Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
IV CZ 31/10 KI-generiert

Supreme Court dismisses appeal as inadmissible due to lack of proper power of attorney for co-plaintiff.

Geschäftsnummer IV CZ 31/10
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Polen (PL)
Ausgang Nichteintreten / Unzulässig (Inadmissible)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Supreme Court rejected the appeal filed by Z. W. and J. W. against a lower court's decision awarding legal fees. Although the lawyer L. S. represented Z. W., he failed to provide a power of attorney authorizing him to represent J. W., the co-plaintiff. Consequently, the court declared the appeal inadmissible under the Civil Procedure Code because it was not filed on behalf of all necessary parties.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Art. 3941 § 3 k.p.c.; Art. 373 k.p.c.; Art. 39821 k.p.c.: An appeal is inadmissible if filed without a power of attorney authorizing representation of all parties involved in the proceedings.

Schlagwörter

KI-generiert
power of attorney inadmissible appeal co-plaintiff representation Civil Procedure Code legal fees award

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
Art. 3941 § 3 k.p.c.
odrzucić jako niedopuszczalne (art. 3941 § 3 k.p.c. w zw.
Art. 373 k.p.c.
z art. 373 k.p.c. i w zw.
Art. 39821 k.p.c.
Art. 102 k.p.c.
uczestnika, należało - kierując się treścią art. 102 k.p.c. – oddalić wniosek Skarbu
art. 3941 § 3 k.p.c
odrzucić jako niedopuszczalne (art. 3941 § 3 k.p.c.
art. 373 k.p.c
odrzucić jako niedopuszczalne (art. 3941 § 3 k.p.c. w zw. z art. 373 k.p.c. i w zw. z art.
art. 102 k.p.c
uczestnika, należało - kierując się treścią art. 102 k.p.c.

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

Sygn. akt IV CZ 31/10

POSTANOWIENIE

Dnia 27 maja 2010 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Mirosław Bączyk

w sprawie z wniosku Skarbu Państwa - Naczelnika Urzędu Skarbowego w C.

przy uczestnictwie Z. W. i J. W.

o wpis hipoteki przymusowej zwykłej,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 27 maja 2010 r.,

zażalenia uczestnika postępowania Z. W.

na postanowienie Sądu Okręgowego w L.

z dnia 27 listopada 2009 r., sygn. akt II Ca (…),

odrzuca zażalenie;

oddala wniosek Skarbu Państwa - Prokuratorii Generalnej o zasądzenie kosztów

postępowania zażaleniowego.

Uzasadnienie

Uczestnik postępowania Z. W. wniósł zażalenie na rozstrzygnięcie w przedmiocie

kosztów postępowania zawarte w postanowieniu z dnia 27 listopada 2009 r. i domagał

się uchylenia tego postanowienia w zaskarżonej części. Wskazywał na naruszenie § 7

ust. 1 i § 1 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia MS z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za

czynności radców prawnych (...) (Dz. U. z 2002 r. Nr 168, poz. 1349 ze zm.). W

zaskarżonym postanowieniu w części objętej tym zaskarżeniem zasądzono na rzecz

uczestnika postępowania Z. W. od wnioskodawcy (Skarb Państwa – Naczelnika Urzędu

Skarbowego w C.) kwotę 307 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania odwoławczego.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie zostało złożone w imieniu uczestnika postępowania Z. W., a z treści

uzasadnienia tego środka odwoławczego nie wynika, że złożono je także w imieniu

uczestniczki postępowania J. W. Radca prawny L. S. został wezwany do usunięcia w

terminie 7 dni braków formalnych zażalenia poprzez przedłożenie stosownego

pełnomocnictwa procesowego obejmującego umocowanie do reprezentowania w

postępowaniu przed Sądem Najwyższym - pod rygorem odrzucenia zażalenia

(zarządzenie z dnia 19 lutego 2010). W wykonaniu tego zarządzenia radca prawny - L.

S. przedłożył pisemne pełnomocnictwo procesowe udzielone przez J. W. W piśmie

kierowanym do Sądu (z dnia 17 marca 2010 r.) wspomniany radca potwierdził fakt

udzielenia mu umocowania przez J. W.

W związku z tym, że w terminie zakreślonym w zarządzeniu z dnia 19 lutego

2010 r. radca prawny L. S. nie przedłożył stosownego umocowania uczestnika

postępowania Z. W. a zażalenie z dnia 2 stycznia 2010 r. nie zostało - jak stwierdzono

wcześniej - złożone także w imieniu uczestniczki postępowania J. W., należało je

odrzucić jako niedopuszczalne (art. 3941 § 3 k.p.c. w zw. z art. 373 k.p.c. i w zw. z art.

39821).

W związku z tym, że radca prawny L. S. nie dysponował pełnomocnictwem

procesowym Z. W. (uczestnika postępowania), a wniósł zażalenie w imieniu tego

uczestnika, należało - kierując się treścią art. 102 k.p.c. – oddalić wniosek Skarbu

Państwa o przyznanie kosztów postępowania zażaleniowego.