Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
IV CSK 743/13 KI-generiert

Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of abstract legal issue requiring Supreme Court interpretation.

Geschäftsnummer IV CSK 743/13
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Polen (PL)
Ausgang Abgewiesen (Dismissed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Supreme Court of Poland dismissed the plaintiff's cassation appeal against the appellate court's judgment. The plaintiff argued that a specific legal question regarding physician duties in shared hospital shifts constituted an important legal issue warranting Supreme Court review. The court rejected this claim because the question was too concrete and specific to the particular employment contract rather than being an abstract legal problem applicable to similar cases generally. Consequently, the court held that the appeal did not meet the statutory requirements for admission to the Supreme Court's docket.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Art. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 3984 § 2 k.p.c.: A cassation appeal is admissible only if it raises an important legal issue of an abstract nature, unresolved in precedent, and requiring deep interpretation, rather than a question specific to the unique facts of the individual case.

Schlagwörter

KI-generiert
cassation appeal admissibility important legal issue abstract legal problem Supreme Court jurisdiction employment contract interpretation medical service contracts procedural requirements

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
art. 3989 § 1 k.p.c.
Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 3989 § 1 k.p.c. oraz - co do kosztów postępowania - art.
art. 3984 § 2 k.p.c.
3989 § 1 k.p.c.), a obowiązkiem skarżącego jest sformułowanie i uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania w nawiązaniu do tych przesłanek (art. 3984 § 2 k.p.c.), gdyż tylko wówczas może być osiągnięty cel wymagań przewidzianych w art.
art. 98 § 1 and 3 k.p.c.
oraz - co do kosztów postępowania - art. 98 § 1 i 3, art.
art. 108 § 1 k.p.c.
98 § 1 i 3, art. 108 § 1 w zw.
art. 39821 k.p.c.
art. 391 § 1 k.p.c.
39821 i art. 391 § 1 k.p.c., a nadto § 13 ust.
§ 13 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r.
art. 3989 § 1 k.p.c
Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 3989 § 1 k.p.c.
art. 3984 § 2 k.p.c
3989 § 1 k.p.c.), a obowiązkiem skarżącego jest sformułowanie i uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania w nawiązaniu do tych przesłanek (art. 3984 § 2 k.p.c.), gdyż tylko wówczas może być osiągnięty cel wymagań przewidzianych w art.
art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c
Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 3989 § 1 k.p.c.

Zitierte Rechtsprechung

KI-generiert
postanowienie Sądu Najwyższego z 2 października 2001 r., I PKN 129/01, OSNP 2003, nr 18, poz. 436
postanowienie Sądu Najwyższego z 2 października 2001 r., I PKN 129/01, OSNP 2003, nr 18, poz. 436).
postanowienie Sądu Najwyższego z 23 marca 2012 r., II PK 284/11, nie publ.
II PK 284/11
Supreme Court dismisses appeal on labor law grounds, citing established precedent on employer notification rights.

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

Sygn. akt IV CSK 743/13 POSTANOWIENIE Dnia 30 maja 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marta Romańska w sprawie z powództwa E. M.‎przeciwko Samodzielnemu Publicznemu Zakładowi Opieki Zdrowotnej w S.‎o zapłatę,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 30 maja 2014 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej powódki od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]‎z dnia 14 sierpnia 2013 r., sygn. akt I ACa […], 1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;

2) zasądza od powódki na rzecz strony pozwanej kwotę 1.800 (tysiąc osiemset) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania.

UZASADNIENIE

Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (art. 3989 § 1 k.p.c.), a obowiązkiem skarżącego jest sformułowanie i uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania w nawiązaniu do tych przesłanek (art. 3984 § 2 k.p.c.), gdyż tylko wówczas może być osiągnięty cel wymagań przewidzianych w art. 3984 § 2 k.p.c. Rozstrzygnięcie Sądu Najwyższego w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania wynika z oceny, czy okoliczności powołane przez skarżącego odpowiadają tym, o jakich jest mowa w art. 3989 § 1 k.p.c. We wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania powódka powołała się na występowanie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego (art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.), które przedstawiła w formie pytania: czy w przypadku zawarcia kontraktów cywilnoprawnych na świadczenie usług zdrowotnych na oddziale szpitalnym z kilkoma lekarzami i pełnienia dyżuru przez dwóch lub większą liczbę takich lekarzy, podjęcie czynności diagnostycznych w stosunku do danego pacjenta przez jednego z tych lekarzy oznacza, że pozostali lekarze nie mają obowiązku wykonywać takich czynności w stosunku do tego pacjenta jeżeli przypadek nie jest szczególny?Przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania w związku z występowaniem w sprawie istotnego zagadnienia prawnego wymaga przedstawienia problemu o charakterze abstrakcyjnym, nierozstrzygniętego w dotychczasowym orzecznictwie i wymagającego pogłębionej wykładni (por. np. postanowienie Sądu Najwyższego z 2 października 2001 r., I PKN 129/01, OSNP 2003, nr 18, poz. 436).

W postanowieniu z 23 marca 2012 r., II PK 284/11, nie publ., Sąd Najwyższy wyjaśnił, że zagadnieniem prawnym jest zagadnienie, które wiąże się z określonym przepisem prawa materialnego lub procesowego względnie uregulowaniem prawnym, których wyjaśnienie ma nie tylko znaczenie dla rozstrzygnięcia konkretnej sprawy, ale także dla rozstrzygnięcia innych podobnych spraw. Wskazanie na zagadnienie prawne uzasadniające wniosek o rozpoznanie skargi kasacyjnej powinno nastąpić przez jego sformułowanie jako problemu prawnego wymagającego rozstrzygnięcia, określenie przepisów prawa, w związku z którymi powstało i wskazanie argumentów, które prowadzą do rozbieżnych ocen.

Dopiero wówczas Sąd Najwyższy ma podstawę do rozważenia, czy przedstawione zagadnienie jest rzeczywiście zagadnieniem „prawnym” oraz czy jest to zagadnienie „istotne”. Powódka w niniejszej sprawie we wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania ograniczyła się do sformułowania bardzo szczegółowego pytania, ale w ramach uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania nie wskazała na okoliczności pozwalające uznać to pytanie za dotyczące powtarzalnych sytuacji, w ocenie których nie istniałaby potrzeba odwoływania się do szczegółowych okoliczności charakterystycznych dla każdej konkretnej sprawy, a przede wszystkim – każdej konkretnej umowy o zatrudnienie lekarza w zakładzie opieki zdrowotnej.

Nie może być wątpliwości co do tego, że w takiej umowie jej strony powinny sprecyzować treść ich wzajemnych zobowiązań, co wiąże się z koniecznością wyznaczenia zakresu obowiązków lekarza przewidzianych umową i określenia zasad jego współpracy z innymi osobami, którym powierzono ten sam rodzaj zadań. Ustalenie treści zobowiązań zaciągniętych na podstawie tak zawartej umowy każdorazowo musi odbyć się z uwzględnieniem dyrektyw wykładni oświadczeń woli, na które wskazał ustawodawca w art. 65 k.c. Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 3989 § 1 k.p.c. oraz - co do kosztów postępowania - art. 98 § 1 i 3, art. 108 § 1 w zw. z art. 39821 i art. 391 § 1 k.p.c., a nadto § 13 ust. 4 pkt 2 w zw. z § 6 pkt 6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (tekst jedn.:

Dz. U. z 2013 r., poz. 461), orzeczono jak w postanowieniu.[aw]