznane przed

sądem powszechnym, nie obejmuje postępowania kasacyjnego. Uchwała ta –

wbrew odmiennym zapatrywaniom żalącego – jest zasadą prawną, skład siedmiu

sędziów Sądu Najwyższego bowiem postanowił o nadaniu jej mocy zasady prawnej

(zob. art. 61 § 6 ustawy z dnia 23 listopada 2002 r. o Sądzie Najwyższym, Dz.U. Nr

240, poz. 2052 ze zm.). Wykładnia dokonana w powołanej uchwale ma

zastosowanie na przyszłość od dnia jej podjęcia, zatem obowiązek jej

respektowania dotyczy skarg kasacyjnych wnoszonych po dniu 5 czerwca 2008 r.

(zob. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 6 listopada 2008 r., III CZ 36/08,

nie publ. i z dnia 8 kwietnia 2009 r., V CZ 11/09, nie publ.).

Nieuzasadnione jest przekonanie żalącego, że wzmianka o zwolnieniu go od

kosztów sądowych, poczyniona na wniesionej skardze kasacyjnej, powinna być

potraktowana jako wniosek o zwolnienie od kosztów w postępowaniu kasacyjnym.

Uszło bowiem uwagi żalącego, że skarga kasacyjna została sporządzona przez

pełnomocnika będącego adwokatem, który – jako profesjonalista – obowiązany jest

prawidłowo formułować wnioski wymagające rozpoznania.

Z przytoczonych wyżej powodów Sąd Najwyższy na podstawie art. 398 14

w związku z art. 3941 § 3 k.p.c. orzekł, jak w sentencji.