Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
IV CSK 736/19 KI-generiert

Supreme Court dismisses appeal for lack of obvious legal error regarding boundary sketch validity under current law.

Geschäftsnummer IV CSK 736/19
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Polen (PL)
Ausgang Abgewiesen (Dismissed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Supreme Court dismissed the cassation appeal filed by R. U. against a lower court's determination of a property boundary line. The appellant argued that a 1978 sketch violated current regulations, but the court found no obvious legal error because the sketch's evidentiary weight differs from its technical compliance at the time of creation. The court ruled that the appeal failed to meet the threshold of an obvious violation of substantive or procedural law required for admissibility.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.; Art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.: A cassation appeal based on an obvious legal error is inadmissible if the appellant fails to formulate a specific legal issue or demonstrate that the error is evident to a lawyer with basic knowledge without deep analysis.

Schlagwörter

KI-generiert
cassation appeal admissibility obvious legal error boundary dispute evidentiary weight property division Grenzscheidungsklage Grenzbereinigung Umzonung von Grundstücken

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
Art. 3989 § 1 k.p.c.
poprzez ustalenie innego przebiegu granicy pomiędzy nieruchomościami objętymi wnioskiem.Sąd Najwyższy, oceniając - na podstawie art. 3989 § 1 w zw.
Art. 13 § 2 k.p.c.
z art. 13 § 2 k.p.c. – skargę kasacyjną z punktu widzenia podstaw przyjęcia jej do rozpoznania, zważył:W niniejszej skardze powołano się na przesłankę oczywistej zasadności skargi wskazaną w art.
Art. 3983 § 3 k.p.c.
Co do zasady zarzuty dotyczące oceny materiału dowodowego nie mogą stać się przedmiotem skargi kasacyjnej na mocy art. 3983 § 3 k.p.c.Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł na podstawie art.
art. 13 § 2 k.p.c
art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c
– skargę kasacyjną z punktu widzenia podstaw przyjęcia jej do rozpoznania, zważył:W niniejszej skardze powołano się na przesłankę oczywistej zasadności skargi wskazaną w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c., w uzasadnieniu wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, przywołano również art.
art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c
3989 § 1 pkt 4 k.p.c., w uzasadnieniu wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, przywołano również art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c., nie sformułowano jednak żadnego zagadnienia o charakterze prawnym.
art. 3983 § 3 k.p.c
Co do zasady zarzuty dotyczące oceny materiału dowodowego nie mogą stać się przedmiotem skargi kasacyjnej na mocy art. 3983 § 3 k.p.c.Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł na podstawie art.

Zitierte Rechtsprechung

KI-generiert
IV CSK 729/14
Supreme Court dismisses cassation appeal for failure to meet procedural requirements under Civil Procedure Code.
IV CSK 17/15
Supreme Court dismisses cassation appeal regarding factual changes in second instance without new evidence.
II CSK 225/11
postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 24 lutego 2012 r., II CSK 225/11, nie publ.; z dnia 23 listopada 2011 r., III PK 44/11, nie publ.).
III PK 44/11
Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of obvious legal error and inadmissible new facts.
I UK 214/13
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 5 listopada 2013 r., I UK 214/13, nie publ.).
KI-generiert

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

Sygn. akt IV CSK 736/19 POSTANOWIENIE Dnia 23 czerwca 2020 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Anna Owczarek w sprawie z wniosku R. U.‎przy uczestnictwie J. K.‎o rozgraniczenie,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 23 czerwca 2020 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawcy od postanowienia Sądu Okręgowego w G.‎z dnia 19 czerwca 2019 r., sygn. akt […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

UZASADNIENIE

Wnioskodawca R. U. złożył skargę kasacyjną od postanowienia Sądu Okręgowego w G. z dnia 19 czerwca 2019 r., zmieniającego postanowienie Sądu Rejonowego w K. z dnia 10 maja 2017 r. poprzez ustalenie innego przebiegu granicy pomiędzy nieruchomościami objętymi wnioskiem.Sąd Najwyższy, oceniając - na podstawie art. 3989 § 1 w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. – skargę kasacyjną z punktu widzenia podstaw przyjęcia jej do rozpoznania, zważył:W niniejszej skardze powołano się na przesłankę oczywistej zasadności skargi wskazaną w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c., w uzasadnieniu wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, przywołano również art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c., nie sformułowano jednak żadnego zagadnienia o charakterze prawnym.

Oczywistą zasadność składanej skargi wnioskodawca wiąże z faktem przyjęcia przez biegłych wydających opinię w sprawie, że przedstawiony przez niego szkic z 1978 r. nie spełnia wymagań określonych w art. 31 p.g.k., podczas gdy - w ocenie skarżącego - w dacie jego sporządzenia obowiązywały inne przepisy, tj. rozporządzenie Ministra Odbudowy z dnia 10 listopada 1948 r.Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Sądu Najwyższego, dla skutecznego powołania w skardze przesłanki określonej w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. konieczne jest wykazanie przez skarżącego kwalifikowanej postaci naruszenia przepisów prawa materialnego lub procesowego mającej charakter oczywisty, widoczny prima facie przy wykorzystaniu podstawowej wiedzy prawniczej (zob. np. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 16 czerwca 2016 r., IV CSK 729/14 oraz z dnia 15 lipca 2015 r., IV CSK 17/15 - nie publ.).

Musi być zatem oczywiste, że ma miejsce kwalifikowana postać naruszenia prawa, zauważalna bez głębszej analizy przy wykorzystaniu podstawowej wiedzy prawniczej, która przesądza o wadliwości zaskarżonego orzeczenia w stopniu nakazującym uwzględnienie skargi (por. m.in. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 24 lutego 2012 r., II CSK 225/11, nie publ.; z dnia 23 listopada 2011 r., III PK 44/11, nie publ.). Skarżący powinien nie tylko przywołać konkretne przepisy prawa, którym - jego zdaniem - Sąd drugiej instancji uchybił, ale także przytoczyć odpowiednią jurydyczną argumentację odnoszącą się do oczywistości ich naruszenia (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 5 listopada 2013 r., I UK 214/13, nie publ.).

Skarżący wydaje się nie dostrzegać różnicy pomiędzy faktem zgodności szkicu z normami technicznymi obowiązującymi w dacie jego sporządzenia a mocą dowodową, jaką przedstawia on wedle obecnie obowiązującego prawa. Z przedstawionego dokumentu nie wynika bowiem, kto wskazał widniejącą na nim linię jako granicę działek, a sąd odwoławczy nie wykluczył, że taka deklaracja mogła mieć charakter jednostronny. Co do zasady zarzuty dotyczące oceny materiału dowodowego nie mogą stać się przedmiotem skargi kasacyjnej na mocy art. 3983 § 3 k.p.c.Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł na podstawie art. 3989 § 1 i 2 w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. jw