Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
IV CSK 88/16 KI-generiert

Supreme Court dismissed cassation appeal for lack of legal argumentation proving obvious error of fact.

Geschäftsnummer IV CSK 88/16
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Polen (PL)
Ausgang Abgewiesen (Dismissed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Supreme Court of Poland rejected the defendant's cassation appeal against the Lower Court's judgment in a contract dispute. The appellant argued that the lower court made obvious factual errors regarding the subject matter of the performance under the contract. The court found the appeal inadmissible because the appellant failed to provide the specific legal reasoning required to demonstrate an obvious error of fact under the relevant procedural code.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Art. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 3984 § 2 k.p.c.: A cassation appeal based on an obvious error of fact is inadmissible if the appellant fails to substantiate the claim with specific legal arguments proving the error is evident without a substantive analysis of the lower court's decision.

Schlagwörter

KI-generiert
cassation appeal obvious error of fact legal argumentation procedural inadmissibility contract dispute subject matter of performance Supreme Court

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
art. 3983 § 1 k.p.c.
Uzasadnienie wniosku skarżącego, niezawierające wymaganej argumentacji prawnej, która koncentrowałaby się na wykazaniu tak rozumianej „oczywistości”, ogranicza się do powtórzenia jednego z zarzutów skargi, i to zarzutu w świetle art. 3983 § 3 k.p.c.
art. 3984 § 2 k.p.c.
art. 3989 § 1 k.p.c.
Jeżeli zamiarem skarżącego było powołanie się na jedną z przyczyn określonych w art. 3989 § 1 pkt 1 lub 2 k.p.c., to nie zostały one wykazane.
art. 3989 § 2 k.p.c.
Z tych względów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. db
art. 3983 § 3 k.p.c.
Uzasadnienie wniosku skarżącego, niezawierające wymaganej argumentacji prawnej, która koncentrowałaby się na wykazaniu tak rozumianej „oczywistości”, ogranicza się do powtórzenia jednego z zarzutów skargi, i to zarzutu w świetle art. 3983 § 3 k.p.c.
art. 3983 § 1 k.p.c
Uzasadnienie wniosku skarżącego, niezawierające wymaganej argumentacji prawnej, która koncentrowałaby się na wykazaniu tak rozumianej „oczywistości”, ogranicza się do powtórzenia jednego z zarzutów skargi, i to zarzutu w świetle art. 3983 § 3 k.p.c.
art. 66 § 1 k.c
3983 § 1 k.p.c., uzasadnił wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania podnosząc, iż „w niniejszej sprawie pomimo tego, że skarga jest oczywiście uzasadniona ze względu na błędy w ustaleniach stanu faktycznego, to zachodzi potrzeba wyjaśnienia wpływu treści oferty w rozumieniu art. 66 § 1 k.c.
art. 3989 § 1 k.p.c
Jeżeli zamiarem skarżącego było powołanie się na jedną z przyczyn określonych w art. 3989 § 1 pkt 1 lub 2 k.p.c., to nie zostały one wykazane.
art. 3984 § 2 k.p.c
art. 3983 § 3 k.p.c
Uzasadnienie wniosku skarżącego, niezawierające wymaganej argumentacji prawnej, która koncentrowałaby się na wykazaniu tak rozumianej „oczywistości”, ogranicza się do powtórzenia jednego z zarzutów skargi, i to zarzutu w świetle art. 3983 § 3 k.p.c.

Zitierte Rechtsprechung

KI-generiert
V CZ 187/02
Cassation appeal dismissed for failure to prove obvious legal violation required for admissibility under Polish Civil Procedure Code.
III CSK 216/07
Cassation appeal dismissed for lack of obvious merit under Polish Civil Procedure Code Article 3989.
IV CSK 163/11
49, z dnia 5 października 2007 r., III CSK 216/07 i z dnia 11 sierpnia 2011 r., IV CSK 163/11, niepubl.).
XII Ga 409/15
akt XII Ga 409/15, odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

Sygn. akt IV CSK 88/16 POSTANOWIENIE Dnia 30 sierpnia 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Mirosława Wysocka w sprawie z powództwa H. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w E. ‎przeciwko R. Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w D. o zapłatę,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 30 sierpnia 2016 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej strony pozwanej od wyroku Sądu Okręgowego w Gdańsku‎z dnia 7 października 2015 r., sygn. akt XII Ga 409/15, odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

UZASADNIENIE

Pozwany R. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w D. w skardze kasacyjnej od wyroku Sądu Okręgowego w Gdańsku z dnia 7 października 2015 r., opartej na obu podstawach kasacyjnych przewidzianych w art. 3983 § 1 k.p.c., uzasadnił wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania podnosząc, iż „w niniejszej sprawie pomimo tego, że skarga jest oczywiście uzasadniona ze względu na błędy w ustaleniach stanu faktycznego, to zachodzi potrzeba wyjaśnienia wpływu treści oferty w rozumieniu art. 66 § 1 k.c. złożonej przez stronę umowy na właściwość świadczenia tj. czy z treści oferty stanowiącej część treści umowy można jednoznacznie określić właściwości przedmiotu świadczenia strony, czy też zachodzi w każdym przypadku konieczność badania indywidualnych właściwości świadczenia.

Wyjaśnienie okoliczności czy wątpliwości Sądu, co do właściwości świadczenia stron umowy daje podstawę Sądowi pomimo reprezentowania stron w toku procesu przez fachowych pełnomocników możliwości przeprowadzenia dowodu z urzędu z opinii biegłego na okoliczność ustalenia właściwości przedmiotu świadczenia stron wynikających z treści umowy.” Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Stosownie do art. 3989 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli zachodzi co najmniej jedna z wymienionych w tym przepisie przyczyn, co powinno zostać wykazane i należycie uzasadnione przez stronę składającą wniosek (art. 3984 § 2 k.p.c.).W uzasadnieniu wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania pozwany wskazał wprost tylko jedną z przyczyn określonych w art. 3989 § 1 k.p.c., a mianowicie oczywistą zasadność skargi.

Na tę przyczynę przyjęcia skargi do rozpoznania skarżący powołał się jednak nieskutecznie, nie uzasadniając twierdzenia o jej wystąpieniu stosowną argumentacją prawną, która zmierzałaby do wykazania kwalifikowanego, ewidentnego naruszenia konkretnych powołanych w skardze przepisów prawa, możliwego do stwierdzenia bez merytorycznej analizy zaskarżonego wyroku oraz podstaw skargi (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 10 stycznia 2003 r., V CZ 187/02, OSNC 2004, nr 3, poz. 49, z dnia 5 października 2007 r., III CSK 216/07 i z dnia 11 sierpnia 2011 r., IV CSK 163/11, niepubl.).

Uzasadnienie wniosku skarżącego, niezawierające wymaganej argumentacji prawnej, która koncentrowałaby się na wykazaniu tak rozumianej „oczywistości”, ogranicza się do powtórzenia jednego z zarzutów skargi, i to zarzutu w świetle art. 3983 § 3 k.p.c. niedopuszczalnego, gdyż dotyczącego ustalania faktów. Powołując się w skardze także na potrzebę „wyjaśnienia” przedstawionych w niej kwestii, pozwany nie połączył ich wyraźnie z żadną z przyczyn uzasadniających przyjęcie skargi do rozpoznania. Jeżeli zamiarem skarżącego było powołanie się na jedną z przyczyn określonych w art. 3989 § 1 pkt 1 lub 2 k.p.c., to nie zostały one wykazane.

Pozwany nie przedstawił ani istotnego zagadnienia prawnego w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c., ani wątpliwości bądź rozbieżności w orzecznictwie sądów na tle wykładni określonych w skardze przepisów prawa, które świadczyłyby o potrzebie dokonania jej przez Sąd Najwyższy (art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c.). W skardze brak stosownej argumentacji prawnej przekonującej o wystąpieniu którejkolwiek z tych przyczyn. Z tych względów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. db