Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
IV CSK 461/14 KI-generiert

Supreme Court dismisses cassation appeal for failure to prove obvious merit of procedural violation claims.

Geschäftsnummer IV CSK 461/14
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Polen (PL)
Ausgang Abgewiesen (Dismissed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Supreme Court of Poland dismissed the cassation appeal filed by C.K. against a lower court's order establishing an easement. The appellant argued for obvious merit based on alleged procedural violations but failed to specify which laws were breached or provide concrete legal reasoning. The court ruled that without substantiating the 'obviousness' of the alleged errors, the statutory requirements for admitting the appeal were not met.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Art. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 3989 § 2 k.p.c.: A cassation appeal is admissible only if it meets specific statutory grounds; an appeal based on 'obvious merit' requires precise identification of violated provisions and concrete legal arguments, not merely general accusations.

Schlagwörter

KI-generiert
cassation appeal admissibility obvious merit requirement procedural violation proof Supreme Court review easement establishment

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
Art. 3989 § 1 k.p.c.
Wobec niestwierdzenia przyczyny, która uzasadniałaby przyjęcie skargi do rozpoznania, Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji, na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c.
Art. 3989 § 2 k.p.c.
Wobec niestwierdzenia przyczyny, która uzasadniałaby przyjęcie skargi do rozpoznania, Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji, na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c.
Art. 3984 § 2 k.p.c.
Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c.
Art. 3933 § 3 k.p.c.
Zarzut naruszenia pierwszego z tych przepisów w ogóle nie może stanowić podstawy kasacyjnej ze względu na zakaz przewidziany w art. 3933 § 3 k.p.c., z kolei zarzut naruszenia drugiego może być skuteczną podstawą procesową zupełnie wyjątkowo.
Art. 132 § 1 zd. trzecie k.p.c.
O kosztach postępowania kasacyjnego nie orzeczono, gdyż odpowiedź uczestniczki na skargę, do której nie dołączono dowodu doręczenia albo dowodu wysłania przesyłką poleconą jej odpisu pełnomocnikowi skarżącej, podlegała zwrotowi (art. 132 § 1 zd. trzecie k.p.c.).
art. 391 § 1 k.p.c
art. 3989 § 1 k.p.c
Wobec niestwierdzenia przyczyny, która uzasadniałaby przyjęcie skargi do rozpoznania, Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji, na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c.
art. 3984 § 2 k.p.c
Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c.
art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c
Wobec niestwierdzenia przyczyny, która uzasadniałaby przyjęcie skargi do rozpoznania, Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji, na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c.
art. 328 § 2 k.p.c
233 § 1 oraz art. 328 § 2 k.p.c., co stanowiło przeszkodę w wykazaniu oczywistej zasadności wniesionego środka zaskarżenia.

Zitierte Rechtsprechung

KI-generiert

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

Sygn. akt IV CSK 461/14 POSTANOWIENIE Dnia 10 lutego 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Mirosława Wysocka w sprawie z wniosku C. K. ‎przy uczestnictwie E. Spółki Akcyjnej z siedzibą w G. ‎o ustanowienie służebności przesyłu,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 10 lutego 2015 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawczyni od postanowienia Sądu Okręgowego w O. ‎z dnia 13 marca 2014 r., sygn. akt IX Ca (…), odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania

UZASADNIENIE

Skargę kasacyjną od postanowienia Sądu Okręgowego w O. z dnia 13 marca 2014 r., wydanego w sprawie o ustanowienie służebność przesyłu, wnioskodawczyni C.K. oparła na podstawie naruszenia przepisu prawa materialnego, t.j. 3052 § 1 k.c. oraz przepisów prawa procesowego - art. 233 § 1 i art. 328 § 2 w zw. z art. 391 § 1 k.p.c. Zdaniem skarżącej, „skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona wskutek rażących naruszeń przepisów postępowania, których dopuścił się Sąd II instancji”.Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania albo skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (art. 3989 § 1 k.p.c.).

Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c. może zostać osiągnięty jedynie przez powołanie i właściwe uzasadnienie istnienia wymienionych przesłanek, a rozstrzygnięcie Sądu Najwyższego o przyjęciu lub odmowie przyjęcia skargi do rozpoznania następuje na podstawie oceny, czy okoliczności powołane przez skarżącego odpowiadają przyczynom kasacyjnym wymienionym w art. 3989 § 1 k.p.c.Powołując się na przyczynę przewidzianą w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c., a zatem na oczywistą zasadność skargi, skarżąca nie przedstawiła stosownej argumentacji prawnej, która zmierzałaby do wykazania kwalifikowanego, ewidentnego naruszenia powołanych w skardze przepisów prawa procesowego lub materialnego, możliwego do stwierdzenia bez merytorycznej analizy zaskarżonego postanowienia oraz podstaw skargi (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 10 stycznia 2003 r., V CZ 187/02, OSNC 2004, nr 3, poz. 49, z dnia 5 października 2007 r., III CSK 216/07 i z dnia 11 sierpnia 2011 r., IV CSK 163/11, niepubl.).

Uzasadniając wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania z powodu jej oczywistej zasadności, skarżąca całkowicie pominęła aspekt „oczywistości” zarzucanych naruszeń prawa, których nie skonkretyzowała poprzez wskazanie naruszonych - jej zdaniem - przepisów. Uzasadnienie wniosku ogranicza się do postawienia zarzutów, z których jeden dotyczący przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego nie został nawet objęty podstawami skargi. Należy dodać, iż odwołanie się przez skarżącą do naruszenia prawa procesowego wskazuje w kontekście sformułowanej procesowej podstawy kasacyjnej, że chodziło o uchybienie przepisom art. 233 § 1 oraz art. 328 § 2 k.p.c., co stanowiło przeszkodę w wykazaniu oczywistej zasadności wniesionego środka zaskarżenia.

Zarzut naruszenia pierwszego z tych przepisów w ogóle nie może stanowić podstawy kasacyjnej ze względu na zakaz przewidziany w art. 3933 § 3 k.p.c., z kolei zarzut naruszenia drugiego może być skuteczną podstawą procesową zupełnie wyjątkowo. Wobec niestwierdzenia przyczyny, która uzasadniałaby przyjęcie skargi do rozpoznania, Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji, na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. O kosztach postępowania kasacyjnego nie orzeczono, gdyż odpowiedź uczestniczki na skargę, do której nie dołączono dowodu doręczenia albo dowodu wysłania przesyłką poleconą jej odpisu pełnomocnikowi skarżącej, podlegała zwrotowi (art. 132 § 1 zd. trzecie k.p.c.).