Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
IV CSK 209/14 KI-generiert

Supreme Court dismisses cassation appeal as no legal interpretation issues or obvious merit exist.

Geschäftsnummer IV CSK 209/14
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Polen (PL)
Ausgang Abgewiesen (Dismissed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Supreme Court of Poland refused to accept the appellant's cassation appeal for consideration. The appellant argued that the lower court's interpretation of the Family and Guardianship Code lacked legal interpretation issues or was obviously meritless. The court determined that the lower court's interpretation did not raise serious doubts and the appeal was not obviously meritorious, leading to dismissal.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Art. 3984 § 2 k.p.c.; Art. 3989 § 1 k.p.c.: A cassation appeal is accepted only if it raises a significant legal issue, requires interpretation of laws causing serious doubts, or is obviously meritorious; otherwise, it is dismissed.

Schlagwörter

KI-generiert
cassation appeal legal interpretation Family and Guardianship Code obviously meritorious Supreme Court of Poland dismissal of appeal procedural law

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
Art. 3984 § 2 k.p.c.
Określone w art. 3984 § 2 k.p.c.
Art. 3989 § 1 k.p.c.
może być zatem osiągnięty jedynie przez powołanie i uzasadnienie istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym, które – zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c. - będą mogły stanowić podstawę oceny skargi kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do rozpoznania.
Art. 3989 § 2 k.p.c.
39813 § 1 k.p.c.).Z przytoczonych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).aw
Art. 39813 § 1 k.p.c.
Art. 52 § 1 k.r.o.
Wykładnia wskazanych w skardze kasacyjnej przepisów prawa – art. 52 § 1 i 2 k.r.o., w sposób dokonany przez Sąd drugiej instancji, nie budzi wątpliwości ani w judykaturze, ani w nauce prawa.
Art. 52 § 2 k.r.o.
Wykładnia wskazanych w skardze kasacyjnej przepisów prawa – art. 52 § 1 i 2 k.r.o., w sposób dokonany przez Sąd drugiej instancji, nie budzi wątpliwości ani w judykaturze, ani w nauce prawa.
art. 3984 § 2 k.p.c
Określone w art. 3984 § 2 k.p.c.
art. 3989 § 1 k.p.c
może być zatem osiągnięty jedynie przez powołanie i uzasadnienie istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym, które – zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c.
art. 39813 § 1 k.p.c
art. 3989 § 2 k.p.c
39813 § 1 k.p.c.).Z przytoczonych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).aw

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

Sygn. akt IV CSK 209/14 POSTANOWIENIE Dnia 9 października 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Dariusz Dończyk w sprawie z powództwa E. P.‎przeciwko M. P.‎o ustanowienie rozdzielności majątkowej,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 9 października 2014 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej powódki od wyroku Sądu Okręgowego w O.‎z dnia 11 grudnia 2013 r., sygn. akt VI RCa […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

UZASADNIENIE

Określone w art. 3984 § 2 k.p.c. wymaganie uzasadnienia w skardze kasacyjnej wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania zostaje spełnione, jeśli skarżący wykaże, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c. może być zatem osiągnięty jedynie przez powołanie i uzasadnienie istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym, które – zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c. - będą mogły stanowić podstawę oceny skargi kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do rozpoznania.

Na tych jedynie przesłankach Sąd Najwyższy może oprzeć rozstrzygnięcie w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.Powódka E. P. we wniesionej skardze kasacyjnej od wyroku Sądu Okręgowego w O. z dnia 11 grudnia 2013 r. wniosek o jej przyjęcie do rozpoznania oparła na przesłankach wskazanych w art. 3989 § 1 pkt 2 i 4 k.p.c. Szczegółowa analiza uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania nie pozwala na stwierdzenie, że istnieje potrzeba wykładni przepisów prawa budzących poważne wątpliwości oraz aby skarga powódki była oczywiście uzasadniona.

Wykładnia wskazanych w skardze kasacyjnej przepisów prawa – art. 52 § 1 i 2 k.r.o., w sposób dokonany przez Sąd drugiej instancji, nie budzi wątpliwości ani w judykaturze, ani w nauce prawa. Z tych też przyczyn skarga kasacyjna nie może być także uznana za oczywiście uzasadnioną, co zachodzi wtedy, gdy zasadność zarzutów podniesionych w skardze kasacyjnej wynika prima facie, bez głębszej analizy prawnej. Dotyczy to więc jedynie uchybień przepisom prawa materialnego albo procesowego, zarzucanym sądowi drugiej instancji w skardze kasacyjnej, o charakterze elementarnym polegających w szczególności na oparciu rozstrzygnięcia na wykładni przepisu oczywiście sprzecznej z jednolitą i ugruntowaną jego wykładnią przyjmowaną w orzecznictwie i nauce prawa, na zastosowaniu przepisu, który już nie obowiązywał względnie na oczywiście błędnym zastosowaniu określonego przepisu w ustalonym stanie faktycznym.Wskazać należy, że nie zachodzi również nieważność postępowania, którą Sąd Najwyższy bierze pod rozwagę – w granicach zaskarżenia - z urzędu (art. 39813 § 1 k.p.c.).Z przytoczonych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).aw