Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
IV CZ 35/08 KI-generiert

Supreme Court dismisses appeal in property return case due to value below 50,000 PLN threshold.

Geschäftsnummer IV CZ 35/08
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Polen (PL)
Ausgang Abgewiesen (Dismissed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Supreme Court dismissed the plaintiffs' appeal against the lower court's rejection of their claim for the return of property. The lower court ruled the appeal inadmissible because the disputed value of 1,000 PLN fell below the statutory 50,000 PLN threshold for cassation in property matters. The Supreme Court upheld this decision, confirming that the specific exception for boundary disputes under the Cadastral Law does not apply to this case involving ownership acquisition by prescription.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Art. 3982 § 1 k.p.c.; Art. 3986 § 2 k.p.c.: In property disputes, a cassation appeal is inadmissible if the value of the subject matter is lower than 50,000 PLN, unless the appeal concerns a specific boundary determination under the Cadastral Law.

Schlagwörter

KI-generiert
cassation appeal inadmissibility property value threshold return of property claim ownership by prescription cadastral law boundary dispute

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
Art. 3982 § 1 k.p.c.
Art. 3986 § 2 k.p.c.
powódek ze względu na wartość przedmiotu zaskarżenia (art. 3986 § 2 w związku z art.
Art. 36 of the Cadastral and Cartography Law
rozgraniczenie na podstawie art. 36 ustawy z dnia 17 maja 1989 r.
art. 3982 § 1 k.p.c
art. 3941 § 3 k.p.c
39814 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.).

Zitierte Rechtsprechung

KI-generiert
II CZ 147/01
postanowienia Sąd Najwyższego z dnia 5 lutego 2002 r., II CZ 147/01 (niepubl.),

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

Sygn. akt IV CZ 35/08

POSTANOWIENIE

Dnia 20 czerwca 2008 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Stanisław Dąbrowski (przewodniczący)

SSN Iwona Koper

SSN Hubert Wrzeszcz (sprawozdawca)

w sprawie z powództwa M. J. i M. J.

przeciwko J. S. i B. S.

o wydanie rzeczy,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 20 czerwca 2008 r.,

zażalenia powódek na postanowienie Sądu Okręgowego w S. z dnia 31 stycznia 2008

r., sygn. akt V Ca (…),

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy w S. odrzucił skargę kasacyjną

powódek ze względu na wartość przedmiotu zaskarżenia (art. 3986 § 2 w związku z art.

3982 § 1 k.p.c.).

Z uzasadnienia postanowienia wynika, że oznaczona w skardze kasacyjnej,

wniesionej w sprawie o wydanie rzeczy, wartość przedmiotu zaskarżenia wynosi 1000

zł. Nie osiągnęła ona zatem określonego w art. 398 2 § 1 k.p.c. progu wartości

przedmiotu zaskarżenia, decydującego o dopuszczalności skargi kasacyjnej w sprawach

majątkowych (jest niższa niż 50 000 zł). Jednocześnie Sąd Okręgowy nie podzielił

poglądu skarżących, że dopuszczalność wniesionej skargi kasacyjnej jest niezależna do

wartości przedmiotu zaskarżenia, ponieważ powództwo o wydanie rzeczy zostało

oddalone ze względu na stwierdzenie nabycia własności rzeczy przez pozwane w

drodze zasiedzenia.

W

zażaleniu

pełnomocnik

powódek

wniósł

o

uchylenie

zaskarżonego

postanowienia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna została wniesiona – co nie jest kwestionowane w zażaleniu – w

sprawie majątkowej podlegającej rozpoznaniu w trybie procesowym. Trafnie zatem Sąd

Okręgowy uznał, że jej dopuszczalność podlega ocenie według art. 398 2 § 1 k.p.c. To

oznacza, że wartość przedmiotu zaskarżenia nie może być niższa niż 50 000 zł.

Tymczasem oznaczona w skardze – co jest bezsporne – wartość przedmiotu

zaskarżenia wynosi 1000 zł. Sąd Okręgowy trafnie uznał więc, że skarga kasacyjna

powódek jest niedopuszczalna ze względu na wartość przedmiotu zaskarżenia.

Zaskarżonego postanowienia nie podważa odwołanie się skarżących do

postanowienia Sąd Najwyższego z dnia 5 lutego 2002 r., II CZ 147/01 (niepubl.),

w którym został wyrażony pogląd, że kasacja przysługuje od wyroku windykacyjnego,

niezależnie od wartości przedmiotu zaskarżenia, jeżeli w wyroku tym sąd przeprowadził

rozgraniczenie na podstawie art. 36 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. – Prawo geodezyjne i

kartograficzne (tekst jedn.: Dz. U. z 2005 r. Nr 240, poz. 2047). Uszło uwagi skarżących,

że

pogląd

wyrażony w przytoczonym

postanowieniu

jest ściśle

związany z

okolicznościami sprawy, z których wynika – co Sąd Najwyższy podkreślił w

uzasadnieniu – że orzeczenie w istocie oznaczało rozstrzygnięcie o rozgraniczeniu

nieruchomości zamieszczone w wyroku uwzględniającym powództwo windykacyjne na

podstawie art. 36 zdanie drugie ustawy z dnia 17 maja 1989 r. – Prawo geodezyjne i

kartograficzne. W niniejszej sprawie inny jest stan faktyczny i prawny (nie znajduje w

niej zastosowania art. 36 przytoczonej ustawy), nie ma zatem podstaw do

odpowiedniego stosowania poglądu wyrażonego w przytoczonym postanowieniu Sądu

Najwyższego.

Z

przedstawionych

powodów

Sąd

Najwyższy

postanowienia (art. 39814 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.).

orzekł,

jak

w

sentencji