Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
IV CSK 234/14 KI-generiert

Supreme Court dismisses cassation appeal on lack of significant legal issue regarding fear of imminent death in wills.

Geschäftsnummer IV CSK 234/14
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Polen (PL)
Ausgang Abgewiesen (Dismissed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Supreme Court of Poland dismissed the cassation appeal filed by a beneficiary against a lower court's decision to recognize inheritance via a handwritten will. The appellant argued that the lower court failed to interpret the statutory requirement of 'fear of imminent death' consistently with previous rulings. The court rejected this claim, finding no significant legal issue or need for interpretation since the Supreme Court's jurisprudence on this provision is uniform.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Art. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 3989 § 2 k.p.c. The Supreme Court may reject a cassation appeal if it does not present a significant legal issue, a need for interpretation of laws causing divergent case law, or procedural invalidity.

Schlagwörter

KI-generiert
cassation appeal handwritten will fear of imminent death significant legal issue interpretation of law divergent case law inheritance acquisition

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
Art. 3989 § 1 k.p.c.
3983 § 1 k.p.c., a we wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania, przyczynę objętą art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c.
Art. 3989 § 2 k.p.c.
W postępowaniu przed Sądem drugiej instancji nie doszło do nieważności postępowania, której podstawy Sąd Najwyższy bierze pod rozwagę z urzędu w granicach zaskarżenia.Z powyższych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.[aw]
Art. 952 § 1 k.c.
Występowanie istotnego zagadnienia prawnego połączyła z potrzebą wykładni art. 952 § 1 k.c. oraz art.
Art. 233 § 1 k.p.c.
oraz art. 233 § 1 w związku z art.
Art. 328 § 2 k.p.c.
233 § 1 w związku z art. 328 § 2 i art.
Art. 13 § 2 k.p.c.
328 § 2 i art. 13 § 2 k.p.c.
art. 3983 § 1 k.p.c
Uczestniczka w skardze kasacyjnej powołała obie podstawy przewidziane w art. 3983 § 1 k.p.c., a we wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania, przyczynę objętą art.
art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c
3983 § 1 k.p.c., a we wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania, przyczynę objętą art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c.
art. 952 § 1 k.c
Występowanie istotnego zagadnienia prawnego połączyła z potrzebą wykładni art. 952 § 1 k.c.
art. 13 § 2 k.p.c
328 § 2 i art. 13 § 2 k.p.c.

Zitierte Rechtsprechung

KI-generiert

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

Sygn. akt IV CSK 234/14 POSTANOWIENIE Dnia 17 października 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Bogumiła Ustjanicz w sprawie z wniosku H. W.‎przy uczestnictwie A. D., M. D., J. B. W., B. W., C. W. i K. W.‎o stwierdzenie nabycia spadku,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 17 października 2014 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej uczestniczki postępowania K. W.od postanowienia Sądu Okręgowego w O.‎z dnia 13 sierpnia 2013 r., sygn. akt I Ca […], 1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;

2) nie uwzględnia żądania wnioskodawcy o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy w O. oddalił apelację uczestniczki K. W. od postanowienia Sądu Rejonowego w W. z dnia 25 lutego 2013 r., którym stwierdzone zostało nabycie spadku po S. W. na podstawie własnoręcznego testamentu. Uczestniczka w skardze kasacyjnej powołała obie podstawy przewidziane w art. 3983 § 1 k.p.c., a we wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania, przyczynę objętą art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c. Występowanie istotnego zagadnienia prawnego połączyła z potrzebą wykładni art. 952 § 1 k.c. oraz art. 233 § 1 w związku z art. 328 § 2 i art. 13 § 2 k.p.c. Rozbieżność orzecznictwa dotyczy rozumienia „obawy rychłej śmierci”, co pozwoli na usunięcie wątpliwości interpretacyjnych tego pojęcia.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Skarga kasacyjna ukształtowana została w przepisach kodeksu postępowania cywilnego jako środek zaskarżenia o szczególnym charakterze, nakierowany na ochronę interesu publicznego przez zapewnienie rozwoju prawa i jednolitości wykładni oraz eliminację orzeczeń oczywiście wadliwych, bądź dotkniętych nieważnością postępowania, nie zaś jako ogólnie dostępny środek zaskarżania orzeczeń niesatysfakcjonujących stron.

Realizacji tego celu służy instytucja tzw. przesądu, ustanowionego w art. 3989 k.p.c., w ramach którego Sąd Najwyższy dokonuje wstępnej oceny sprawy przedstawionej mu ze skargą kasacyjną. Zakres przeprowadzanego badania jest ograniczony do kontroli, czy w sprawie występuje istotne zagadnienie, zachodzi potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona, a zatem okoliczności przewidziane w art. 3989 § 1 pkt 1 do 4 k.p.c. Nie podlegają natomiast badaniu podstawy kasacyjne i ich uzasadnienie.

Założenie wymagania objętego art. 3984 § 2 k.p.c. zostanie spełnione, jeżeli zostaną przedstawione w skardze kasacyjnej i uzasadnione przesłanki o charakterze publicznoprawnym, stanowiące podstawę wstępnej, merytorycznej oceny przesłanek określonych w art. 3989 § 1 k.p.c.Odwołanie się do przyczyny istnienia potrzeby wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c., wymaga wskazania, że określony przepis prawa, mimo że budzi wątpliwości, nie doczekał się wykładni, bądź niejednolita jego wykładnia wywołuje rozbieżności w orzecznictwie sądów, które należy przytoczyć, jak też, że dokonanie wykładni jest niezbędne do rozstrzygnięcia sprawy (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 15 października 2002 r., II CZ 102/02, z dnia 28 marca 2007 r., II CSK 84/07, niepubl.; z dnia 11 stycznia 2008 r., I UK 283/07; z dnia 8 lipca 2008 r., I CSK 111/08; z dnia 19 stycznia 2012 r., I UK 325/11; z dnia 4 kwietnia 2012 r., III SK 39/11; z dnia 26 kwietnia 2012 r., III SK 43/11, niepublikowane).

Skarga uczestniczki nie spełnia wymagań przewidzianych dla powoływanej przyczyny. Przepis art. 952 § 1 k.p.c. był przedmiotem wielu orzeczeń Sądu Najwyższego, w których dokonywana była wykładnia przesłanek sporządzenia testamentu ustnego, a w jej ramach ”obawy rychłej śmierci spadkodawcy”. Nie ma podstaw do uznania, że doszło do rozbieżności stanowisk Sądu Najwyższego, uniemożliwiających właściwą ocenę wymagań zawartych w tym przepisie. W postępowaniu kasacyjnym wyłączona została możliwość przeprowadzania oceny prawidłowości dokonania ustaleń faktycznych i oceny dowodów przez Sąd drugiej instancji, w tym również w połączeniu z wykładnią prawa materialnego.

W postępowaniu przed Sądem drugiej instancji nie doszło do nieważności postępowania, której podstawy Sąd Najwyższy bierze pod rozwagę z urzędu w granicach zaskarżenia.Z powyższych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.[aw]