Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of significant legal issue under Civil Procedure Code.
Legislator-Zusammenfassung
KI-generiertThe Supreme Court of Poland refused to accept the cassation appeal filed by a cooperative against a lower court judgment. The appellant failed to specify a significant legal issue requiring Supreme Court interpretation, merely citing general observations on the interplay between labor and cooperative law. Consequently, the Court determined that the appeal lacked the necessary legal foundation to proceed to a merits review.
Legislator-Regeste
KI-generiertArt. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 3984 § 1 k.p.c.: A cassation appeal is accepted only if a significant legal issue exists or a qualified violation of law is evident; mere assertions without concrete legal arguments or identification of specific provisions requiring interpretation are insufficient.
Schlagwörter
KI-generiertZitierte Gesetzesbestimmungen
KI-generiertZitierte Rechtsprechung
KI-generiertVolltext
Sygn. akt IV CSK 416/15 POSTANOWIENIE Dnia 14 grudnia 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Mirosława Wysocka w sprawie z powództwa P. K. przeciwko […] Spółdzielni Pracy "F." w B. o uchylenie uchwały,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 14 grudnia 2015 r.,na skutek skargi kasacyjnej strony pozwanej od wyroku Sądu Apelacyjnego w Gdańskuz dnia 6 lutego 2015 r., sygn. akt V ACa 912/14, odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
UZASADNIENIE
Zaskarżając wyrok Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z dnia 6 lutego 2015 r., pozwana […] Spółdzielnia Pracy „F.” w B. wniosła o „przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, gdyż w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne dotyczące właściwego zastosowania art. 193 § 1 pkt 1 ustawy Prawo Spółdzielcze w kontekście art. 52 kodeksu pracy, oraz skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (art. 3989 § 1 pkt 1, 2 i 4 k.p.c.)”. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (art. 3989 § 1 k.p.c.).
Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c. może zostać osiągnięty jedynie przez powołanie i właściwe uzasadnienie istnienia wymienionych przesłanek, a rozstrzygnięcie Sądu Najwyższego o przyjęciu lub odmowie przyjęcia skargi do rozpoznania następuje na podstawie oceny, czy okoliczności powołane przez skarżącego odpowiadają przyczynom kasacyjnym wymienionym w art. 3989 § 1 k.p.c.Skarżąca nieskutecznie powołała się na przesłankę przyjęcia skargi do rozpoznania przewidzianą w art. 3984 § 1 pkt 1 k.p.c. Pozwana nie skonkretyzowała, na czym miałoby polegać zagadnienie prawne, które Sąd Najwyższy powinien rozstrzygnąć, ograniczając się do przedstawienia kilku ogólnych uwag na temat stosowania art. 52 kodeksu pracy w związku z art. 193 § 1 pkt 1 prawa spółdzielczego, bez przedstawienia stosownej jurydycznej argumentacji, przekonującej o tym, że w sprawie wystąpił istotny, budzący poważne wątpliwości, abstrakcyjny problem prawny, wymagający wyjaśnienia.
Niewykazana pozostała także przesłanka, o której mowa w art. 3984 § 1 pkt 4 k.p.c., skarżąca nie uzasadniła bowiem twierdzenia o jej wystąpieniu wymaganą argumentacją prawną, która zmierzałaby do wykazania kwalifikowanego, ewidentnego naruszenia jednego bądź kilku powołanych w skardze przepisów prawa, możliwego do stwierdzenia bez merytorycznej analizy zaskarżonego wyroku oraz podstaw skargi (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 10 stycznia 2003 r., V CZ 187/02, OSNC 2004, nr 3, poz. 49, z dnia 5 października 2007 r., III CSK 216/07 i z dnia 11 sierpnia 2011 r., IV CSK 163/11, niepubl.).
Uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania z powodu jej oczywistej zasadności sprowadza się do bezskutecznego odwołania się do podstaw kasacyjnych. Jak wyjaśniono w orzecznictwie Sądu Najwyższego, uzasadnienie wniosku oraz podstaw skargi to dwa niezależne i samodzielne elementy konstrukcyjne skargi, które pełnią odmienne funkcje i wymagają przedstawienia odrębnej, właściwej dla każdego z nich argumentacji prawnej (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 12 grudnia 2000 r., V CKN 1780/00, OSNC 2001, nr 3, poz. 52 oraz z dnia 3 grudnia 2003 r., I CK 421/03, Prok. i Pr. 2004, nr 2, poz. 38).
Podstawy skargi oraz ich uzasadnienie samodzielnie służą jedynie wykazaniu, że skarga jest zasadna i zasługuje na uwzględnienie, nie zaś, że zasadność ta ma oczywisty, a zatem kwalifikowany charakter. Nieskutecznie skarżąca powołała się na przesłankę przewidzianą w art. 3984 § 1 pkt 2 k.p.c., gdyż nie przedstawiła argumentów prawnych mających przekonać, że przesłanka ta w sprawie występuje i nie wskazała nawet, które przepisy wymagałyby wykładni Sądu Najwyższego. Nie stwierdziwszy przyczyn uzasadniających przyjęcie skargi do rozpoznania, Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji, na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c.