Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
IV CZ 139/11 KI-generiert

Supreme Court dismisses appeal on litigation costs, upholding lower court's award against joint owners.

Geschäftsnummer IV CZ 139/11
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Polen (PL)
Ausgang Abgewiesen (Dismissed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Supreme Court dismissed the appellant's appeal regarding the allocation of litigation costs in a dispute over the correction of a land registry entry. The appellant argued that the lower court erred in assigning costs to him as a sole defendant against joint owners, citing specific procedural articles. The court rejected this, ruling that the lower court's assessment of costs was within its sovereign discretion and that joint liability for costs was legally justified given the nature of the parties' relationship.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Art. 102 k.p.c.; Art. 98 k.p.c.; The court's assessment of whether a case warrants a deviation from the loser-pays principle is a sovereign judicial power, and an appeal on costs is inadmissible unless the lower court's evaluation is arbitrary or devoid of reasonable grounds.

Schlagwörter

KI-generiert
litigation costs loser pays principle joint liability sovereign judicial power appeal on costs land registry dispute procedural law

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
Art. 102 k.p.c.
1 zdanie pierwsze k.p.c. oraz art. 102 k.p.c.
Art. 98 k.p.c.
od zasady odpowiedzialności za wynik procesu, wyrażonej w art. 98 k.p.c. Wedle
Art. 328 § 2 k.p.c.
zarzucił naruszenie art. 328 § 2 w związku z art.
Art. 361 k.p.c.
328 § 2 w związku z art. 361 i art.
Art. 391 § 1 k.p.c.
328 § 2 w związku z art. 391 § 1 k.p.c.
Art. 105 § 1 k.p.c.
zwrotu kosztów procesu przeciwnikowi (art. 105 § 1 zdanie pierwsze k.p.c.).
Art. 864 k.p.c.
Art. 394 § 1 k.p.c.
Mając powyższe na względzie, Sąd Najwyższy, na podstawie art. 394 1 § 3
Art. 398 § 14 k.p.c.
w związku z art. 39814 k.p.c.
art. 102 k.p.c
1 zdanie pierwsze k.p.c. oraz art. 102 k.p.c.

Zitierte Rechtsprechung

KI-generiert
postanowienie z dnia 15 czerwca 2011 r., V CZ 23/11, niepubl.

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

Sygn. akt IV CZ 139/11

POSTANOWIENIE

Dnia 19 kwietnia 2012 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Grzegorz Misiurek (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Anna Kozłowska

SSN Zbigniew Kwaśniewski

w sprawie z powództwa Przedsiębiorstwa Hotelarsko - Turystycznego "B." Spółki

z o.o.

przeciwko S. G. i W. W.

o uzgodnienie treści księgi wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 19 kwietnia 2012 r.,

zażalenia pozwanego S. G.

na postanowienie o kosztach procesu zawarte w punkcie drugim

wyroku Sądu Okręgowego w B.

z dnia 16 czerwca 2011 r.,

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Sąd Rejonowy wyrokiem z dnia 4 września 2009 r. oddalił powództwo

Przedsiębiorstwa

Hotelarsko-Turystycznego

„B.”

spółki

z ograniczoną

odpowiedzialnością przeciwko S. G. i W. W. o usunięcie niezgodności między

stanem prawnym nieruchomości ujawnionym w księdze wieczystej a rzeczywistym

stanem prawnym.

Sąd Okręgowy wyrokiem z dnia 16 czerwca 2011 r., na skutek apelacji

powódki, zmienił wyrok Sądu Rejonowego w ten sposób, że uwzględnił powództwo

i zasądził od pozwanych solidarnie na rzecz powódki koszty procesu za obie

instancje i postępowanie kasacyjne.

W zażaleniu na zawarte w powyższym wyroku rozstrzygnięcie o kosztach

procesu za instancję odwoławczą oraz postępowanie kasacyjne (pkt II),

zasądzające od pozwanych na rzecz powódki z tego tytułu solidarnie kwotę 4.500

zł, pozwany S. G. zarzucił naruszenie art. 328 § 2 w związku z art. 361 i art. 391 §

1 zdanie pierwsze k.p.c. oraz art. 102 k.p.c.

Powołując się na te zarzuty, wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia

i nieobciążanie go kosztami postępowania apelacyjnego i kasacyjnego, bądź też

o uchylenie tego orzeczenia i przekazania sprawy w tym zakresie Sądowi

Okręgowemu do ponownego rozpoznania.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 102 k.p.c., w wypadkach szczególnie uzasadnionych sąd

może zasądzić od strony przegrywającej tylko część kosztów albo nie obciążać jej

w ogóle kosztami. Przepis ten ustanawia zasadę słuszności, będącej odstępstwem

od zasady odpowiedzialności za wynik procesu, wyrażonej w art. 98 k.p.c. Wedle

tej ostatniej reguły, strona przegrywająca zobowiązana jest zwrócić swojemu

przeciwnikowi poniesione przez niego koszty procesu.

W orzecznictwie Sądu Najwyższego ugruntował się pogląd, zgodnie

z którym sposób skorzystania z art. 102 k.p.c. jest suwerennym uprawnieniem

jurysdykcyjnym sądu orzekającego i od oceny tego sądu zależy uznanie, że taki

szczególnie uzasadniony wypadek nastąpił w rozpoznawanej sprawie oraz

usprawiedliwia

odstąpienie

od

obowiązku

ponoszenia

kosztów

Zakwalifikowanie określonego przypadku jako „szczególnie

procesu.

uzasadnionego"

wymaga rozważenia całokształtu okoliczności faktycznych sprawy. Ingerencja w to

uprawnienie sadu orzekającego, w ramach rozpoznawania środka zaskarżenia od

rozstrzygnięcia o kosztach procesu, może być uzasadniona jedynie w razie

stwierdzenia,

że

dokonana

ocena

jest

dowolna,

oczywiście

pozbawiona

uzasadnionych podstaw (por. postanowienie z dnia 15 czerwca 2011 r.,

V CZ 23/11, niepubl.).

Sąd Okręgowy dostrzegł, że konieczność wytoczenia powództwa w sprawie

niniejszej była następstwem błędu orzeczniczego sądu wieczystoksięgowego.

Uznał jednak, że okoliczność ta - w świetle stanowiska pozwanego S. G.,

konsekwentnie wnoszącego o oddalenie powództwa, nawet po dokonaniu przez

Sąd

Najwyższy

rozstrzygnięcia

wiążącej

–

nie

wykładni

stanowi

przepisów

dostatecznej

stanowiących

podstawy

do

podstawę

odstąpienia,

przy orzekaniu o kosztach procesu, od zasady odpowiedzialności za wynik

procesu.

W ocenie Sądu Najwyższego, argumentacja powyższa nie pozwala uznać,

że zaskarżone rozstrzygnięcie zostało wydane z oczywistym naruszeniem reguł

orzekania o kosztach procesu. Wniosku przeciwnego nie usprawiedliwiają

argumenty przytoczone w zażaleniu, odzwierciedlające odmienne, subiektywne,

przekonanie skarżącego.

Sąd

Okręgowy

orzekając

o

kosztach

postępowania

apelacyjnego

i kasacyjnego istotnie – z naruszeniem art. 328 § 2 w związku z art. 391 § 1 k.p.c.

- nie wskazał podstawy prawnej obciążenia pozwanych solidarnie tymi kosztami.

Nie ulega wątpliwości, że w sprawie o uzgodnienie stanu prawnego ujawnionego

w księdze wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym przeciwko wspólnikom

spółki cywilnej, wpisanym jako współwłaściciele na zasadzie współwłasności

łącznej, pozwanym przysługuje łączna legitymacja procesowa. Charakter więzi

prawnej

łączącej

pozwanych

w

tym

procesie

oraz

ukształtowanie

ich

odpowiedzialności za zobowiązania spółki na zasadzie solidarności (ar. 864 k.p.c.)

usprawiedliwiały zastosowanie tej zasady również przy orzekaniu

o obowiązku

zwrotu kosztów procesu przeciwnikowi (art. 105 § 1 zdanie pierwsze k.p.c.).

Należy więc uznać, że w ostatecznym rozrachunku zaskarżone postanowienie mimo wadliwości wytkniętej przez skarżącego – odpowiada prawu.

Mając powyższe na względzie, Sąd Najwyższy, na podstawie art. 394 1 § 3

w związku z art. 39814 k.p.c. orzekł, jak w sentencji.

jw