Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
IV CSK 480/17 KI-generiert

Supreme Court dismisses cassation appeal as legal issue on personal servitude extinction by inheritance is settled precedent.

Geschäftsnummer IV CSK 480/17
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Polen (PL)
Ausgang Abgewiesen (Dismissed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Supreme Court of Poland rejected the appellant's cassation appeal, refusing to accept the case for review. The appellant argued that a personal servitude should extinguish upon inheritance by the beneficiary, but the court found this question already resolved in existing jurisprudence. Consequently, the appeal was dismissed because the issue lacked novelty and did not meet the statutory requirements for Supreme Court consideration.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.; Art. 3989 § 2 k.p.c.: A legal question regarding the extinction of a personal servitude through inheritance is not considered a significant legal issue requiring Supreme Court review if it has already been clarified by established case law.

Schlagwörter

KI-generiert
personal servitude inheritance succession confusion extinction cassation appeal significant legal issue precedent jurisprudence property rights

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
Art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.
Czy prawo służebności osobistej, wygasa na zasadzie konfuzji z chwilą późniejszego nabycia przez spadkobiercę udziału we współwłasności nieruchomości obciążonej służebnością w sprawie o dział spadku?” Stosownie do art. 3989 § 1 k.p.c.
Art. 3989 § 2 k.p.c.
Z tych względów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. kc jw
art. 3989 § 1 k.p.c
Czy prawo służebności osobistej, wygasa na zasadzie konfuzji z chwilą późniejszego nabycia przez spadkobiercę udziału we współwłasności nieruchomości obciążonej służebnością w sprawie o dział spadku?” Stosownie do art. 3989 § 1 k.p.c.
art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c
Czy prawo służebności osobistej, wygasa na zasadzie konfuzji z chwilą późniejszego nabycia przez spadkobiercę udziału we współwłasności nieruchomości obciążonej służebnością w sprawie o dział spadku?” Stosownie do art. 3989 § 1 k.p.c.
art. 3989 § 2 k.p.c
Z tych względów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c.

Zitierte Rechtsprechung

KI-generiert

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

Sygn. akt IV CSK 480/17 POSTANOWIENIE Dnia 14 marca 2018 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Mirosława Wysocka w sprawie z wniosku J. S.‎przy uczestnictwie A. P.‎o wykreślenie ograniczonego prawa rzeczowego wpisanego w księdze wieczystej,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 14 marca 2018 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawcy od postanowienia Sądu Okręgowego w L.‎z dnia 28 lutego 2017 r., sygn. akt II Ca …/16, odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania

UZASADNIENIE

W skardze kasacyjnej od postanowienia Sądu Okręgowego w L. z dnia 28 lutego 2017 r. wnioskodawca J. S. uzasadnił wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania wystąpieniem w sprawie istotnego zagadnienia prawnego sprowadzającego się do pytania „1. Czy prawo służebności osobistej, wygasa na zasadzie konfuzji z chwilą późniejszego nabycia przez spadkobiercę udziału we współwłasności nieruchomości obciążonej służebnością w sprawie o dział spadku?” Stosownie do art. 3989 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania albo skarga jest oczywiście uzasadniona.

Rozstrzygnięcie Sądu Najwyższego o przyjęciu lub odmowie przyjęcia skargi do rozpoznania następuje na podstawie oceny, czy powołane przez skarżącego okoliczności stanowią przyczyny kasacyjne wymienione w przepisie.Wnioskodawca nieskutecznie powołał się na przyczynę przewidzianą w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c., której wykazanie, poza przedstawieniem występującego w sprawie problemu prawnego, wymaga wskazania przepisów stanowiących źródło jego powstania, przekonania w drodze stosownej argumentacji prawnej, że jest to zagadnienie istotne, dotychczas nierozwiązane, a zarazem wywołujące poważne trudności w jego rozstrzygnięciu, a ponadto wykazania, na czym polega jego uniwersalne znaczenie.

Uzasadnienie wniosku skarżącego nie spełnia tych warunków, gdyż wnioskodawca nie przedstawił żadnych argumentów prawnych mogących przekonać, że w sprawie pojawił się istotny, abstrakcyjny, budzący poważne wątpliwości problem, który wymagałby rozwiązania przez Sąd Najwyższy.Niezależnie od tego, postawiona przez skarżącego kwestia nie może być uznana za istotne zagadnienie prawne w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c., gdyż - wbrew odmiennemu przekonaniu skarżącego - nie odznacza się cechą „nowości” i znalazła już wyjaśnienie w orzecznictwie Sądu Najwyższego.

W uchwale z dnia 10 marca 1983 r. (III CZP 3/83, OSNC 1983, nr 8, poz. 115), Sąd Najwyższy stwierdził, że nabycie w drodze dziedziczenia udziału w spadku, w skład którego wchodzi nieruchomość obciążona służebnością osobistą, przez osobę, której służebność przysługuje, nie powoduje wygaśnięcia tej służebności; analogiczne stanowisko, oparte na założeniu, że do konsolidacji (konfuzji) może dojść tylko wówczas, gdy zachodzi pełna tożsamość podmiotu uprawnionego i właściciela stanowiło podstawę orzeczeń dotyczących służebności gruntowych (por. postanowienia z dnia 25 kwietnia 2007 r., IV CSK 40/07 i z dnia 18 lutego 2016 r., II CSK 142/15, nie publ.).

Z tych względów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. kc jw