Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
IV CZ 102/12 KI-generiert

Supreme Court dismisses appeal on appeal costs in non-procedural property division case.

Geschäftsnummer IV CZ 102/12
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Polen (PL)
Ausgang Teilweise gutgeheissen (Partially Allowed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Supreme Court partially overturned the lower court's decision regarding litigation costs in a property division case. The applicant successfully challenged the application of the standard procedural cost rules because the case was heard under non-procedural proceedings. Consequently, the court ruled that the specific provisions governing non-procedural proceedings must be applied instead of the general procedural cost statutes.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Art. 98 k.p.c.; Art. 520 k.p.c.: In non-procedural proceedings, the rules for cost allocation are governed by Art. 520 k.p.c., not Art. 98 k.p.c., which applies only to procedural matters.

Schlagwörter

KI-generiert
non-procedural proceedings property division litigation costs appeal costs cost allocation rules

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
Art. 98 k.p.c.
stanowił art. 98 k.p.c. w zw.
Art. 520 k.p.c.
stanowić art. 520 k.p.c., który zawiera szczególne regulacje - w odniesieniu do
Art. 373 k.p.c.
postanowienia podlegało odrzuceniu na podstawie art. 373 w zw.
Art. 3941 § 3 k.p.c.
postanowienia podlegało odrzuceniu na podstawie art. 373 w zw. z art. 3941 § 3
Art. 398 § 1 k.p.c.
i art. 39821 i art. 13 § 2 k.p.c. jako niedopuszczalne. Przedmiotem zaskarżenia,
Art. 13 § 2 k.p.c.
39821 i art. 13 § 2 k.p.c. jako niedopuszczalne.
Art. 108 § 2 k.p.c.
postępowania zażaleniowego orzeczono na podstawie art. 108 § 2 w zw.
art. 98 k.p.c
stanowił art. 98 k.p.c. w zw. z § 6a ust. 1 pkt 10 w zw. z § 12 ust. 1 pkt 1
art. 520 § 1 k.p.c
98 i art. 520 § 1 k.p.c.
art. 13 § 2 k.p.c
39821 i art. 13 § 2 k.p.c.

Zitierte Rechtsprechung

KI-generiert

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

Sygn. akt IV CZ 102/12

POSTANOWIENIE

Dnia 25 października 2012 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Dariusz Dończyk (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Grzegorz Misiurek

SSA Władysław Pawlak

w sprawie z wniosku M. Ż.

przy uczestnictwie A. Ż.

o podział majątku wspólnego,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 25 października 2012 r.,

zażalenia wnioskodawcy na postanowienie o kosztach procesu

zawarte w punktach trzecim i czwartym postanowienia

Sądu Okręgowego w L.

z dnia 21 marca 2012 r.,

1)

uchyla postanowienie zawarte w punkcie III (trzecim)

postanowienia Sądu Okręgowego w L. z dnia 21 marca

2012 r. i w tym zakresie przekazuje sprawę temu Sądowi do

ponownego rozpoznania oraz rozstrzygnięcia o kosztach

postępowania zażaleniowego;

2)

odrzuca zażalenie w pozostałej części.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 21 marca 2012 r. Sąd Okręgowy w sprawie o podział

majątku na skutek apelacji uczestniczki postępowania A. Ż.:

-

zmienił częściowo zaskarżone postanowienie Sądu Rejonowego z dnia 4

października 2011 r. w punkcie III, w części obejmującej rozstrzygnięcie o

terminach zasądzonej od A. Ż. na rzecz wnioskodawcy M. Ż. i płatności

rozłożonej na raty kwoty 21.500 zł z tytułu dopłaty w ten sposób, że określił

płatność pierwszej raty w wysokości 11.500 zł w terminie 6 miesięcy od dnia

uprawomocnienia się orzeczenia z ustawowymi odsetkami na wypadek

uchybienia terminowi płatności, zaś drugiej raty w wysokości 10.000 zł

w terminie do 12 miesięcy od dnia uprawomocnienia się orzeczenia z

ustawowymi odsetkami na wypadek uchybienia terminowi płatności (pkt I);

-

oddalił apelację w pozostałej części (pkt II);

-

zasądził od wnioskodawcy na rzecz uczestniczki postępowania kwotę 1.800

zł tytułem zwrotu kosztów postępowania (pkt III);

-

nakazał ściągnąć od wnioskodawcy na rzecz Skarbu Państwa – Sądu

Rejonowego kwotę 400 zł tytułem części opłaty od apelacji, od uiszczenia

której A. Ż. była zwolniona (pkt IV);

-

sprostował oczywistą omyłkę w sentencji postanowienia Sądu Rejonowego z

dnia 4 października 2011 r. (pkt V).

Podstawę prawną rozstrzygnięcia o kosztach postępowania apelacyjnego

stanowił art. 98 k.p.c. w zw. z § 6a ust. 1 pkt 10 w zw. z § 12 ust. 1 pkt 1

rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie

opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa

kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego udzielonego z urzędu.

Na zasądzone od wnioskodawcy na rzecz uczestniczki postępowania koszty

składały się: kwota 600 zł uiszczona tytułem opłaty od apelacji oraz kwota 1.200 zł

stanowiąca wynagrodzenie z tytułu zastępstwa procesowego. Nieuiszczoną opłatą

od apelacji obciążono wnioskodawcę na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy z dnia

28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (dalej: u.k.s.c.)

Na postanowienie Sądu Okręgowego dotyczące kosztów postępowania,

zawarte w punktach III i IV, zażalenie wniósł wnioskodawca. Zarzucając naruszenie

art. 98 i art. 520 § 1 k.p.c. oraz art. 113 ust. 1 u.k.s.c., wniósł o zmianę

postanowienia: w punkcie III poprzez orzeczenie, że każdy z uczestników ponosi

koszty postępowania związane ze swoim udziałem w sprawie oraz w punkcie IV

poprzez orzeczenie o przejęciu na rachunek Skarbu Państwa kwoty 400 zł tytułem

części opłaty od apelacji, od uiszczenia której A. Ż. była zwolniona.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie w zakresie rozstrzygnięcia zawartego w punkcie IV zaskarżonego

postanowienia podlegało odrzuceniu na podstawie art. 373 w zw. z art. 3941 § 3

i art. 39821 i art. 13 § 2 k.p.c. jako niedopuszczalne. Przedmiotem zaskarżenia,

w tym zakresie, było bowiem orzeczenie, którym obciążono wnioskodawcę częścią

nieuiszczonych przez uczestniczkę postępowania kosztów sądowych. Według

ugruntowanego stanowiska Sądu Najwyższego, rozstrzygnięcie o obowiązku

poniesienia przez stronę nieuiszczonych kosztów sądowych, nie mieści się

w formule rozstrzygnięcia o kosztach procesu, o którym mowa w art. 98 § 1 w zw.

z art. 3941 § 1 pkt 2 k.p.c., a w konsekwencji nie przysługuje od tego rodzaju

rozstrzygnięcia sądu drugiej instancji prawo wniesienia zażalenia do Sądu

Najwyższego. Koszty sądowe, gdy nie są składnikiem kosztów procesu, stanowią

w orzeczeniu kończącym sprawę w instancji przedmiot odrębnego rozstrzygnięcia,

obok orzeczenia o kosztach procesu, gdyż nie stanowią wtedy przedmiotu

rozliczenia między stronami: zachowują charakter niezaspokojonej należności

przysługującej Skarbowi Państwa. (por. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia

3 grudnia 2010 r., I CZ 115/10, OSNC-ZD 2011, nr B, poz. 46 oraz z dnia

14 kwietnia 2011 r., IV CZ 4/11, nie publ.).

W pozostałym zakresie (dotyczącym rozstrzygnięcia zawartego w punkcie

III zaskarżonego postanowienia) zażalenie było zasadne. Wskazany przez Sąd

Okręgowy art. 98 k.p.c. mógł mieć zastosowanie w sprawie, poprzez art. 13 § 2

k.p.c., jedynie posiłkowo dla określenia tzw. kosztów do celowego dochodzenia

praw lub celowej obrony, które podlegają rozliczeniu między stronami w orzeczeniu

kończącym postępowanie, nie mógł natomiast stanowić podstawy rozstrzygnięcia

o kosztach postępowania apelacyjnego. Ze względu bowiem na to, że sprawa

o podział

majątku

wspólnego

była

rozpoznana

w

trybie

postępowania

nieprocesowego podstawą rozstrzygnięcia o kosztach tego postępowania powinien

stanowić art. 520 k.p.c., który zawiera szczególne regulacje - w odniesieniu do

obowiązujących w trybie procesowym – dotyczące zasad rozliczeń kosztów tego

postępowania. Tylko ubocznie więc podnieść należy - abstrahując od odrębności

regulacji

dotyczącej

rozliczeń

kosztów

postępowania

nieprocesowego

–

że zastosowanie art. 98 w zw. z art. 391 § 1 k.p.c. było wadliwe także z tego

względu, iż apelacja uczestniczki postępowania nie została uwzględniona

w całości, lecz tylko w niewielkim zakresie, co w trybie postępowania procesowego

uzasadniałoby zastosowanie art. 100 w zw. art. 391 § 1 k.p.c. do rozliczenia

kosztów postępowania apelacyjnego. Z tych względów na podstawie art. 398 15

w zw. z art. 3941 § 3 i art. 13 § 2 k.p.c. uchylono zaskarżone orzeczenie. Rzeczą

Sądu

Okręgowego

rozpoznanej

sprawy,

będzie

którą

rozważenie,

przy

z

rozliczeń

zasad

uwzględnieniu

kosztów

okoliczności

postępowania

nieprocesowego, zawartych w art. 520 k.p.c., zastosować w sprawie. O kosztach

postępowania zażaleniowego orzeczono na podstawie art. 108 § 2 w zw. z art. 3941

§ 3, art. 39821 i art. 13 § 2 k.p.c.

jw