Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
IV CZ 23/15 KI-generiert

Supreme Court dismisses appeal for renewal of proceedings due to expired five-year limitation period.

Geschäftsnummer IV CZ 23/15
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Polen (PL)
Ausgang Abgewiesen (Dismissed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Supreme Court dismissed the appellant's appeal against a lower court's decision to reject a request for renewal of proceedings. The appellant argued that a diagnosis of schizophrenia prevented them from acting within the five-year statutory limit, but the court found this insufficient without proof of actual incapacity. Consequently, the appeal was rejected as inadmissible because the five-year period had expired without the appellant invoking the specific exceptions to the limitation rule.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Art. 408 k.p.c.; Art. 403 § 2 k.p.c.; The five-year limitation period for requesting renewal of proceedings is preclusive and cannot be extended merely by citing a mental illness diagnosis without proof of actual inability to act.

Schlagwörter

KI-generiert
renewal of proceedings five-year limitation preclusive period mental illness defense inadmissible appeal capacity to act statutory exceptions

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
Art. 408 k.p.c.
Wyrok, którego dotyczy złożona skarga, uprawomocnił się w dniu 8 kwietnia 2008 r., wobec czego skarga została wniesiona po upływie terminu przewidzianego w art. 408 k.p.c. W tej sytuacji skarga powoda, oparta na podstawie określonej w art.
Art. 403 § 2 k.p.c.
W tej sytuacji skarga powoda, oparta na podstawie określonej w art. 403 § 2 k.p.c. - ulegała odrzuceniu (art.
Art. 410 § 1 k.p.c.
- ulegała odrzuceniu (art. 410 § 1 k.p.c.).W zażaleniu na to postanowienie skarżący zarzucił naruszenie art.
Art. 398 § 14 k.p.c.
skarżący był pozbawiony możności działania lub nie był należycie reprezentowany, tym bardziej że w sprawie tej był on reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika procesowego.Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 39814 w związku z art.
Art. 394 § 3 k.p.c.
39814 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.
§ 15 in conjunction with § 6 pkt 7 of the Regulation of the Minister of Justice of 28 September 2002 on fees for legal counsel
art. 408 k.p.c
Wyrok, którego dotyczy złożona skarga, uprawomocnił się w dniu 8 kwietnia 2008 r., wobec czego skarga została wniesiona po upływie terminu przewidzianego w art. 408 k.p.c.
art. 403 § 2 k.p.c
W tej sytuacji skarga powoda, oparta na podstawie określonej w art. 403 § 2 k.p.c.
art. 410 § 1 k.p.c
- ulegała odrzuceniu (art. 410 § 1 k.p.c.).W zażaleniu na to postanowienie skarżący zarzucił naruszenie art.
art. 3941 § 3 k.p.c
39814 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.

Zitierte Rechtsprechung

KI-generiert

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

Sygn. akt IV CZ 23/15 POSTANOWIENIE Dnia 3 lipca 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Grzegorz Misiurek (przewodniczący)‎SSN Barbara Myszka (sprawozdawca)‎SSN Krzysztof Strzelczyk w sprawie ze skargi S. K. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego z dnia 8 kwietnia 2008 r. w sprawie z powództwa S. K.‎przeciwko Wójtowi Gminy C. i Gminie C.‎o zapłatę, rentę i ustalenie,‎po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 3 lipca 2015 r.,‎zażalenia skarżącego S. K. na postanowienie Sądu Apelacyjnego ‎z dnia 17 listopada 2014 r., 1. oddala zażalenie, 2. przyznaje radcy prawnemu K. L. od Skarbu Państwa (Sąd Apelacyjny) kwotę 5400 zł (pięć tysięcy czterysta złotych), zwiększoną o należny podatek od towarów i usług, tytułem nieuiszczonych kosztów pomocy prawnej udzielonej skarżącemu w postępowaniu zażaleniowym.

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 17 listopada 2014 r. Sąd Apelacyjny odrzucił skargę powoda S. K. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem tego Sądu z dnia 8 kwietnia 2008 r. wydanym w sprawie z powództwa S. K. przeciwko Gminie C. i Wójtowi Gminy C. o odszkodowanie, rentę i ustalenie.W uzasadnieniu Sąd Apelacyjny stwierdził, że w skardze o wznowienie, wniesionej w dniu 15 września 2014 r., skarżący powołał się na naruszenie przez stronę pozwaną zasad współżycia społecznego, spowodowane zaniechaniem skierowania go na leczenie odwykowe od alkoholu i narażeniem na dolegliwości finansowe.

Wyrok, którego dotyczy złożona skarga, uprawomocnił się w dniu 8 kwietnia 2008 r., wobec czego skarga została wniesiona po upływie terminu przewidzianego w art. 408 k.p.c. W tej sytuacji skarga powoda, oparta na podstawie określonej w art. 403 § 2 k.p.c. - ulegała odrzuceniu (art. 410 § 1 k.p.c.).W zażaleniu na to postanowienie skarżący zarzucił naruszenie art. 408 k.p.c. przez nieuwzględnienie znajdującego się w aktach sprawy zaświadczenia, z którego wynika, że choruje na schizofrenię, której objawem jest rozszczepienie między myśleniem, zachowaniem, emocjami, sferą motywacyjną i ekspresją emocji, przejawiające się m.in. w niedostosowaniu zachowania pacjenta do sytuacji oraz w treści jego wypowiedzi.

Osoby dotknięte tą chorobą „...częstokroć cechuje niemożność świadomego pokierowania swoim postępowaniem, co spełniać może przesłankę pozbawienia możności działania określoną w art. 408 k.p.c...." W konkluzji skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zgodnie z art. 408 k.p.c., po upływie lat pięciu od uprawomocnienia się wyroku nie można żądać wznowienia, z wyjątkiem wypadku, gdy strona była pozbawiona możności działania lub nie była należycie reprezentowana.

Zasadniczą funkcją pięcioletniego terminu jest ustanowienie bezwzględnej granicy czasowej, po której przekroczeniu skarga o wznowienie - poza wskazanymi w powołanym przepisie wyjątkami - nie może być skutecznie wniesiona. Jest to termin prekluzyjny prawa procesowego, w związku z czym nie podlega przywróceniu, a w razie jego upływu skarga o wznowienie jest niedopuszczalna (zob. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 11 maja 2012 r., II CZ 2/12, nie publ., z dnia 7 marca 2013 r., IV CZ 177/12, nie publ., z dnia 28 lutego 2014 r., IV CZ 124/13, nie publ., z dnia 3 kwietnia 2014 r., II UZ 19/14, nie publ., z dnia 11 września 2014 r., III CZ 34/14, nie publ., z dnia 9 października 2014 r., IV CZ 59/14, nie publ., z dnia 13 lutego 2015 r., II CZ 98/14, nie publ. i z dnia 7 maja 2015 r., II CZ 26/15, nie publ.).W skardze o wznowienie powód nie powoływał się na pozbawienie go możności działania ani na brak należytej reprezentacji, co - w świetle art. 408 in fine k.p.c. - pozwalałoby na skuteczne złożenie skargi także po upływie wspomnianego pięcioletniego terminu.

Dopiero w zażaleniu zmierza do wykazania, że w istocie zachodziły podstawy wyłączające działanie pięcioletniego terminu, ponieważ w aktach sprawy znajduje się zaświadczenie, potwierdzające rozpoznanie u niego schizofrenii. Samo powołanie się na rozpoznanie choroby pod postacią schizofrenii, nie jest jednak wystarczające do przyjęcia, że w sprawie zakończonej prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego z dnia 8 kwietnia 2008 r. skarżący był pozbawiony możności działania lub nie był należycie reprezentowany, tym bardziej że w sprawie tej był on reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika procesowego.Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 39814 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c. oddalił zażalenie jako pozbawione uzasadnionych podstaw.

Zgodnie z § 15 w związku z § 6 pkt 7, § 12 ust. 2 pkt 2 i § 2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocny prawnej udzielonej przez Radcę prawnego ustanowionego z urzędu (jedn. tekst: Dz. U. z 2013 r., poz. 490 ze zm.) Sąd Najwyższy przyznał radcy pr. K. L. od Skarbu Państwa nieopłacone koszty pomocy prawnej udzielonej skarżącemu w postępowaniu zażaleniowym.