Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
IV CSK 69/15 KI-generiert

Supreme Court dismissed cassation appeal for lack of obvious merit and proper legal argumentation.

Geschäftsnummer IV CSK 69/15
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Polen (PL)
Ausgang Abgewiesen (Dismissed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Supreme Court refused to accept the defendant's cassation appeal against the appellate court's judgment. The defendant argued that the lower court incorrectly interpreted the Cooperative Law regarding the statute of limitations for challenging a general meeting resolution. The court rejected this because the appeal lacked independent legal reasoning and merely repeated the merits of the contested decision, which falls outside the scope of a preliminary review.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.; Art. 3989 § 2 k.p.c.: A cassation appeal based on obvious merit requires independent legal argumentation demonstrating a qualified violation of law, rather than a mere restatement of the merits of the contested judgment.

Schlagwörter

KI-generiert
cassation appeal obvious merit legal argumentation statute of limitations cooperative law preliminary review merits of case

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
art. 42 § 8 Prawa spółdzielczego
art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.
art. 3989 § 2 k.p.c.
art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c
art. 3989 § 2 k.p.c

Zitierte Rechtsprechung

KI-generiert

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

Sygn. akt IV CSK 69/15 POSTANOWIENIE Dnia 11 sierpnia 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Mirosława Wysocka w sprawie z powództwa W. M. ‎przeciwko Spółdzielni H. w O. ‎o uchylenie uchwały,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 11 sierpnia 2015 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej strony pozwanej od wyroku Sądu Apelacyjnego w Białymstoku‎z dnia 18 września 2014 r., sygn. akt I ACa 309/14, odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

UZASADNIENIE

Pozwana Spółdzielnia H. w O. w skardze kasacyjnej od wyroku Sądu Apelacyjnego w Białymstoku z dnia 18 września 2014 r., opartej na podstawie naruszenia art. 42 § 8 Prawa spółdzielczego uzasadniła wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania tym, że jest ona oczywiście uzasadniona, bowiem „Sąd Apelacyjny dopuścił się rażącego naruszenia przepisów prawa materialnego tj. art. 42 § 8 prawa spółdzielczego poprzez błędną wykładnię tego przepisu a w konsekwencji jego niewłaściwe zastosowanie (…)”, czego wynikiem miało być wadliwe uznanie ustalonych w sprawie okoliczności za umożliwiające nieuwzględnienie upływu terminu do wniesienia do sądu powództwa o uchylenie uchwały walnego zgromadzenia spółdzielni.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Uzasadnienie wniosku opartego na przyczynie przewidzianej w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. wymaga przedstawienia argumentacji prawnej zmierzającej do wykazania kwalifikowanego, ewidentnego naruszenia przepisów, możliwego do stwierdzenia bez merytorycznej analizy zaskarżonego orzeczenia i podstaw skargi.

Zakres badania sprawy w ramach przedsądu nie pozwala Sądowi Najwyższemu na dokonywanie na tym etapie postępowania oceny zasadności zarzutów podniesionych w skardze kasacyjnej. Z tego względu powołanie się na przesłankę oczywistej zasadności skargi nie może być sformułowane w sposób wymagający takiej oceny, lecz powinno się koncentrować na argumentacji prawnej odrębnej od merytorycznej motywacji skargi. Z tymi założeniami pozostaje w sprzeczności uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi pozwanej, które stanowi jedynie zmodyfikowaną wersję uzasadnienia zarzutów skargi, a ocena podniesionych okoliczności byłaby w istocie równoznaczna z rozstrzyganiem o zasadności podstaw skargi.

Co więcej, kwestie te dotyczą nie tyle wątpliwości co do znaczenia ogólnych pojęć ustawowych, przy wykładni i stosowaniu których zresztą sąd korzysta ze znacznej swobody jurysdykcyjnej, ale w istocie chodzi o prawidłowość zastosowania przepisu w określonej sytuacji faktycznej, a to nie stanowi przyczyny przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.Z tych względów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi (art. 3989 § 2 k.p.c.).