Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
IV CSK 478/12 KI-generiert

CPC appeal dismissed as inadmissible for misidentifying legal grounds and lacking specific case law examples.

Geschäftsnummer IV CSK 478/12
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Polen (PL)
Ausgang Abgewiesen (Dismissed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Supreme Court dismissed the cassation appeal in part regarding a ruling on a correction order, finding it inadmissible under Article 398 of the Civil Procedure Code. The appellant incorrectly conflated the requirement for a significant legal issue with the need for judicial interpretation of Article 410 § 2 of the Civil Code, treating them as identical when the statute distinguishes them. Furthermore, the court rejected the claim of divergent case law because the appellant failed to cite any specific judicial decisions to substantiate the alleged inconsistencies.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Art. 398 § 1 k.p.c.; Art. 3989 § 1 k.p.c.: A cassation appeal is inadmissible if the appellant misidentifies statutory prerequisites for a significant legal issue or fails to provide concrete examples of divergent case law to prove such divergence.

Schlagwörter

KI-generiert
cassation appeal inadmissibility significant legal issue prerequisite judicial interpretation requirement divergent case law standard Civil Procedure Code provisions

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
Art. 398 § 1 k.p.c.
niedopuszczalna (art. 398 § 1 k.p.c.).
Art. 3989 § 1 k.p.c.
Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną
Art. 3986 § 3 k.p.c.
Sąd Najwyższy odrzucił na podstawie art. 3986 § 3 k.p.c. skargę kasacyjną
Art. 98 § 1 k.p.c.
O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 98 § 1
Art. 98 § 3 k.p.c.
O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 98 § 1
§ 6 pkt 6 w zw. z § 13 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r.
art. 3986 § 3 k.p.c
Sąd Najwyższy odrzucił na podstawie art. 3986 § 3 k.p.c.
art. 398 § 1 k.p.c
niedopuszczalna (art. 398 § 1 k.p.c.).
art. 3989 § 1 k.p.c
Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c.
art. 398 § 1 pkt 1 k.p.c
wymieniona w art. 398 § 1 pkt 1 k.p.c.

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

Sygn. akt IV CSK 478/12

POSTANOWIENIE

Dnia 6 grudnia 2012 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Zbigniew Kwaśniewski

w sprawie z powództwa A. S.

przeciwko Wspólnocie Mieszkaniowej przy ulicy B. […]

w S.

o zapłatę,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 6 grudnia 2012 r.,

na skutek skargi kasacyjnej powoda

od wyroku Sądu Apelacyjnego

z dnia 14 lutego 2012 r.,

1) odrzuca skargę kasacyjną w części zaskarżającej wyrok

w punkcie 1) (pierwszym) sentencji, a w pozostałym zakresie

odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;

2) zasądza od powoda na rzecz strony pozwanej kwotę 1817 zł

(słownie: jeden tysiąc osiemset siedemnaście złotych) tytułem

kosztów postępowania kasacyjnego.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy odrzucił na podstawie art. 3986 § 3 k.p.c. skargę kasacyjną

w części zaskarżającej, zawarte w pkt 1 sentencji wyroku, postanowienie

o sprostowaniu,

ponieważ

w

tym

przedmiocie

skarga

kasacyjna

jest

niedopuszczalna (art. 398 § 1 k.p.c.).

Skarga kasacyjna jest środkiem zaskarżenia o charakterze szczególnym,

co potwierdza przepis art.. 3981 § 1 i § 2 k.p.c. oraz reprezentatywne

piśmiennictwo.

Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną

do rozpoznania, gdy w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje

potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub

wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, a ponadto gdy zachodzi

nieważność postępowania lub gdy skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.

Przytoczone przesłanki ustawowe stanowią więc obligatoryjny i nieodzowny

element oceny w stadium postępowania kasacyjnego. Badanie ich na podstawie

i w zakresie, przedstawionego w skardze kasacyjnej, uzasadnienia wniosku

o przyjęcie jej do rozpoznania doprowadziło Sąd Najwyższy do konkluzji,

że w sprawie

nie

wystąpiła

wskazana

w

skardze

kasacyjnej

przesłanka

wymieniona w art. 398 § 1 pkt 1 k.p.c.

Skarżący błędnie utożsamił przesłankę wystąpienia istotnego zagadnienia

prawnego z potrzebą dokonania przez Sąd Najwyższy wykładni art. 410 § 2 k.c.,

ponieważ obie te przesłanki ustawodawca potraktował odrębnie w art. 398 9 § 1 pkt

1 i 2 k.p.c., a tym samym przesądził, że nie mogą one być ze sobą utożsamiane.

Ponadto powód powołał się werbalnie na rozbieżności w orzecznictwie sądów

co do wykładni art. 410 § 2 k.c. jednakże bez przykładowego choćby wskazania

orzeczeń sądowych, będących przejawem istnienia twierdzonych rozbieżności.

Wobec powyższego Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej

do rozpoznania, działając na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c.

O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 98 § 1

i § 3 k.p.c. oraz na podstawie § 6 pkt 6 w zw. z § 13 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia

Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności

adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy

prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.).