Supreme Court dismisses appeal as no legal issue exists due to binding prior possession restoration judgment.
Legislator-Zusammenfassung
KI-generiertThe Supreme Court of Poland dismissed the cassation appeal without examining its merits. The applicant argued that filing a request to restore possession interrupted the statute of limitations for adverse possession, but the court found this legal question unambiguous. The court ruled that a final judgment restoring possession to a non-owner binds the court and precludes adverse possession claims, thus rendering the appeal inadmissible.
Legislator-Regeste
KI-generiertArt. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 365 § 1 k.p.c.; Art. 33 dekretu o majątkach opuszczonych; The filing of a request to restore possession does not interrupt the statute of limitations for adverse possession, as a final judgment restoring possession to a non-owner binds the court and precludes subsequent adverse possession claims.
Schlagwörter
KI-generiertZitierte Gesetzesbestimmungen
KI-generiertVolltext
Sygn. akt IV CSK 534/15 POSTANOWIENIE Dnia 5 lutego 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Pietrzykowski w sprawie z wniosku Skarbu Państwa - Prezydenta Miasta G.przy uczestnictwie M. L., K. G. i B. J.o stwierdzenie zasiedzenia,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 5 lutego 2016 r.,na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawcy od postanowienia Sądu Okręgowego w G.z dnia 11 marca 2015 r., sygn. akt III Ca […], 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
2. zasądza od Skarbu Państwa - Prezydenta Miasta G. na rzecz K. G. i B. J. kwotę 1800 (tysiąc osiemset) złotych tytułem kosztów postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W niniejszej sprawie wnioskodawca wniósł skargę kasacyjną a jako uzasadnienie wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania podniósł występowanie na jej tle istotnego zagadnienia prawnego: czy złożenie wniosku i przywrócenie posiadania osobie spoza kręgu osób wymienionych w art. 15 ust. 1 i 16 ust. 1 dekretu o majątkach opuszczonych przerywa bieg terminu przemilczenia.
Kwestia ta nie budzi wątpliwości. O ile samo złożenie wniosku o przywrócenie posiadania przez osobę nieuprawnioną nie przerywa biegu terminu przemilczenia, o tyle skutek taki wywiera wydanie prawomocnego postanowienia sądu o przywróceniu posiadania. W myśl art. 365 § 1 k.p.c., wiąże ono sąd w innym postępowaniu, także w aktualnym postępowaniu o stwierdzenie nabycia własności przez przemilczenie, nie ma zatem miejsca na kwestionowanie jego ważności. Co więcej, sam dekret zakładał, że mogło dojść do przywrócenia posiadania w jego trybie osobie, która nie jest właścicielem nieruchomości – wtedy to ta osoba mogła nabywała prawo własności w trybie przemilczenia (art. 33 dekretu).
Należy zatem przyjąć, że w tym przypadku właścicielem jest Pan J., nie ma już zatem możliwości nabycia prawa własności przez przemilczenie przez Skarb Państwa. Wskazane zagadnienie prawne, ze względu na moc wiążącą prawomocnego orzeczenia sądu o przywróceniu posiadania, żadnych wątpliwości zatem nie budzi.W skardze kasacyjnej wniesionej w niniejszej sprawie nie została wykazana żadna z okoliczności wskazanych w art. 3989 § 1 k.p.c., dlatego Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania. [l.n]