Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
IV CSK 463/16 KI-generiert

Supreme Court dismisses cassation appeal for failure to formulate legal issue and provide deep legal argumentation.

Geschäftsnummer IV CSK 463/16
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Polen (PL)
Ausgang Abgewiesen (Dismissed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Supreme Court of Poland dismissed the cassation appeal because the appellant failed to meet the statutory requirements for its admissibility. The appellant merely signaled doubts regarding the interpretation of the Civil Procedure Code without formulating a specific legal question or providing the required deep legal argumentation. Consequently, the Court ruled that the appeal could not be accepted for examination under the relevant procedural provisions.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Art. 3984 § 1, 2 k.p.c.; Art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.; The Supreme Court examines only the circumstances justifying the acceptance of a cassation appeal and requires the appellant to formulate a specific legal question and provide deep legal argumentation, rather than merely signaling personal doubts.

Schlagwörter

KI-generiert
cassation appeal admissibility formulation of legal issue deep legal argumentation Civil Procedure Code Supreme Court review

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
Art. 3984 § 1, 2 k.p.c.
Skarga kasacyjna jest szczególnym środkiem odwoławczym, którego wymogi określa art. 3984 § 1 i 2 k.p.c.
Art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.
W przypadku powołania we wniosku przesłanki określonej w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.
Art. 390 § 1 k.p.c.
Art. 3983 § 3 k.p.c.
Do rozstrzygnięcia w postępowaniu kasacyjnym wskazanych zagadnień prawnych może dojść bowiem jedynie wtedy, gdy wskazane przez skarżącego podstawy skargi kasacyjnej pozwalają na ich ocenę i sformułowanie na nie odpowiedzi, a z uwagi na zakaz określony w art. 3983 § 3 k.p.c. oraz wynikające z art.
Art. 39813 in fine
oraz wynikające z art. 39813 in fine związanie Sądu Najwyższego ustaleniami faktycznymi stanowiącymi podstawę zaskarżonego orzeczenia, jest to niedopuszczalne w razie oparcia skargi na zarzutach naruszenia art.
Art. 233 § 1 k.p.c.
39813 in fine związanie Sądu Najwyższego ustaleniami faktycznymi stanowiącymi podstawę zaskarżonego orzeczenia, jest to niedopuszczalne w razie oparcia skargi na zarzutach naruszenia art. 233 § 1 k.p.c., nawet w powiązaniu z art.
Art. 378 § 1 k.p.c.
Sposób sformułowania wskazanego problemu prawnego nie pozwala na zakwalifikowanie go jako istotnego zagadnienia prawnego i wywody skarżącego można uznać jedynie za sygnalizację jego własnych wątpliwości związanych z wykładnią art. 378 § 1 k.p.c.
Art. 382 k.p.c.
Art. 286 k.p.c.
§ 4 ust. 1, § 10 ust. 5, § 16 ust. 4 pkt 2 i § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r.
O wynagrodzeniu pełnomocnika z urzędu orzeczono na podstawie § 4 ust. 1, § 10 ust. 5, § 16 ust. 4 pkt 2 i § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz.

Zitierte Rechtsprechung

KI-generiert

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

Sygn. akt IV CSK 463/16 POSTANOWIENIE Dnia 27 lutego 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Maria Szulc w sprawie z powództwa O. W. K. - poprzednio O. H. K. ‎przeciwko H. K. i C. K. ‎o ustalenie,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 27 lutego 2017 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej pozwanego C. K. od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]‎z dnia 2 lutego 2016 r., sygn. akt I ACa […], 1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;

2) przyznaje ze Skarbu Państwa - Sądu Apelacyjnego w […] adw. A. R. wynagrodzenie w kwocie 240 (dwieście czterdzieści) złotych podwyższonej o stawkę podatku VAT tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu pozwanemu w postępowaniu kasacyjnym.

UZASADNIENIE

Skarga kasacyjna jest szczególnym środkiem odwoławczym, którego wymogi określa art. 3984 § 1 i 2 k.p.c. wskazując na jej cechy konstrukcyjne i nakładając na skarżącego obowiązek zawarcia w skardze wniosku o przyjęcie do rozpoznania oraz jego uzasadnienia. Sąd Najwyższy w ramach przedsądu bada tylko wskazane w skardze kasacyjnej okoliczności uzasadniające jej przyjęcie do rozpoznania, a nie podstawy kasacyjne i ich uzasadnienie, zaś cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c. może być osiągnięty jedynie przez powołanie i uzasadnienie przez skarżącego istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym.

W przypadku powołania we wniosku przesłanki określonej w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. należy sformułować zagadnienie prawne oraz przedstawić odrębną, pogłębioną argumentację prawną wskazującą na zaistnienie powołanej okoliczności uzasadniającej przyjęcie skargi do rozpoznania (postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 10 maja 2001 r., II CZ 35/01, OSNC 2002, nr 1, poz. 11, z dnia 11 stycznia 2002 r., III CKN 570/01, OSNC 2002, nr 12, poz. 151, z dnia 23 listopada 2010 r., II CSK 344/10, nie publ.).Powołanie się na przesłankę określoną w punkcie pierwszym wymaga sformułowania zagadnienia prawnego a temu wymogowi skarżący nie podołał przedstawiając problem prawny w sposób opisowy, nie odpowiadający wymogowi sformułowania zagadnienia „do rozstrzygnięcia” (art. 390 § 1 k.p.c.), czyli wyznaczającego dwie możliwe odpowiedzi.

Sposób sformułowania wskazanego problemu prawnego nie pozwala na zakwalifikowanie go jako istotnego zagadnienia prawnego i wywody skarżącego można uznać jedynie za sygnalizację jego własnych wątpliwości związanych z wykładnią art. 378 § 1 k.p.c. Dodać też trzeba, że na etapie badania przesłanek przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania Sąd Najwyższy nie analizuje zasadności podstaw skargi kasacyjnej, nie mniej jednak rozważa, czy pozostają one w związku z przytoczonymi przez skarżącego przesłankami przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

Do rozstrzygnięcia w postępowaniu kasacyjnym wskazanych zagadnień prawnych może dojść bowiem jedynie wtedy, gdy wskazane przez skarżącego podstawy skargi kasacyjnej pozwalają na ich ocenę i sformułowanie na nie odpowiedzi, a z uwagi na zakaz określony w art. 3983 § 3 k.p.c. oraz wynikające z art. 39813 in fine związanie Sądu Najwyższego ustaleniami faktycznymi stanowiącymi podstawę zaskarżonego orzeczenia, jest to niedopuszczalne w razie oparcia skargi na zarzutach naruszenia art. 233 § 1 k.p.c., nawet w powiązaniu z art. 378 § 1, 382 czy 286 k.p.c. Z tych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 398 9 § 2 k.p.c.).

O wynagrodzeniu pełnomocnika z urzędu orzeczono na podstawie § 4 ust. 1, § 10 ust. 5, § 16 ust. 4 pkt 2 i § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. 2015, poz. 1801). jw l.n