Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
IV CSK 217/13 KI-generiert

Supreme Court dismisses cassation appeal for failure to meet legal review requirements under Civil Procedure Code.

Geschäftsnummer IV CSK 217/13
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Polen (PL)
Ausgang Abgewiesen (Dismissed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Supreme Court refused to accept the cassation appeal filed by M. M. and Z. M. against the lower court's ruling on adverse possession. The applicants argued for legal review based on specific statutory grounds, but the court found their reasoning insufficient to demonstrate a significant legal issue or obvious merit. Consequently, the appeal was rejected because it did not meet the strict procedural prerequisites for cassation review under the Civil Procedure Code.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Art. 3984 § 2 k.p.c.; Art. 3989 § 1 k.p.c.: A cassation appeal is accepted only if the applicant demonstrates a significant legal issue, serious interpretative doubts, or procedural invalidity; otherwise, the appeal is dismissed for lack of admissibility.

Schlagwörter

KI-generiert
cassation appeal admissibility Civil Procedure Code requirements significant legal issue threshold procedural invalidity review dismissal of cassation appeal

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
Art. 3984 § 2 k.p.c.
Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c. może być zatem osiągnięty jedynie przez powołanie i uzasadnienie istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym, które – zgodnie z art.
Art. 13 § 2 k.p.c.
z art. 13 § 2 k.p.c. Nie można również przyjąć, aby skarga kasacyjna była oczywiście uzasadniona, co ma miejsce wówczas, gdy zasadność zarzutów podniesionych w skardze kasacyjnej wynika prima facie, bez głębszej analizy prawnej.
Art. 3989 § 1 k.p.c.
może być zatem osiągnięty jedynie przez powołanie i uzasadnienie istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym, które – zgodnie z art. 3989 § 1 w zw.
Art. 3983 § 3 k.p.c.
Art. 39813 § 1 k.p.c.
3989 § 1 pkt 4 k.p.c.Wskazać należy, że nie zachodzi również nieważność postępowania, którą Sąd Najwyższy bierze pod rozwagę - w granicach zaskarżenia - z urzędu (art. 39813 § 1 w zw.
Art. 3989 § 2 k.p.c.
może być zatem osiągnięty jedynie przez powołanie i uzasadnienie istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym, które – zgodnie z art. 3989 § 1 w zw.
§ 520 § 3 k.p.c.
Art. 98 § 1, 3 k.p.c.
Art. 99 k.p.c.
98 § 1 i 3, art. 99, art.
Art. 391 § 1 k.p.c.
Art. 39821 k.p.c.
391 § 1, art. 39821 i art.
§ 12 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r.

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

Sygn. akt IV CSK 217/13 POSTANOWIENIE Dnia 29 sierpnia 2013 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Dariusz Dończyk w sprawie z wniosku M. M. i Z. M.‎przy uczestnictwie […] U. […] w G. i Gminy Miasta G.‎o stwierdzenie nabycia własności nieruchomości przez zasiedzenie,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 29 sierpnia 2013 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawców od postanowienia Sądu Okręgowego w G.‎z dnia 13 listopada 2012 r., sygn. akt XVI Ca […], 1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;

2) zasądza solidarnie od wnioskodawców na rzecz uczestnika postępowania Gminy Miasta G. kwotę 600 (sześćset) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania przed Sądem Najwyższym.

UZASADNIENIE

Określone w art. 3984 § 2 w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. wymaganie uzasadnienia w skardze kasacyjnej wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania zostaje spełnione, jeśli skarżący wykaże, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c. może być zatem osiągnięty jedynie przez powołanie i uzasadnienie istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym, które – zgodnie z art. 3989 § 1 w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. - będą mogły stanowić podstawę oceny skargi kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do rozpoznania.

Na tych jedynie przesłankach Sąd Najwyższy może oprzeć rozstrzygnięcie w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.Wnioskodawcy M. M. i Z. M. w skardze kasacyjnej wniesionej od postanowienia Sądu Okręgowego w G. z dnia 13 listopada 2012 r. wniosek o jej przyjęcie do rozpoznania oparli na przesłankach wskazanych w art. 3989 § 1 pkt 1 i 4 k.p.c. Szczegółowa analiza uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania nie pozwala na stwierdzenie, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne sformułowane w skardze kasacyjnej, które w istocie zmierza do podważenia oceny dowodów oraz dokonanych w sprawie ustaleń na podstawie zastosowanych domniemań faktycznych przez sądy meriti, co w pozostaje poza kontrolą kasacyjną ze względu na regulację zawartą w art. 3983 § 3 w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. Nie można również przyjąć, aby skarga kasacyjna była oczywiście uzasadniona, co ma miejsce wówczas, gdy zasadność zarzutów podniesionych w skardze kasacyjnej wynika prima facie, bez głębszej analizy prawnej.

Dotyczy to więc jedynie uchybień przepisom prawa materialnego albo procesowego, zarzucanym sądowi drugiej instancji w skardze kasacyjnej, o charakterze elementarnym polegających na oparciu orzeczenia na niewątpliwie sprzecznej z niepodlegającymi różnej wykładni przepisami albo wydanego w wyniku oczywiście błędnej, widocznej bez głębszej analizy prawniczej wykładni lub niewłaściwego zastosowania prawa. Wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej powinien zawierać przekonywujący wywód prawny wykazujący taki stan rzeczy w odniesieniu do zaskarżonego skargą kasacyjną orzeczenia.

Uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania w ogóle pomija wykazanie przesłanki przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania określonej w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.Wskazać należy, że nie zachodzi również nieważność postępowania, którą Sąd Najwyższy bierze pod rozwagę - w granicach zaskarżenia - z urzędu (art. 39813 § 1 w zw. z art. 13 § 2 k.p.c.).Z przytoczonych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania na podstawie art. 3989 § 2 w zw. z art. 13 § 2 k.p.c.Na wniosek uczestnika postępowania Gminy Miasta G., zawarty w pisemnej odpowiedzi na skargę kasacyjną - wniesionej we właściwym terminie - orzeczono o kosztach postępowania przed Sądem Najwyższym na podstawie 520 § 3 w zw. z art. 98 § 1 i 3, art. 99, art. 391 § 1, art. 39821 i art. 13 § 2 k.p.c. przy uwzględnieniu § 12 ust. 4 pkt 2 w zw. z § 7 pkt 1, § 6 pkt 5 i § 2 ust. 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U.

Nr 163, poz. 1349 ze zm.). awjw