Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
IV CSK 747/14 KI-generiert

Supreme Court dismisses cassation appeal for failure to properly formulate legal issue and substantiate public law grounds under Civil Procedure Code.

Geschäftsnummer IV CSK 747/14
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Polen (PL)
Ausgang Abgewiesen (Dismissed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Supreme Court dismissed the cassation appeal filed by W. L. and K. K. against a lower court's ruling on a servitude dispute. The appellants failed to meet the strict procedural requirements of Article 3984 of the Civil Procedure Code by not clearly formulating the legal issue or providing sufficient argumentation for public law grounds. Consequently, the court rejected the appeal and ordered the appellants to pay the State costs of the cassation proceedings.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Art. 3984 § 1, 2 k.p.c.; Art. 3989 § 1 pkt 1, 4 k.p.c.: A cassation appeal must explicitly formulate the legal issue and provide deep legal argumentation for public law grounds, while obvious error claims require prima facie evidence of a clear violation of substantive or procedural law.

Schlagwörter

KI-generiert
cassation appeal requirements formulation of legal issue public law grounds Civil Procedure Code procedural dismissal

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
art. 3984 § 1, 2 k.p.c.
Skarga kasacyjna jest szczególnym środkiem odwoławczym, którego wymogi określa art. 3984 § 1 i 2 k.p.c.
art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.
W wypadku powołania we wniosku przesłanki określonej w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.
art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.
W wypadku powołania we wniosku przesłanki określonej w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.
art. 390 § 1 k.p.c.
art. 39814 k.p.c.
3984 § 2 k.p.c.) i nie jest rzeczą Sądu Najwyższego poszukiwanie w innych częściach skargi argumentów na uzasadnienie podniesionych w nim twierdzeń.Z tych względów orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 39814 k.p.c. w zw.
art. 13 § 2 k.p.c.
z art. 13 § 2 k.p.c., o kosztach rozstrzygając zgodnie z art.
art. 98 § 1, 99, 108 § 1 k.p.c.
13 § 2 k.p.c., o kosztach rozstrzygając zgodnie z art. 98 § 1, 99, 108 § 1 w zw.
art. 391 § 1, 39821 k.p.c.
z art. 391 § 1 i 39821 k.p.c.
§ 6 pkt 6 i § 13 ust. 4 pkt 2 w zw. z § 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu
oraz § 6 pkt 6 i § 13 ust. 4 pkt 2 w zw. z § 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.
§ 6 pkt 6 i § 12 ust. 4 pkt 2 w zw. z § 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu
z 2013 r., poz.461) i § 6 pkt 6 i § 12 ust. 4 pkt 2 w zw. z § 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.

Zitierte Rechtsprechung

KI-generiert

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

Sygn. akt IV CSK 747/14 POSTANOWIENIE Dnia 23 czerwca 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Maria Szulc w sprawie z wniosku E. Spółki Akcyjnej z siedzibą w G. ‎przy uczestnictwie W. L. , K. K. i Skarbu Państwa - Starosty Powiatu Kościerskiego‎o stwierdzenie zasiedzenia służebności przesyłu,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 23 czerwca 2015 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej uczestników postępowania W. L. i K. K. od postanowienia Sądu Okręgowego w Gdańsku‎z dnia 6 czerwca 2014 r., sygn. akt III Ca 627/13, 1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;

2) zasądza od uczestników W. L. i K. K. na rzecz Skarbu Państwa Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa kwotę 2700,- (dwa tysiące siedemset) złotych oraz na rzecz wnioskodawcy kwotę 1800,- (jeden tysiąc osiemset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Skarga kasacyjna jest szczególnym środkiem odwoławczym, którego wymogi określa art. 3984 § 1 i 2 k.p.c. wskazując na jej cechy konstrukcyjne i nakładając na skarżącego obowiązek zawarcia w skardze wniosku o przyjęcie do rozpoznania oraz jego uzasadnienia.Sąd Najwyższy ramach przedsądu bada tylko wskazane w skardze kasacyjnej okoliczności uzasadniające jej przyjęcie do rozpoznania, a nie podstawy kasacyjne i ich uzasadnienie, zaś cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c. może być osiągnięty jedynie przez powołanie i uzasadnienie przez skarżącego istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym.

W wypadku powołania we wniosku przesłanki określonej w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. należy sformułować zagadnienie prawne oraz przedstawić odrębną, pogłębioną argumentację prawną wskazującą na zaistnienie powołanej okoliczności uzasadniającej przyjęcie skargi do rozpoznania (postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 10 maja 2001, II CZ 35/01, OSNC 2002, nr 1, poz. 11, z dnia 11 stycznia 2002, III CKN 570/01 OSNC 2002, nr 12, poz. 151, z dnia 23 listopada 2010 r., II CSK 344/10, niepubl.). Dla skutecznego natomiast powołania w skardze przesłanki określonej w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. konieczne jest wykazanie przez skarżącego kwalifikowanej postaci naruszenia przepisów prawa materialnego lub procesowego mającej charakter oczywisty, widoczny prima facie przy wykorzystaniu podstawowej wiedzy prawniczej.

Powołanie się na przesłankę określoną w punkcie pierwszym wymaga sformułowania zagadnienia prawnego a temu wymogowi skarżąca nie podołała przedstawiając problem prawny w sposób nadzwyczaj opisowy, nie odpowiadający wymogowi sformułowania zagadnienia „do rozstrzygnięcia” (art. 390 § 1 k.p.c.) wskazując, że polega on na możliwości zastosowania art. 5 k.c. nie tyle do faktu nabycia służebności, ile do samego wykonywania posiadania służebności. Ponadto uzasadnienie wniosku nie zawiera w tym zakresie żadnych wywodów prawnych uzasadniających istnienie zagadnienia prawnego cechującego się nowością, dotychczas niewyjaśnionego i nierozwiązanego w orzecznictwie.

Nie może być też skuteczne odwołanie się, przy wskazaniu na przesłankę oczywistej zasadności skargi, do zarzutów podniesionych w ramach pierwszej podstawy kasacyjnej, bez wskazania jakie przepisy zostały naruszone przez Sąd drugiej instancji oraz ograniczenie się do ogólnego stwierdzenia dokonania przez ten Sąd błędnej wykładni przepisów prawa i dopuszczenia się rażących oraz sprzecznych uchybień z bliżej nieokreślonym stanowiskiem Sądu Najwyższego. Wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania wraz z uzasadnieniem jest odrębną konstrukcyjnie i funkcjonalnie częścią skargi kasacyjnej (art. 3984 § 2 k.p.c.) i nie jest rzeczą Sądu Najwyższego poszukiwanie w innych częściach skargi argumentów na uzasadnienie podniesionych w nim twierdzeń.Z tych względów orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 39814 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c., o kosztach rozstrzygając zgodnie z art. 98 § 1, 99, 108 § 1 w zw. z art. 391 § 1 i 39821 k.p.c. oraz § 6 pkt 6 i § 13 ust. 4 pkt 2 w zw. z § 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.

U. z 2013 r., poz.461) i § 6 pkt 6 i § 12 ust. 4 pkt 2 w zw. z § 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 490).