Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
IV CZ 27/11 KI-generiert

Supreme Court dismisses appeal on costs of first instance when second instance court leaves them unchanged.

Geschäftsnummer IV CZ 27/11
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Polen (PL)
Ausgang Abgewiesen (Dismissed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Supreme Court rejected the plaintiff's appeal regarding the allocation of first-instance litigation costs. Although the appellate court increased damages and expenses, it left the first-instance cost ruling intact. The court held that appealing such a specific cost determination is inadmissible under the Civil Procedure Code.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Art. 394 § 1 pkt 2 k.p.c.; Art. 394 § 3 k.p.c.; Art. 398 § 1 k.p.c.; Art. 373 k.p.c. - An appeal against a second-instance court's decision on first-instance litigation costs is inadmissible as it violates the principle of finality of the first-instance judgment.

Schlagwörter

KI-generiert
admissibility of appeal litigation costs allocation first instance judgment second instance court Civil Procedure Code

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
Art. 394 § 1 pkt 2 k.p.c.
w świetle przepisu art. 3941 § 1 pkt 2 k.p.c.
Art. 394 § 3 k.p.c.
w świetle przepisu art. 3941 § 1 pkt 2 k.p.c.
Art. 398 § 1 k.p.c.
k.p.c. w zw. z art. 39821 i art. 373 k.p.c.
Art. 373 k.p.c.
k.p.c. w zw. z art. 39821 i art. 373 k.p.c.
art. 3941 § 1 pkt 2 k.p.c
w świetle przepisu art. 3941 § 1 pkt 2 k.p.c.
art. 373 k.p.c
k.p.c. w zw. z art. 39821 i art. 373 k.p.c.

Zitierte Rechtsprechung

KI-generiert
postanowienie z dnia 23 czerwca 2010 r., II CZ 45/10, OSNC 2010, z. 12, poz. 171

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

Sygn. akt IV CZ 27/11

POSTANOWIENIE

Dnia 8 lipca 2011 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Irena Gromska-Szuster (przewodniczący)

SSN Mirosław Bączyk (sprawozdawca)

SSN Dariusz Zawistowski

w sprawie z powództwa Ż. Ś.

przeciwko Towarzystwu Ubezpieczeń i Reasekuracji W. SA w W.

o zapłatę,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 8 lipca 2011 r.,

zażalenia powódki

na postanowienie o kosztach procesu zawarte w wyroku

Sądu Apelacyjnego

z dnia 11 stycznia 2011 r.,

odrzuca zażalenie.

Uzasadnienie

Sąd Apelacyjny wyrokiem z dnia 11 stycznia 2011 r. zmienił wyrok Sądu

Okręgowego

w

ten

sposób,

że

podwyższył

zasądzoną

od

pozwanego

ubezpieczyciela kwotę dochodzonego zadośćuczynienia, uchylił pkt II tego

wyroku(w którym oddalono powództwo w pozostałym zakresie), podwyższył

zasądzoną od pozwanego kwotę tytułem nieopłaconych wydatków i rozstrzygnął o

kosztach postępowania za instancję odwoławczą.

W zażaleniu strony powodowej na zawarte w wyroku Sądu Apelacyjnego

z dnia 11 styczna 2011 r. rozstrzygnięcie w części, w której Sąd ten nie orzekł

o zmianie należnych stronie powodowej kosztów

za pierwszą instancję (pkt III

wyroku Sądu Okręgowego) skarżący - powołując się na art. 98 § 1 i § 3 k.p.c. wnosił o zmianę zaskarżonego rozstrzygnięcia w postaci modyfikacji pkt III wyroku

Sądu pierwszej instancji i zasądzenie na rzecz powódki od pozwanego ogółem

10.600 zł tytułem zwrotu kosztów procesu wraz z kosztami zastępstwa

procesowego w postępowaniu pierwszoinstancyjnym.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

W uzasadnieniu zażalenia wyjaśniono, że skoro powódka uzyskała

w postępowaniu odwoławczym wyrok uwzględniający w pełni jej roszczenie

o zapłatę zadośćuczynienia, uzasadnione było odejście od zasady stosunkowego

rozdzielania kosztów procesu i zasądzenie na rzecz powódki w całości należnych

jej kosztów procesu wg norm przepisanych. Jednocześnie dokonano obliczenia

wysokości kosztów procesu za postępowania przed Sądem pierwszej instancji.

Powstaje przede wszystkim zagadnienie dopuszczalności zażalenia powódki

w świetle przepisu art. 3941 § 1 pkt 2 k.p.c. Przepis ten jako przepis szczególny

powinien być wykładany w sposób restryktywny. W

orzecznictwie Sądu

Najwyższego przyjmuje się, że nie jest dopuszczalne zażalenie do tego Sądu

na zawarte w wyroku sądu drugiej instancji postanowienie dotyczące kosztów

procesu poniesionych przed sądem pierwszej instancji (por. np. postanowienie

z dnia 23 czerwca 2010 r., II CZ 45/10, OSNC 2010, z. 12, poz. 171).

Niedopuszczalność zażalenia odnosi się także do takiej sytuacji, w której sąd

odwoławczy, zmieniając wyrok sądu pierwszej instancji, pozostawił niezmienione

rozstrzygnięcie o kosztach postępowania pierwszoinstancyjnego, zawarte w wyroku

sądu pierwszej instancji.

Wniesione zażalenie podlegało zatem odrzuceniu stosownie do art. 394 1 § 3

k.p.c. w zw. z art. 39821 i art. 373 k.p.c.