Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
IV CZ 109/13 KI-generiert

Supreme Court dismisses cassation appeal in alimentary support cases as inadmissible regardless of substantive dispute type.

Geschäftsnummer IV CZ 109/13
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Polen (PL)
Ausgang Abgewiesen (Dismissed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Supreme Court dismissed the appellant's cassation appeal, ruling it inadmissible under Article 3982 § 2 point 1 of the Civil Procedure Code. The appellant argued that the appeal should be allowed because the case concerned the existence of an obligation rather than the payment of support. The court held that the statutory exclusion applies to all alimentary proceedings, including those determining the obligation's existence, thereby rejecting the distinction raised by the parties.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Art. 3981 § 2 pkt 1 k.p.c.; Art. 3982 § 2 pkt 1 k.p.c.: A cassation appeal is inadmissible in all cases concerning alimentary support, including those determining the existence of the obligation, regardless of the specific legal issue raised.

Schlagwörter

KI-generiert
alimentary support proceedings cassation appeal inadmissibility existence of obligation Civil Procedure Code supreme court precedent

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
Art. 3981 § 2 pkt 1 k.p.c.
postanowienia SN: z dnia 19 października 2006 r., V CZ 72/06, niepubl.; z dnia 30 stycznia 2009 r., II CZ 92/08, niepubl.).Z przedstawionych powodów Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji na podstawie art. 39814 k.p.c.
Art. 3982 § 2 pkt 1 k.p.c.
3986 § 2 k.p.c., uznając ją za niedopuszczalną z mocy art. 3982 § 2 pkt 1 k.p.c., ponieważ została wniesiona w sprawie o alimenty.Pozwana w zażaleniu kwestionuje to orzeczenie twierdząc, że przepis art.
Art. 39814 k.p.c.
postanowienia SN: z dnia 19 października 2006 r., V CZ 72/06, niepubl.; z dnia 30 stycznia 2009 r., II CZ 92/08, niepubl.).Z przedstawionych powodów Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji na podstawie art. 39814 k.p.c. w zw.
Art. 3941 § 3 k.p.c.
art. 3986 § 2 k.p.c
Sąd drugiej instancji odrzucił skargę kasacyjną pozwanej na podstawie art. 3986 § 2 k.p.c., uznając ją za niedopuszczalną z mocy art.
art. 3982 § 2 pkt 1 k.p.c
3986 § 2 k.p.c., uznając ją za niedopuszczalną z mocy art. 3982 § 2 pkt 1 k.p.c., ponieważ została wniesiona w sprawie o alimenty.Pozwana w zażaleniu kwestionuje to orzeczenie twierdząc, że przepis art.
art. 3981 § 2 pkt 1 k.p.c
postanowienia SN: z dnia 19 października 2006 r., V CZ 72/06, niepubl.; z dnia 30 stycznia 2009 r., II CZ 92/08, niepubl.).Z przedstawionych powodów Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji na podstawie art. 39814 k.p.c.
art. 3982 § 1 pkt 1 k.p.c
3986 § 2 k.p.c., uznając ją za niedopuszczalną z mocy art. 3982 § 2 pkt 1 k.p.c., ponieważ została wniesiona w sprawie o alimenty.Pozwana w zażaleniu kwestionuje to orzeczenie twierdząc, że przepis art.
art. 39814 k.p.c
postanowienia SN: z dnia 19 października 2006 r., V CZ 72/06, niepubl.; z dnia 30 stycznia 2009 r., II CZ 92/08, niepubl.).Z przedstawionych powodów Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji na podstawie art. 39814 k.p.c.
art. 3941 § 3 k.p.c

Zitierte Rechtsprechung

KI-generiert
V CZ 72/06
postanowienia SN: z dnia 19 października 2006 r., V CZ 72/06, niepubl.; z dnia 30 stycznia 2009 r., II CZ 92/08, niepubl.).Z przedstawionych powodów Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji na podstawie art.
II CZ 92/08
Supreme Court dismisses appeal on appealable alimentary matters, ruling cassation inadmissible per statute.

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

Sygn. akt IV CZ 109/13 POSTANOWIENIE Dnia 30 stycznia 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Zbigniew Kwaśniewski (przewodniczący, sprawozdawca)‎SSN Jan Górowski‎SSN Anna Owczarek w sprawie z powództwa M. D. i M. D.‎przeciwko K. K.‎o alimenty,‎po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 30 stycznia 2014 r.,‎zażalenia pozwanej na postanowienie Sądu Okręgowego w S.‎z dnia 8 sierpnia 2013 r. oddala zażalenie.

UZASADNIENIE

Sąd drugiej instancji odrzucił skargę kasacyjną pozwanej na podstawie art. 3986 § 2 k.p.c., uznając ją za niedopuszczalną z mocy art. 3982 § 2 pkt 1 k.p.c., ponieważ została wniesiona w sprawie o alimenty.Pozwana w zażaleniu kwestionuje to orzeczenie twierdząc, że przepis art. 3982 § 2 pkt 1 k.p.c. nie wyłącza dopuszczalności skargi kasacyjnej, gdy sprawa dotyczy zasady, którą pozwana kwestionuje, a sprawa obejmuje spór o prawo do alimentów, a nie wyłącznie świadczenia alimentów.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zasadnicze znaczenie dla oceny zasadności zażalenia ma kwestia odrzucenia skargi kasacyjnej ze względu na wniesienie jej w sprawie niekasacyjnej w rozumieniu art. 3981 § 2 pkt 1 k.p.c. Sąd Okręgowy trafnie uznał – wbrew zarzutowi skarżącej – że także sprawa o ustalenie istnienia obowiązku alimentacyjnego należy do kategorii wymienionych w przytoczonym przepisie spraw o alimenty, w których skarga kasacyjna jest niedopuszczalna.

Powszechnie przyjmuje się, że przewidziane w art. 3982 § 2 pkt 1 k.p.c. wyłączenie dopuszczalności skargi kasacyjnej odnosi się – niezależnie od rodzaju powództwa – do wszystkich spraw dotyczących alimentów. Dlatego rodzaj powództwa i sporna okoliczność nie ma znaczenia dla oceny dopuszczalności skargi kasacyjnej, jest ona niedopuszczalna w każdej sprawie dotyczącej alimentów. To oznacza, że zarzut skarżącej, iż Sąd Okręgowy odrzucił skargę kasacyjną z naruszeniem art. 3982 § 1 pkt 1 k.p.c., ponieważ przytoczony przepis nie obejmuje sprawy dotyczącej samej zasady istnienia obowiązku alimentacyjnego, jest nieuzasadniony.W judykaturze niekwestionowanym jest stanowisko, że w sprawach o alimenty skarga kasacyjna jest niedopuszczalna, co obejmuje także sprawy, których przedmiotem jest ocena istnienia obowiązku alimentacyjnego (zob. postanowienia SN: z dnia 19 października 2006 r., V CZ 72/06, niepubl.; z dnia 30 stycznia 2009 r., II CZ 92/08, niepubl.).Z przedstawionych powodów Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji na podstawie art. 39814 k.p.c. w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c.