Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
IV CSK 723/13 KI-generiert

Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of obvious procedural violation under Civil Procedure Code.

Geschäftsnummer IV CSK 723/13
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Polen (PL)
Ausgang Abgewiesen (Dismissed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Supreme Court of Poland dismissed the State Forest's cassation appeal against a lower court judgment. The appellant argued for an obvious violation of civil procedure rules but failed to provide sufficient legal reasoning to prove such a violation existed. The court held that merely restating the grounds of the appeal does not constitute an obvious procedural error, requiring a distinct and qualified demonstration of the violation.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Art. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 3989 § 2 k.p.c.: A cassation appeal is inadmissible if the appellant fails to substantiate the claim of an obvious violation of law with appropriate legal argumentation demonstrating a qualified procedural error.

Schlagwörter

KI-generiert
cassation appeal obvious violation procedural error Civil Procedure Code supreme court review

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
Art. 3989 § 1 k.p.c.
Z tych przyczyn Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania, na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c., rozstrzygając o kosztach postępowania ze skargi stosownie do art.
Art. 3989 § 2 k.p.c.
Z tych przyczyn Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania, na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c., rozstrzygając o kosztach postępowania ze skargi stosownie do art.
Art. 98 § 1 k.p.c.
3989 § 2 k.p.c., rozstrzygając o kosztach postępowania ze skargi stosownie do art. 98 § 1 w zw.
Art. 39821 k.p.c.
Art. 391 § 1 k.p.c.
39821 i art. 391 § 1 k.p.c. [aw]
art. 484 § 2 k.c
jako okoliczność uzasadniającą przyjęcie skargi do rozpoznania wskazał jej oczywistą zasadność, o której miałby świadczyć kwalifikowany charakter naruszenia art. 484 § 2 k.c.
art. 378 § 1 k.p.c
oraz art. 378 § 1 k.p.c.
art. 3989 § 1 k.p.c
Z tych przyczyn Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania, na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c., rozstrzygając o kosztach postępowania ze skargi stosownie do art.
art. 3984 § 2 k.p.c
Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c.
art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c
Z tych przyczyn Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania, na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c., rozstrzygając o kosztach postępowania ze skargi stosownie do art.

Zitierte Rechtsprechung

KI-generiert

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

Sygn. akt IV CSK 723/13 POSTANOWIENIE Dnia 28 maja 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Mirosława Wysocka w sprawie z powództwa Skarbu Państwa - Nadleśnictwa […] w A.‎przeciwko G. P., R. T. i E. M. Z.‎o zapłatę,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 28 maja 2014 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej strony powodowej od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]‎z dnia 27 czerwca 2013 r., sygn. akt I ACa […], I. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania; II. zasądza od powoda na rzecz pozwanej E. Z. kwotę 1800 (tysiąc osiemset) zł z tytułu zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

W skardze kasacyjnej od wyroku Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 27 czerwca 2013 r., wydanego w sprawie o zapłatę, powód Skarb Państwa - Nadleśnictwo […] w A. jako okoliczność uzasadniającą przyjęcie skargi do rozpoznania wskazał jej oczywistą zasadność, o której miałby świadczyć kwalifikowany charakter naruszenia art. 484 § 2 k.c. oraz art. 378 § 1 k.p.c. W odpowiedzi na skargę pozwana E. Z. wniosła o oddalenie skargi i zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (art. 3989 § 1 k.p.c.).

Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c. może zostać osiągnięty jedynie przez powołanie i właściwe uzasadnienie istnienia wymienionych przesłanek, a rozstrzygnięcie Sądu Najwyższego o przyjęciu lub odmowie przyjęcia skargi do rozpoznania następuje w wyniku oceny, czy okoliczności powołane przez skarżącego odpowiadają przyczynom kasacyjnym wymienionym w art. 3989 § 1 k.p.c.Skarżący, powołując się na oczywistą zasadność skargi, a zatem na przyczynę, o której mowa w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c., nie uzasadnił twierdzenia o jej wystąpieniu stosowną argumentacją prawną, która pozwoliłaby na wykazanie kwalifikowanego, ewidentnego naruszenia wskazanego w skardze przepisu prawa procesowego, możliwego do stwierdzenia bez merytorycznej analizy zaskarżonego wyroku oraz podstaw skargi (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 10 stycznia 2003 r., V CZ 187/02, OSNC 2004, nr 3, poz. 49, z dnia 5 października 2007 r., III CSK 216/07 i z dnia 11 sierpnia 2011 r., IV CSK 163/11, niepubl.).

W odniesieniu do zarzutu naruszenia art. 378 § 1 k.p.c. uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania z powodu jej oczywistej zasadności sprowadza się wyłącznie do częściowego powtórzenia jednej z podstaw skargi oraz jej uzasadnienia, całkowicie pomijając aspekt „oczywistości” zarzucanego naruszenia prawa. Jak wielokrotnie w orzecznictwie Sądu Najwyższego wskazywano, uzasadnienie wniosku oraz podstaw skargi to dwa niezależne jej elementy konstrukcyjne, które nie mogą być traktowane zamiennie (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 12 grudnia 2000 r., V CKN 1780/00, OSNC 2001, nr 3, poz. 52 oraz z dnia 3 grudnia 2003 r., I CK 421/03, Prok. i Pr. 2004, nr 2, poz. 38).

Podstawy skargi oraz ich uzasadnienie samodzielnie służą jedynie wykazaniu, że skarga jest zasadna i zasługuje na uwzględnienie, nie zaś, że zasadność ta ma oczywisty, a zatem kwalifikowany charakter. O oczywistym naruszeniu art. 484 § 2 k.c. nie może świadczyć przyjęcie przez Sąd jednego z dopuszczanych w judykaturze kierunków wykładni tego przepisu. Z tych przyczyn Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania, na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c., rozstrzygając o kosztach postępowania ze skargi stosownie do art. 98 § 1 w zw. z art. 39821 i art. 391 § 1 k.p.c. [aw]