Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
IV CZ 133/11 KI-generiert

Supreme Court quashes appeal decision on costs due to inability to separate first-instance from appeal costs.

Geschäftsnummer IV CZ 133/11
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Polen (PL)
Ausgang Abgewiesen (Dismissed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Supreme Court quashed the District Court's order regarding litigation costs, remanding the case for a new decision. The District Court awarded a lump sum covering both first-instance and appeal costs without itemizing the specific amounts for each stage. Because the appellant challenged the first-instance cost allocation, the court could not determine which portion of the total sum was legally contestable under the Civil Procedure Code.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Art. 3941 § 1 pkt 2 k.p.c.; Art. 373 w zw. z art. 370, 397 § 2 i 3941 § 3 k.p.c.: An appeal against a second-instance court's decision on costs is admissible only regarding costs adjudicated for the first time; if the second-instance judgment combines first-instance and appeal costs without distinction, the appeal is inadmissible in part and the decision must be quashed.

Schlagwörter

KI-generiert
litigation costs allocation first instance costs appeal costs separation inadmissible appeal Civil Procedure Code costs remand itemized costs

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
Art. 3941 § 1 pkt 2 k.p.c.
Zgodnie z art. 3941 § 1 pkt 2 k.p.c., zażalenie do Sądu Najwyższego
Art. 373 w zw. z art. 370, 397 § 2 i 3941 § 3 k.p.c.
(art. 373 w związku z art.
Art. 398 § 15 zd. 1 k.p.c.
Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 39815 § 1 zdanie pierwsze
Art. 108 § 2 w zw. z art. 398 § 21 i 3941 § 3 k.p.c.
– art. 108 § 2 w związku z art.
art. 99 k.p.c
związku z art. 99 k.p.c.
art. 391 § 1 k.p.c
w związku z art. 391 § 1 k.p.c.
art. 3941 § 1 pkt 2 k.p.c
Zgodnie z art. 3941 § 1 pkt 2 k.p.c., zażalenie do Sądu Najwyższego
art. 3941 § 3 k.p.c
w związku z art. 3941 § 3 k.p.c., a w zakresie kosztów postępowania zażaleniowego

Zitierte Rechtsprechung

KI-generiert
postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 16 czerwca 2010 r., I CZ 30/10
postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 23 czerwca 2010 r., II CZ 7/10
postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 23 czerwca 2010 r., II CZ 45/10
postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 24 września 2010 r., IV CZ 60/10
postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 15 grudnia 2010 r., II CZ 140/10
postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 26 stycznia 2011 r., II CZ 192/10

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

Sygn. akt IV CZ 133/11

POSTANOWIENIE

Dnia 22 lutego 2012 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Krzysztof Strzelczyk (przewodniczący)

SSN Irena Gromska-Szuster

SSN Barbara Myszka (sprawozdawca)

w sprawie z powództwa P. K.

przeciwko Ubezpieczeniowemu Funduszowi Gwarancyjnemu w W.

o zapłatę,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 22 lutego 2012 r.,

zażalenia strony pozwanej

na postanowienie o kosztach procesu zawarte w punkcie trzecim wyroku

Sądu Okręgowego

z dnia 30 czerwca 2011 r.,

uchyla zaskarżone postanowienie i w tym zakresie przekazuje

sprawę Sądowi Okręgowemu do ponownego rozpoznania,

pozostawiając temu Sądowi rozstrzygnięcie o kosztach

postępowania zażaleniowego.

Uzasadnienie

Sąd Rejonowy, po rozpoznaniu sprawy z powództwa P. K. przeciwko

Ubezpieczeniowemu Funduszowi Gwarancyjnemu o zapłatę kwoty 45 000 zł z

odsetkami, wyrokiem z dnia 30 marca 2011 r. oddalił powództwo i zasądził od

powoda na rzecz pozwanego kwotę 3 517 zł tytułem zwrotu kosztów procesu. W

uzasadnieniu rozstrzygnięcia o kosztach procesu powołał się na art. 98 § 1 w

związku z art. 99 k.p.c. i § 6 pkt 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia

28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia

przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu

(Dz.U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.).

Na skutek apelacji powoda, Sąd Okręgowy wyrokiem z dnia 30 czerwca

2011 r. zmienił wyrok Sądu Rejonowego w ten sposób, że zasądził od pozwanego

na rzecz powoda kwotę 45 000 zł z ustawowymi odsetkami: od kwoty 3 000 zł od

dnia 13 czerwca 2009 r., a od kwoty 42 000 zł od dnia 8 kwietnia 2010 r. - do dnia

zapłaty, oddalił powództwo w pozostałej części, zasądził od pozwanego na rzecz

powoda kwotę 8 872,62 zł tytułem zwrotu kosztów procesu za obie instancje i

nakazał pobrać od pozwanego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 2 100 zł tytułem

brakującej części opłaty od pozwu.

Sąd Okręgowy stwierdził, że o kosztach procesu za obie instancje orzekł

w oparciu o zasadę odpowiedzialności za wynik postępowania określoną w art. 98

w związku z art. 391 § 1 k.p.c. oraz że nakazał pobrać od pozwanego na rzecz

Skarbu Państwa brakującą część opłaty od pozwu.

W zażaleniu na zawarte w tym wyroku postanowienie o kosztach procesu

pozwany zarzucił Sądowi Okręgowemu naruszenie art. 98 w związku z art. 391 § 1

k.p.c. przez błędne obliczenie kwoty należnych powodowi kosztów. Podniósł,

że koszty procesu za obie instancje nie powinny przekraczać kwoty 8 167 zł,

obejmującej koszty w postępowaniu w pierwszej instancji (3 517 zł), koszty

zastępstwa w postępowaniu apelacyjnym (2 400 zł) oraz opłatę od apelacji (2 250

zł). W konkluzji żalący wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia przez

zasądzenie od pozwanego na rzecz powoda z tytułu kosztów procesu – zamiast

kwoty 8 872,62 zł – kwoty 8 167 zł oraz kosztów postępowania zażaleniowego.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 3941 § 1 pkt 2 k.p.c., zażalenie do Sądu Najwyższego

przysługuje na postanowienie sądu drugiej instancji co do kosztów procesu, które

nie były przedmiotem rozstrzygnięcia sądu pierwszej instancji. W przepisie tym

chodzi o postanowienie co do kosztów procesu, o których sąd drugiej instancji

rozstrzygał po raz pierwszy. Zmieniając wyrok sądu pierwszej instancji sąd drugiej

instancji orzeka także o kosztach postępowania pierwszoinstancyjnego, lecz nie

orzeka o nich po raz pierwszy. Z tej przyczyny na zawarte w wyroku sądu drugiej

instancji postanowienie co do kosztów postępowania przed sądem pierwszej

instancji zażalenie nie przysługuje (zob. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia

16 czerwca 2010 r., I CZ 30/10, nie publ., z dnia 23 czerwca 2010 r., II CZ 7/10,

nie publ., z dnia 23 czerwca 2010 r., II CZ 45/10, nie publ., z dnia 24 września

2010 r., IV CZ 60/10, nie publ., z dnia 15 grudnia 2010 r., II CZ 140/10, nie publ.

i z dnia 26 stycznia 2011 r., II CZ 192/10, nie publ.).

W niniejszej sprawie Sąd Okręgowy zasądził od pozwanego na rzecz

powoda kwotę 8 872,62 zł „tytułem zwrotu kosztów procesu za obie instancje”.

W uzasadnieniu nie sporządził zestawienia kosztów obejmującego poszczególne

pozycje składające się na zasądzoną kwotę 8 872,62 zł. W konsekwencji

nie wiadomo,

jaką

część

tej

kwoty

stanowiły

koszty

postępowania

pierwszoinstancyjnego. Ustalenie to jest istotne, ponieważ wniesione zażalenie

w części dotyczącej rozstrzygnięcia o

kosztach procesu w postępowaniu

pierwszoinstancyjnym – jako niedopuszczalne – powinno podlegać odrzuceniu

(art. 373 w związku z art. 370, 397 § 2 i 3941 § 3 k.p.c.). Przedmiotem rozpoznania

mogło być jedynie zażalenie w części dotyczącej kosztów postępowania

apelacyjnego.

Wobec

niemożności

rozróżnienia

kosztów

postępowania

pierwszoinstancyjnego i apelacyjnego objętych łączną kwotą 8 872,63 zł, konieczne

stało się uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy w odnośnym

zakresie do ponownego rozpoznania.

Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 39815 § 1 zdanie pierwsze

w związku z art. 3941 § 3 k.p.c., a w zakresie kosztów postępowania zażaleniowego

– art. 108 § 2 w związku z art. 39821 i 3941 § 3 k.p.c. orzekł, jak w sentencji.